Hoe (ver) het was...

Hoe ver het was...
Hoe koud het buiten was...
Hoe warm het binnen was...
Hoe overweldigend de gastvrijheid van Floor en haar G was...

Waar moet ik beginnen?
Oke, ik ging met de trein omdat de wegen hier aan zee 1 grote ijsbaan waren en dat terwijl ik nooit met de trein reis.
De heenreis verliep voorspoedig iets wat ik over de terugreis niet echt m'n bakkes uit kan krijgen...
Het was heel bijzonder om vrouwen te ontmoeten die je 'kent' van deze blogwereld en die dan ik het echie nog leuker, mooier en liever zijn dan je dacht. Ik heb ervan genoten!
Dat ik nog zo mega soepel in m'n heupen ben, bleek enorm tijdens het blowen bowlen, want ik ging als een razende met bal en al de baan over als ware het mijn dagelijks bezigheid. Niets is minder waar, want m'n voeten gingen klinisch dood van het dragen van de bowlingschoenen... men-o-men wat een lucht kwam daar uit zeg na 1 luttel uurtje in die dingen. maar het was gezellig en dat was de insteek!
Daarna een diner in de kerk: da's ook geen wekelijkse bezigheid van mij: ik heb gezopennoten als nooit tevoren...

De wensbalonnen die we opgelaten hebben... heel gaaf om dit te doen terwijl je staat te barsten van de kou met alle meiden en G en Sjonnie de grootste lol hebt... Het even stil zijn en twee een wens(en) doen als je ballonnetje dan werkelijk een steeds kleiner stipje in de verte wordt aan de winterhemel...
Zij maakte er heel veel foto's van!

Daarna met z'n allen nog op de bank napraten onder het genot van een snufje B.aileys en heel veel aangeboren gezelligheid...
Ik sliep uiteraard als een roos. Ik slaap namelijk altijd en overal, in alle standen. Geef me een bed en ik ben weg: hartstikke handig want anders had ik niet kunnen slapen na zo'n gave dag!
Vanmorgen met zusdus als eersten wakker worden in het huis; de slaapkamer uit lopen zo de woonkeuken in en op zoek gaan naar een vers bakje thee! Ja, ja, de keukenkastjes zijn idd schoongemaakt Floor, maar ik was bijna verdwaalt in je keuken. Met een warm bakje thee bij de open haard (Zie foto bij zusdus) met je rug tegen de haard aan... je dag kan rotter beginnen...!



Zusdus had niet zo goed geslapen, die stond een beetje krom. Verder niet besmettelijk ouzo, maar wel lastig.

Mooi! Zowel Wondel als het schilderij...

Voor alle meiden een tas vol verrassingen: hartstikke bedankt Floor en G! Mede namens Claus en de kinderen, zou Beatrix zeggen.
Gelukkig ben ik Beatrix niet, anders had ik hier niet bij kunnen zijn: ik had het niet willen missen!

En om de sfeer te houden zoals die nu is aan het eind van dit logje, ga ik niets vertellen over de terugreis met de trein (die niet reed, en toen weer wel en toen weer niet...) Ik ben weer thuis en ik heb genoten!