* ~Nu online: www.ikbenzara.com !!!~ *

zondag 31 juli 2011

PdH voor P.rimatour

Had ik al ergens vertelt dat onze Denzel een wat zwakke maag heeft?
En had ik dan soms ook al om tips gevraagd en die ook gekregen, om vervolgens met het kopen van natuurlijkvriendelijke anti-stress/kotst/misselijkheids pillen van alle hondenkotst voor eens en altijd verlost te kunnen worden?
Ook al??? Oh...
Nou, vanmorgen togen wij naar m'n moeder om daar alvast DJ's verjaardag te vieren met oom, tante, tante en natuurlijk oma en de bijna-jarige zelf met broer en biologische ouders. Denzel ging ook mee nadat ik hem had gemarineerd had in een flinke dosis van bovengenoemde pillen. Hij vrat ze los uit de hand dus dat stemde ons hoopvol en opgewekt gingen we op weg.
Al ras verging het lachen mij, want na 3 bochten naar rechts en 4 bochten naar links, waarvan 1 nauwelijks de naam 'bocht' mag dragen zag ik de hondenkotst in sneltreinvaart langs het hondenhuigje omhoog komen...
Maar ook daar was ik op voorbereid, want zowel de autovloer voor me als ikzelf waren als een heus kunstwerk ingepakt in puppy-dry-matjes en ik had keukenrollen met vochtkussentjes in rijen op het dashboard voor me uitgestald.
Helaas kotste Denzel herhaaldelijk en dwars door alle vochtkussentjes en puppy-dry-matjes heen en zowel pup als baasje gingen er steeds groener uitzien...
Onderweg kon ik nog net met 2 droge, schone vingers die ik over had, zus sms'en of zij aub, svp een wonderpil voor me wilde meenemen die zij altijd aan hun eveneens overgevende hond voeren.
Een uur voor we terug gingen naar de camping heb ik een kwart pil in een stukje kipfilet geduwd en onder luid gejuich bij Denzel naar binnen geduwd.
Wederom drapeerde ik pupje en me, myself en I in de matjes en nog meer keukenrollen met nog meer vochtkussentjes onder handbereik en maande de Chef tot een flinke dot gas, omdat iedere minuut met een misselijke pup in de auto,er 1 teveel is.
Denzel keek mij eens met opgetrokken wenkbrauwsels aan en vleide zich op de grond voor m'n voeten om daar een klein uur (!) te blijven liggen, als ware hij zo stoned als een garnaal. Niet 1x ging pupje over z'n huigje en alle vochtkussentjes en puppy-dry-matjes kunnen zo de kast weer in!
Ik zeg 'PdH voor Primatour'! Want dankzij dit aloude wonderpilletje hield Denzel het droog en ligt hij nu al een uur of wat zijn roes uit te slapen aan m'n voeten op de veranda.
Dus mensen, niks geen dure dierenarts druppels of homeopatische anti-stress pillen nee, gewoon de ouderwetse Primatour pilletjes met een klein stukje kipfilet en uw zieke huisdier gaat nooit meer over z'n huigje!
Prijs de Heer voor Primatour!
Amen.
En dat op zondag...

vrijdag 22 juli 2011

The end...


Mijn nederige dank voor de tips voor/tegen de hondenkots in de auto en op de fiets.
Ik haalde pillen op natuurbasis waarmee ik Denzel vol kan gooien en die de van streek geraakte hondenmaag tot bedaren moet gaan brengen.
Denzel is reeds op de camping met de Chef en DJ en Houdini is er niets bij. Herhaaldelijk verdwijnt hij als sneeuw voor de zon om dan later als levende voetbal het sportveld op te huppelen of bij de buren langs te gaan. Die kennen hem inmiddels en komen het 'oh zo schattige hondje' (hun woorden) dan keurig terugbrengen. De Chef heeft Houdini gisteren onopvallend gadegeslagen en nu weet hij hoe hij in het niets verdwijnt. Meneer vouwt zich zo'n beetje dubbel om vervolgens door de houten betimmering heen, onder de veranda te verdwijnen... Dat ziet hij de katten namelijk ook doen en dus kan hij dat ook wel!
Tja, mijn vakantie gaat ook beginnen en morgen vroeg rijden oudste en ik mee met vrienden die een weekend naar Duitsland gaan en ons er in D.oetinchem uitgooien.
Kan nog niet echt zeggen dat ik er zin in heb, dat komt waarschijnlijk maandag pas als ik echt het gevoel heb dat ik vrij ben. Nu ben ik nog in dezelfde staat van opwinding als de afgelopen 3 weken. Zo druk als nu, hebben we het in jaren niet gehad in de zomer op het gesticht, maar ik/we hebben het overleefd... zonder slachtoffers gelukkig.
Dan ging ik bij wijze van hoge uitzondering naar de kapper om de landingsbaan van m'n struik te verven, want normaal doe ik dat zelf. Ik wil er straks een beetje knap bij liggen in de regen mijn hangmatje. En omdat het blond geleidelijk aan was veranderd in por.nobl.ond heb ik lowlights laten trekken in mijn struik. Het is nu een stuk donkerder maar dat kleurt nog wel wat terug de komende weken. Op twitter kreeg ik louter complimenten, dus ik kan de straat nog op. O ja mensen, de struik groeit en groeit. Nog even en L.inda de M.ol kan wel inpakken. Onbegrijpelijk maar de Chef draait z'n hoofd bijna van z'n romp als zij op tv is. Gelukkig ben ik zeker 9 maanden jonger dan haar en minstens 20 kilo lichter...
Zo, nu het laatste wasje in de droger en alles klaar zetten, dan kan ik aan de Sangria en/of rosé.
Tot snel, want ik blijf natuurlijk uitgebreid bloggen in de regen vakantie in Nederland...

maandag 18 juli 2011

Misselijk

Onze terror-pup groeit en groeit; je kan nauwelijks meer van pup spreken nu meneer al 5 maanden oud is.

Hij heeft inmiddels het grootste deel van zijn melkgebitje gewisseld voor grote-honden-tanden en ook dat is een heel ander gezicht als hij zijn bekje bloot lacht... voor zover mogelijk.

Met 5 maanden zou je ook denken dat hij weet hoe het in huis geregeld is en verrek... dat doet hij ook!

Denzel is een vrolijke hond, hij blaft niet en kan ook steeds beter met de katten overweg. Daar bedoel ik vooral mee, dat Noach het beste met hem overweg kan, die laat zich niet gek maken door zo'n huppeltje in huis. Sjerril echter gaat op de loop en dat is voor Denzel het teken dat hij er achter aan moet! Heel irritant, ik denk dan 'haal eens lekker uit naar hem, dan leert hij het wel af', maar nee, dat doet Sjerril niet.

Dan even iets waar ik jullie hulp bij nodig heb want onze Denzel heeft een zwakke maag.

Niet zolang hij met alle 4 zijn honden poten op de grond staat, maar wel als hij in de fietsmand of in de auto zit.

Hij kijkt daar heel zielig bij echt een man dus en voor je het in het snotje hebt, kotst hij zijn hondenmaagje leeg.

Heel dramatisch en zielig, want soms is er geen ontkomen aan als je bijvoorbeeld naar de camping moet. Je kan het beest toch moeilijk op de imperiaal zetten voor wat frisse lucht.

Ik kan natuurlijk wel direct naar de dierenarts rennen voor pillen die de misselijkheid tegen gaan, maar wellicht hebben jullie DE oplossing voor mij!

Het beestje moet namelijk over 4 weken weer terug naar huis in de auto en ik wil dan niet onder de hondenkots thuis komen net als in mei...

Dus graag jullie tips, voor een misselijk- en kots-vrije hond in de auto en op de fiets!


Namens Denzel 'alvast bedankt!'







zondag 17 juli 2011

Adem in- adem uit...


Dat klinkt natuurlijk leuk, zo'n bovenstaande foto, maar als het puntje bij welk paaltje dan ook komt, dan kan het zomaar ook gevaarlijk zijn om met een nurse te sleep-en.
Kijk, die Chef van mij kan des nachts van de trap vallen omdat hij een tree mist, maar ik denk dan 'zolang ik hem nog hoor, leeft hij nog en valt het wel mee'. Dat klinkt hard en dat is het ook maar ik heb 's nachts wel iets beters te doen dan de nurse uithangen. Er zijn jaren geweest dat hij wel iets aan mij had hoor, want als hij stopte met ademen dan was ik daar die lag te tellen, hoelang de apneu duurde om hem vervolgens met een ferme stoot in zijn zij weer tot ademen te dwingen. Kijk, zo ben ik dan ook wel weer!
Op het werk vragen ze wel eens of ik wel kan slapen met de Chef aan de beademing naast mij. Ja hoor, zeg ik dan, als ie lastig wordt of lelijk doet, dan trek ik gewoon de stekker eruit!
Feit is dat ik de Chef 's nachts altijd hoor, of hij nu wel of niet aan de bi-pap ligt... ik hoor hem. Ik hoor hem liever als hij wel aan de bi-pap ligt want dan hoef ik me geen zorgen te maken of hij wel of niet doorademt. Het klinkt misschien snobberig, maar ik durf wel te zeggen dat ik Chefs' leven heb gered. Omdat zijn apneu's nogal zijn ontkent in het ziekenhuis en hij, omdat ik hem steeds zieker zag worden, op een gegeven moment m'n poot stijf hield, dat er echt iets moest gebeuren en hij daadwerkelijk is onderzocht en binnen een week aan zo'n apparaat lag. De schade die hij van jarenlang zuurstof tekort heeft opgelopen 's nachts, zal nooit meer helemaal herstellen, maar ik hoef nu niet meer bang te zijn, dat hij 'er in blijft' 's nachts.
Ondertussen lig ik alweer een paar nachten alleen te slapen (Chef is naar de camping met DJ) en ik kan er niets aan doen, maar ik slaap altijd voortreffelijk zonder de Chef aan mijn zijde. Ik kan ineens uitslapen, terwijl ik normaal in het weekend, echt om half 8 uiterlijk al naast m'n bed sta. Nu klap ik m'n ogen pas rond half 9 open en geniet van de rust om mij heen.
Ik weet dat sommigen van jullie zich hier niets bij kunnen voorstellen, maar het is echt zo: ik slaap beter zonder m'n vent naast me, dan menig andere gehuwde vrouw.
En gelukkig weet ik dat de Chef zonder mij ook goed slaapt, zolang hij maar zijn kap opheeft en de stekker in het stopcontact laat...
Gek stel zijn wij toch...

donderdag 14 juli 2011

quatorze juillet

Vanmorgen dan eindelijk verlieten man en zoon (want die werd gisteren ziek en kotste alles onder) het huis zitten nu save op de camping. Ze zijn voor het noodweer vertrokken en voor de buien het oosten bereikten zaten zij al hoog en droog in de stacaravan.
Met de hond en de katten. Want die zijn mee omdat de achterblijvers hier alleen maar aan het werk zijn.

Over dat werk trouwens even dit:
Gisteren kwam er een man de afdeling op stieren en op mijn vraag of hij iemand zocht, vertelde hij voor Hr L. te komen. Hr L. is maandag opgenomen omdat er iets flink mis ging in zijn lijf tijdens een zeiltocht in Griekenland, waardoor hij nu voorlopig is ingetrokken bij ons. Ik zeg 'hij gaat de kerst wel halen'. Hr L. is reuze vriendelijk en dan sla ik Mw L. voor het gemak maar even over want die heeft in 2 dagen tijd al een onuitwisbare indruk gemaakt bij ons. Afijn, de meneer die Hr L. zocht kwam ver voor het bezoekuur en daarom vroeg ik, zo beleefd mogelijk 'bent u zijn huisarts?'
~Nee, ik ben gynaecoloog.
'Aha, zeg ik rete assertief, u bent zijn behandelend gynaecoloog!'
Terwijl mijn collega dubbelgevouwen een kamer in schoot keek meneer mij slechts schaapachtig aan en mompelde iets onverstaanbaars.
Zal wellicht aan mij liggen maar wat heeft het er nu mee te maken dat je gynaecoloog bent als je een vriend komt bezoeken? Ik was niet op zoek naar een inwendig onderzoek ofzo, dus houd dat soort opmerkingen dan lekker voor je. Maar ach... mannen!

Nog meer mannenafwijkingen bij een vrijgezelle collega van ons:
Jarenlang op de ambulance gewerkt, maar daar moest hij (net als iedereen) met 55 jr. stoppen en nu werkt hij teveel als oproepkracht bij ons. Hij is zo anti-vrouw dat wij hem verdenken van een gen-defect. Hij merkte laatst op dat er niets ranziger bestaat dan een bevalling. Toppunt van goor vindt hij dat, terwijl hij wel met enige regelmaat de resten van mensen van spoorrails stond te schrapen, alsjebegrijptwatikbedoel. Want dat vind ik pas vies, doe mij dan maar een bevalling. Ik heb hem gevraagd of hij soms in een rieten mandje uit de hemel is komen zakken of dat hij gebaart is door zijn moeder.... Het is best een aardige vent hoor, maar soms denken we echt dat hij van een andere planeet komt met zijn ideeën en opmerkingen, maar ach, we kunnen er ook smakelijk om lachen en doen we thuis vaak niet om 7 uur 's morgens...

En verder is dit eigenlijk ook best wel een beetje een hysterische dag, want ik/we zijn vandaag 23 jaar geleden getrouwd.
Dus.
Vandaar de foto boven het blogje...
Een hond is er dit jaar ook bij, dus wat ik nog meer?

dinsdag 12 juli 2011

Burb*

Gisteren werd ik in the middle of the night wakker, met een gapend leeg gat naast mij.
De Chef had het nest verlaten en het antwoord op de vraag, waar hij dan was kreeg ik al ras.
Vanuit de verte hoorde ik een nogal onsmakelijk geluid met daarbij een overmatig gebrul aan teveel decibellen. Wat bleek? De Chef hing al vanaf 02.00 uur boven de pot om zijn maaginhoud te ledigen en ik bedacht 'zolang ik hem hoor, heeft hij het leven nog en kan ik lekker blijven liggen'... Aldus geschiedde.
Toen ik om 5.45 uur naar beneden stiefelde op weg naar de douche en een blik op de bank wierp, lag hij daar onder een plaid en deelde mij ten overvloede mee, dat hij 'echt heul erg' ziek was en de hele nacht lang al aan het overgeven was. Ik ach en wee-de met hem mee en verdween onder de douche.
Bijna 3 kwartier later stond ik me op te tuigen om weg te gaan, toen de Chef van de bank klom en achter me langs schoof op weg naar, alweer de toilet... Om kruisbesmetting te voorkomen, prevelde ik op weg naar buiten tegen de dichte toiletdeur 'sterkte schat kerel, komt goed hoor tot vanmiddag'!
Vandaag staat in het teken van de wonderbaarlijke wederopstanding want, op hier en daar een zucht en boer na, is de Chef gans genezen! Dat is fijn, zowel voor de Chef zelf als voor zijn wettige echtgenoot, want ik kan slecht tegen kotsende mannen om me heen, die daarbij vaak nog net iets dramatischer doen dan de kwaal waard is.
Chef zou vanmorgen met DJ naar de camping en jammerlijk genoeg is dat uitgesteld tot morgen. Ik snap het wel en ach, wat is nu 1 dag op een mensenleven bijna 5 weken? Morgen gaat ie alsnog met DJ en de katten en Denzel en ga ik onderhand ook maar eens aftellen tot mijn vakantie begint; nog 8 dagen werken!


vrijdag 8 juli 2011

Minitraining

Een minitraining 'hoe geef ik mijn kat een pil' in 15 stappen.

1: Pak uw :cat: op en leg hem in de ronding van uw arm alsof u een baby :baby: vasthoudt.
Zet uw rechter wijsvinger en duim aan beide zijden van het snoetje van de kat en oefen voorzichtig wat druk uit terwijl u de pil in de andere hand gereed houdt.
Zodra uw :cat: het bekje opent gooit u de pil naar binnen en geeft u de :cat: de gelegenheid om te slikken.

2: Zoek de pil van de vloer en haal de :cat: achter de bank vandan. Leg de :cat: opnieuw in de ronding van uw arm en herhaal het proces.

3: Haal de :cat: uit de slaapkamer en gooi de in middels vies en vochtig geworden pil weg.

4: Neem een nieuwe pil uit het doosje, pak de :cat: weer in uw arm terwijl u beide voorpoten stevig vasthoudt. Duw de kaken van elkaar en duw de pil naar binnen met uw rechter wijsvinger. Houdt het bekje tenminste 10 tellen dicht.

5: Vis de pil uit het aquarium en haal de :cat: van de bovenkant van de kast. Roep uw echtgenoot uit de tuin.

6: Kniel op de vloer en dwing uw :cat: tussen uw knieen, neem tevens de pootjes in een ferme greep. Negeer het lage gebrom uit de keel van uw :cat: . Laat uw partner het kopje stevig vasthouden en dwing met een houten lineaal de bek open. Gooi de pil via de lineaal naar binnen en wrijf de kattenkeel stevig om het slikken te stimuleren.

7: Haal uw :cat: van de gordijnrail en neem een nieuwe pil uit het doosje. Maak een notitie om een nieuwe lineaal te kopen en de gordijnen te laten repareren. Veeg de kapotte beeldjes en vaasjes aan de kant om later op te ruimen of eventueel te lijmen.

8: Draai uw :cat: in een grote handdoek en laat uw partner geheel op de :cat: liggen, zodanig dat alleen de kattenkop zichtbaar is, van onder uw partners oksel. Zuig de pil met een rietje op en forceer de bek open. Blaas de pil door het rietje in de kattenkeel.

9: Controleer de bijsluiter om zeker te zijn dat deze pillen onschadelijk zijn voor mensen en neem een biertje :cheers: om de smaak weg te spoelen. Ontsmet de arm van uw partner en doe er een verband om. Verwijder de bloedvlekken uit de vloerbedekking.

10: Haal uw :cat: van het schuurdak van uw buurman. Pak een nieuwe pil en neem nog een biertje. Zet uw :cat: in het keukenkastje zodanig dat het kattenkopje net buiten steekt. Forceer nogmaals de bek open en schiet de pil naar binnen met een elastiekje.

11: Haal de schroevendraaier uit de garage en hang het deurtje van de keukenksat weer terug in het scharnier. Zoek de whiskyfles. Neem een flinke teug :adfundum: en leg een koud whiskycompres op uw wangen om te ontsmetten. Controleer of uw tetanusinjectie nog geldig is. Gooi uw gerafelde trui weg en trek een nieuwe aan.

12: Bel de brandweer om de :cat: uit de boom te halen. Maak uw verontschuldiging bij de buurman die, terwijl hij uw kat ontweek, door zijn eigen schutting reed.
Neem de laatste pil het doosje.

13: Tape de beide voorpoten van uw ettertje tesamen en bind hem stevig aan de poot van de eettafel. Pak uw zware werkhandschoenen en trek deze aan. Duw de pil naar binnen direct gevolg door een stuk vlees. Pak vervolgens een glas water. Houdt de kop van het huftertje verticaal en giet het water naar binnen om hem zo tot slikken te dwingen.

14: Neem het laatste beetje whisky :drunkonchair: en vraag uw partner u naar de Eerste Hulp te rijden:driving: . Laat daar uw vingers en onderarm hechten :doctor: en de restanten van de pil uit uw rechter oog verwijderen. Bel onderweg naar huis de meubelzaak om een nieuwe eettafel te bestellen.

15: Bel de dierenambulance of ze een gemuteerde 'hellekat' willen ophalen en informeer daarna bij de dierenspeciaalzaak of ze hamstertjes hebben...

woensdag 6 juli 2011

Schijt.zooi



Ik geniet.
Da's op zich geen wereldnieuws, maar wel het vermelden waard.
Waar ik zo enorm opzag tegen deze week en de komende 2 weken tot 23 juli, valt het tot nu toe heul erg mee.
O ja, ik loop de benen onder m'n hol vandaan, maar het loopt als een tiet op de afdeling.
Dat dacht ik overigens niet, toen maandagmorgen om 8 uur een avonddienst zich ziek meldde... Zoek dan maar eens iemand die a: niet op vakantie is en b: extra en onverwacht wil/kan werken met thuiszittende schoolkinderen. Het lukte al bij de eerste poging en het probleem was dus snel opgelost.

Dan hebben we op de afdeling een soort van uitbraak van een soort van ranzig soort virusje. Een aantal patiënten is namelijk aan de dunne. Niet 'gewoon' aan de dunne maar heel vreselijk aan de dunne: gordijnen moesten gewassen worden (begrijpt u ws. wel waarom...) en een aantal kamers en toiletten tot op ooghoogte schoongemaakt en ontsmet. Het was collega K's eerste werkdag na zijn 4 weken Sitges vakantie en toen ik hem in de gang zag staan, gehuld in handschoenen, mondkapje en geel schort, hoefde hij niet uit te spreken of hij blij was weer terug te zijn... Soms is het werken bij de gemeentereiniging minder vies dan werken in de gezondheidszorg, kan ik vertellen; ze sch.ijten over je schoenen heen (zoals bij collega die ochtend onder de douche)
O ja, gevomeerd discreet woord voor kot.sen werd er ook door de patiënten en de cardioloog voelde aan zijn water tijdens de visite, dat er niets ergers bestaat voor een man dan te moeten overgeven. Hij bleef angstvallig uit de buurt van welke spetter dan ook en ging de patiëntenkamers niet in, om besmetting en verspreiding te voorkomen. Hij overgoot zich met handalcohol en als het gekund had, had hij het nog opgedronken ook.
Vanmorgen moest hij zich helaas ziek melden: diarree en overgeven... Of de duvel ermee speelt... Wij hebben er smakelijk om moeten lachen uiteraard.
Ik hoop dat de andere collega's en ik de dans ontspringen en gelukkig bleek vandaag ook dat er onder de patiënten geen nieuwe 'slachtoffers' bij zijn gekomen.
Verder gaat het goed... ben benieuwd of ik dat vrijdag om 12 uur ook nog vind...

zondag 3 juli 2011

Voor papa

Lieve papa,

Wie had kunnen denken dat er een tijd zou komen dat je al 3 jaar niet meer bij ons en bij mij bent.
Dat er een tijd zou komen dat mama al 3 jaar weduwe is en dat het voor haar nog net zo onbegrijpelijk is als toen je pas was overleden.
Pap, wat heb je al veel gemist in die 3 jaar!
De jongens worden groot, JN heeft zijn diploma gehaald, DJ heeft het mooiste rapport ooit en gaat alweer naar de 3e... wat zou je trots op ze zijn geweest!
Weet je pap, ik mis je stem en ik mis de enige man in m'n leven die onvoorwaardelijk van mij hield en altijd met zijn armen wijd stond als hij mij aan zag komen... Je hield me dan vast en je vertelde me dat je me mooi vond en van me hield...
Soms weet ik niet eens meer hoe je stem klonk pap en moet ik moeite doen om me jou te herinneren zoals je bewoog en keek...
Wanneer ik in de stacaravan kom, hangt daar jouw rode body warmer nog om de hoek. Die had je altijd aan als je op de camping bezig was en hij ruikt nog steeds een beetje naar je als ik mijn neus en gezicht erin druk... Heel even ben je dan dichtbij pap en voel ik je bijna lijfelijk...
3 jaar al pap... De foto's op de IC dat je zo ziek was kan ik nu niet zien, terwijl ik ze eerder zo nodig had om jouw dood te kunnen begrijpen. Wat was je ziek en wat ging het snel...

Ik mis je glimlach pap... ik mis de mijne soms nog meer...
ik mis je...

donderdag 30 juni 2011

Trouble

Beweerde ik in het vorige logje nog luidkeels dat ik enkel en alleen 'voor de Chef ging', heeft diezelfde Chef dat afgelopen dinsdag nou niet bepaald tot meerdere eer en glorie van zichzelf proberen te behouden.
Het is niet mijn bedoeling dat ik hier mijn huwelijksproblemen in het rond ga spreiden want die hebben we net als iedereen natuurlijk niet, maar soms moet je het meest irritante toch even kwijt.
Dinsdag was een drukke dag. Dat mag ik rustig zeggen wanneer je 's ochtends om half 7 het pand verlaat en er pas om half 6 's avond weer inrolt.
Ik zal niet teveel in detail treden maar het scheelde niet veel of ik had andere sloten op de deuren laten zetten die avond, terwijl de Chef naar een bbq was en ik nog eens om eten moest gaan.
Je hebt van die dagen dat alles samenvalt en dat zo'n dag dan met stip op 1, in het rijtje kudt-dag komt; dinsdag was zo'n dag, ook omdat op het gesticht het een en ander hoog opliep. Het is maar goed dat er niet teveel van die dagen zijn, want dan laat me headhunter of begin ik voor mezelf.
Afijn, toen ik gisterenochtend wakker werd, schoot het door mijn brein dat het pas woensdag was, nog 2 dagen te gaan deze week... Da's niet lekker wakker worden kan ik zeggen en dat gevoel bleef gisteren dan ook hangen, tot ik besloot om mezelf vandaag een vakantiedag cadeau te doen. Nu kan het nog, want de komende 3 weken ben ik de enige leidinggevende op de afdeling omdat de andere 2 van het andere team, met vakantie zijn. Dat is niet erg, maar wel druk en betekent vaak ook dat ik op m'n vrije vrijdag ook present ben.
Vandaag kon ik dus uitslapen en schoot pas om 8.15 uur wakker! H E E R L I J K !
Ik sleurde de hond over straat, douchte uitgebreid en betaalde de belastingdienst rekeningen.
Morgen ga ik een dag naar m'n moeder omdat het de sterfdag van m'n lieve vader is. Daarom ook is het goed om vandaag thuis te zijn, want anders zien de jongens me nauwelijks waardoor ik me weer schuldig zou voelen omdat ik al zo weinig thuis ben.
Ik geniet dus de komende dagen. De finale van Wimbledon is in aantocht; jammer dat George niet een beetje knap kan tennissen, maar ach Nadal in de finale mag ook.
Zondag start ook de tour de France: mannen aan het werk is altijd leuk om naar te kijken.
Toch fijn dat ik zo'n sportief typje ben!