Opgroeien doet pijn, vooral bij de moeder

Hoor eens even.

Ik ben op zoek naar bovenstaand bordje, want als enige vrouw in da house, is het soms manoeuvreren langs alle mannen die het huis bezetten. De pubers groeien op en worden groter en groter. Alleen DJ is nog een fractie kleiner dan zijn biologische moeder, maar over een jaar denk ik dat hij mij op m'n hoofd kan spugen...

De schoenen worden ook groter en groter van de opgroeiende pubermannen. Al een poos ben ik degene met de kleinste schoenmaat in huis en zo klein zijn mijn voeten nou ook weer niet! Maat 39 is echter wel klein als ik mijn hakjes naast de maten 41, 43 en 47 zet en zo kan het gebeuren dat ik dan ineens met een vlaag van heimwee terugdenk aan maatje 29 van wat ooit gepast heeft aan dezelfde pubervoeten in een grijs verleden...

De shirts en broeken... breek me de bek niet open: oudste puber groeit als een aardbei in een warme na-zomer (ja echt, wij hadden weer aardbeien aan de aardbeienplant!) en ruikt daarbij naar een in ontbinding verkerende gehaktbal. Want als hij zijn schoenen uittrekt moet ik moeite doen om het leven te behouden zonder aan de drank te raken. Heel slecht voor m'n lever en gemoedstoestand. Heb ik ooit zo'n stinkend wezen gebaard?

Neu, echt niet. Hij kwam kraakhelder ter wereld en ik kan me niet herinneren waar het zo mis is gegaan wat betreft de lucht die nu van z'n voeten walmt.

Gisteren kocht hij van z'n zelf verdiende geld een nieuw paar N.ike air schoenen. Ik deed daar gratis en voor niets een dozijn nieuwe schone sokken bij, ter zelfbehoud. Benieuwd hoelang het duurt voor ook deze schoenen het alarm in een willekeurig mortuarium doen laten afgaan...

Afijn, de mannen worden groot. Ik voel me goed en steeds meer kom ik tot de conclusie dat ik meer in de wieg ben gelegd voor het opvoeden van pubers dan van peuters en kleuters. Het is natuurlijk wel een hele andere tak van sport en ik knijp in m'n handjes wat betreft het pubergedrag van onze mannen.

Wie weet schreeuw ik over een jaar wel iets anders, maar voor nu prijs ik mezelf en gelukkig moedermens.

Alleen die meur van die voeten, heeft iemand daar een tip voor?

O ja en dat bordje moet ik natuurlijk hebben, zoeken jullie mee?

Dierendagkonijnenliefde

Jongste puber keek mij liefdevol aan toen ik gisteren op dierendag meedeelde, dat ik ter gelegenheid van diezelfde dierendag het oude taaie konijn een stukje ging laten rennen in de duinen bij ons.

Want dat is inderdaad pas lief ja en jongste puberzoon snapt dat onmiddellijk toen hij mijn dierendagcadeau voor de rabbit hoorde uitspreken.

G. keek mij alleen maar aan, want hij voelde aan zijn water dat ik iets anders bedoelde met mijn liefde voor het konijn op leeftijd, dan wat puberzoon dacht dat ik bedoelde.

Wordt het gemiddelde konijn een jaar of 5, pak weg hooguit 6 of 7, dit exemplaar gaat alweer zo'n 8 jaar mee en is fris en fruitiger dan ooit tevoren.

In maart stopte het konijn ineens met eten en ik dacht blij verrast dat hij spoedig het lood zou gaan leggen. Niets was minder waar, want na een dag of 3 schraapte hij het oude taaie konijnenlijf bij elkaar en schrokte zijn voerbak in een ruk leeg. Dat was jammer, maar heee... het zou ook een laatste opleving kunnen zijn!

Afijn, we zijn een flink half jaar verder en het konijn doet het nog.

Toen G. en ik in een grijs verleden trouwden, nam hij ook een konijn mee en dat miracle is maar liefst 10 (!) jaar oud geworden! Toen het miracle op sterven na dood was, was het ook snel gebeurt en G. was er kapot van. Ja echt, hij heeft erom gehuild en was er naar van.

Om een lang verhaal kort te maken: ik heb het konijn niet een stukje laten rennen in de duinen. Hij zou niet meer terugkomen namelijk en als kakelvers konijnenhapje naar de eerste de beste vos toe rennen om een krikje te doen (hij springt namelijk overal op als hij de kans krijgt) en in al zijn onnozelheid opgevroten worden.

Dus.

Als het meezit (vanuit het konijn gezien) of tegenzit (vanuit mij gezien) gaat het beestje nog wel een paar jaar mee. Tot die tijd, verschoon ik liefdevol zijn hok, geef hem te eten, aai hem over het konijnenkop en trek hem van de katten en de hond af als hij losloopt en zich wil voortplanten.

Want zo ben ik. En trouwens, hij is te taai geworden om op te vreten, dat schijn je in het eerste jaar al te moeten doen...

Ben ik dus veel te laat mee...

Blote voeten door de branding

Beeld bij ons op de boulevard

Het strand lag gisteren vol met half blote mensen.

Dat is toch enigszins ongewoon.

Niet omdat ik hier aan zee in een nogal hoezegikhetnetjes, zedig en vroom dorp woon waarbij toch zeker nog de helft van de dorpsbewoners zich des zondags in zedig, zwart kleden omdat G.od enkel en alleen de kleur zwart schiep. (kijk maar om je heen in de natuur: alles zwart, zwart en nog eens zwart) ((ik besef, dit is een andere discussie))

Nee, die half blote dorp- en landgenoten op het strand waren niet de oorzaak van mijn verwarring gisteren waar het om ging. Het was de temperatuur mensen, de zomerse temperaturen welteverstaan!

Boven de 25 graden was het en dus liep ik gisteren met blote onderbenen en voeten door de branding in de zee. Ondertussen met een goede vriendin kletsend, die een middagje lang kwam, terwijl onze Larfjes zich vermaakten met aangespoelde kwallen, kreeftjes in schelpjes al dan niet het leven latend door zoveel voeten in de branding in deze tijd van het jaar; garnalen (te weinig en te dood om te koken en te eten); en ander spul wat aanspoelt.

Mijn hele zomervakantie lang heb ik niet zulk mooi weer gehad in de rimboe, dan dat het de afgelopen weken was. Ik was niet de enige, dat scheelt dan wel weer een beetje.

Heb ik net de meeste zomerkleding ritueel verbrand gewassen en opgeruimd, komt de zomer ineens terug alsof er nog iets goed te maken valt na het debacle van juli ende augustus...

Ik klaag niet hoor, ik zou niet durven. Maar vreemd is het wel.

Velen kunnen het zich de afgelopen 90 jaar dan ook niet herinneren dat het eerste weekend van oktober zo warm is geweest en als gevolg daarvan, ik met m'n blote voeten door de branding liep te banjeren.

Ons kikkerlandje vestigt dit jaar het ene record naar het andere: die 90 jaar dus o.a. dat het niet zo warm was op 1 en 2 oktober; de natste zomer in zoveel-tig jaar; de mooie aprilmaand die warm was...

De was hangt vandaag dus nog eenmaal buiten; de winterjas ruil ik nog een keer om voor m'n spijkerjack en m'n teenslippers wonen weer aan mijn voeten i.p.v m'n met bont gevoerde winterlaarzen.

Ik geniet, want wat moet je anders? Een verregende zomer kan je niet terug halen en dat is maar goed ook.

De laatste zonnestralen vullen mijn vitamine A tekort aan en die heb ik wel nodig want mijn volgende vakantie staat pas in mei gepland.

En als ik door mijn wimperharen kier, zie ik dat ik aan het eind van week gratis-ende-voor-niets, weer ouderwets gescrubd kan worden op het strand en de boulevard: storm en regen wordt voorspeld...

tenzij de herfst en de zomer zich bedenken...

Sluikreclame...

Ja sorry hoor.

Maar soms moet je gewoon !

Normaal ben ik niet zo van het reclame maken maar voor deze ene keer wel.

En o nee, niet eens onder dwang of zo, maar gewoon helemaal uit eigen vrije wil.

Vrijdag haalde ik alle boodschappen al in huis want gisteren was mijn dag. Nou ja, het was natuurlijk haar dag, maar ik had besloten er een 'mijn-dagje-uit' van te maken.

De leukste, mooiste en hipste winkel van Harderwijk en omstreken opende namelijk haar deuren en ik stond vooraan. Bijna vooraan dan, want ik kwam pas om half 11 bij Floor en haar G. binnen stuiteren en kwijlde m'n zomershirt en teenslippers vol... wat een geweldige winkel is het geworden!

Ik deed tig rondjes door de winkel; dronk prosecco; hapte een zalmhapje en iets-in-een-wraphapje en bedacht welke kandelaars het mooiste op mijn vensterbank zouden staan.

Het was me wat...

Gedurende de tijd dat ik er was, drupten er vele collega blogschrijversters binnen, zodat het ook nog een soort van ontmoetingsdag en 18/12 reünie werd! Ik was gelukkig niet de enige die haar zomershirt en teenslippers vol kwijlde...

Op de terugweg ben ik nog een paar uur heerlijk bij m'n moeder langs geweest; hebben we samen gegeten en was ik even na 19 uur weer thuis.

En daar zit ik nu, met m'n nieuwe witte kandelaars + grijze kaarsen op de vensterbank, m'n 'Never mind the dog, beware the wife'-bordje aan de muur en m'n Zusss col om m'n nek te stikken na te genieten op de bank.

G. ondertussen lief aankijkend wanneer ik weer een 'mijn-dagje-uit' kan gaan maken...

De Sushibar van DJ

DJ had al zijn zak- en verjaardagsgeld bewaard en wist ineens wat daar van gekocht moest gaan worden.

Een waterschildpaddenonderkomen.

De Chef vond dit echter geen goed idee, want als je een beetje goed voor die apparaten zorgt, kunnen ze zomaar 50 jaar oud worden en mee de kist in moeten . Dat werd het dus niet.

Al snel daarna wist DJ het helemaal; een aquarium moest het zijn!

Na uitgebreid lezen op internet en het ondertekenen van het ik-verzorg-ze-zelf-contract (hij moet de verzorging echt helemaal zelf gaan doen) werd er begin deze week een aquarium gekocht met alles erop en eraan. Voor een vermogen werd er aan noodzakelijke attributen aangeschaft, want je wilt toch ook niet dat je tropische visjes het lood leggen na 1,5 dag.

Inmiddels is Zara zelf ook rete enthousiast geworden en ik lees me een slag in de rondte over alles wat vinnen heeft en een beetje zwemmen kan.

Zo las ik ook dat je de bak beter kan laten schoonhouden door vissen en waterdieren die hiervoor gemaakt zijn dan dat je zelf met een sopje aan de slag gaat, om het glas en water helder en doorzichtig te houden.

Aldus geschiedde. Ik deed DJ 10 vuurgarnalen cadeau die als eersten de sushibar mochten gaan bewonen. Ik ben namelijk gek op garnalen.... gnagna...

Een dag later werden er 2 vijfstreepbarbelen gekocht die een dag op de bodem hebben liggen bijkomen van de verhuizing.

Gisteren bij het krieken van de dag snelde ik in mijn onderbroekje richting de sushibar om tot mijn verbijstering te constateren dat er een vuurgarnaal op zijn/haar zij 'zwom'. Ik sloeg een kruisje en liet DJ het lijk verwijderen en voeren aan de katten opbaren in de groene kliko.

Vervolgens werden er nog 2 zwaarddragers, 3 bijlzalmpjes en 2 borstel-algenetertjes gekocht. Voor de sier en ter onzer en uwer vermaak, zwemt er nu ook een dwergklauwkikker door de sushibar. O ja, 2 grote glasgarnalen mochten ook meeverhuizen, in het kader van 'hoe meer garnalen, hoe meer vreugd Zara heeft '

In de loop van de middag zagen wij tot onze ontzetting de vuurgarnalen een voor een het lood leggen. De opruimers in de sushibar doen hun werk goed en vreten de vuurgarnalen met zorg op.

*slik*

Vanmorgen zag ik er nog 2 zwemmen van de 10... gaat lekker zo, maarnietheus.

Afijn, de andere vissen, kikker en garnalen hebben het naar hun zin.

DJ en ik ook, straks mogen er bloedlarfjes ontdooit worden en door de sushibar geschept worden.

Het enige waar wij ons zorgen om maken is om de blik in de ogen van de Chef; hij is namelijk ook heel gek op vis, maar dan vooral als die in de pan ligt en daarna met een snufje kruiden op zijn bord beland...

Ik sla alvast nog maar een kruisje...

PdH voor P.rimatour

Had ik al ergens vertelt dat onze Denzel een wat zwakke maag heeft?
En had ik dan soms ook al om tips gevraagd en die ook gekregen, om vervolgens met het kopen van natuurlijkvriendelijke anti-stress/kotst/misselijkheids pillen van alle hondenkotst voor eens en altijd verlost te kunnen worden?
Ook al??? Oh...
Nou, vanmorgen togen wij naar m'n moeder om daar alvast DJ's verjaardag te vieren met oom, tante, tante en natuurlijk oma en de bijna-jarige zelf met broer en biologische ouders. Denzel ging ook mee nadat ik hem had gemarineerd had in een flinke dosis van bovengenoemde pillen. Hij vrat ze los uit de hand dus dat stemde ons hoopvol en opgewekt gingen we op weg.
Al ras verging het lachen mij, want na 3 bochten naar rechts en 4 bochten naar links, waarvan 1 nauwelijks de naam 'bocht' mag dragen zag ik de hondenkotst in sneltreinvaart langs het hondenhuigje omhoog komen...
Maar ook daar was ik op voorbereid, want zowel de autovloer voor me als ikzelf waren als een heus kunstwerk ingepakt in puppy-dry-matjes en ik had keukenrollen met vochtkussentjes in rijen op het dashboard voor me uitgestald.
Helaas kotste Denzel herhaaldelijk en dwars door alle vochtkussentjes en puppy-dry-matjes heen en zowel pup als baasje gingen er steeds groener uitzien...
Onderweg kon ik nog net met 2 droge, schone vingers die ik over had, zus sms'en of zij aub, svp een wonderpil voor me wilde meenemen die zij altijd aan hun eveneens overgevende hond voeren.
Een uur voor we terug gingen naar de camping heb ik een kwart pil in een stukje kipfilet geduwd en onder luid gejuich bij Denzel naar binnen geduwd.
Wederom drapeerde ik pupje en me, myself en I in de matjes en nog meer keukenrollen met nog meer vochtkussentjes onder handbereik en maande de Chef tot een flinke dot gas, omdat iedere minuut met een misselijke pup in de auto,er 1 teveel is.
Denzel keek mij eens met opgetrokken wenkbrauwsels aan en vleide zich op de grond voor m'n voeten om daar een klein uur (!) te blijven liggen, als ware hij zo stoned als een garnaal. Niet 1x ging pupje over z'n huigje en alle vochtkussentjes en puppy-dry-matjes kunnen zo de kast weer in!
Ik zeg 'PdH voor Primatour'! Want dankzij dit aloude wonderpilletje hield Denzel het droog en ligt hij nu al een uur of wat zijn roes uit te slapen aan m'n voeten op de veranda.
Dus mensen, niks geen dure dierenarts druppels of homeopatische anti-stress pillen nee, gewoon de ouderwetse Primatour pilletjes met een klein stukje kipfilet en uw zieke huisdier gaat nooit meer over z'n huigje!
Prijs de Heer voor Primatour!
Amen.
En dat op zondag...

The end...

Mijn nederige dank voor de tips voor/tegen de hondenkots in de auto en op de fiets.

Ik haalde pillen op natuurbasis waarmee ik Denzel vol kan gooien en die de van streek geraakte hondenmaag tot bedaren moet gaan brengen.

Denzel is reeds op de camping met de Chef en DJ en Houdini is er niets bij. Herhaaldelijk verdwijnt hij als sneeuw voor de zon om dan later als levende voetbal het sportveld op te huppelen of bij de buren langs te gaan. Die kennen hem inmiddels en komen het 'oh zo schattige hondje' (hun woorden) dan keurig terugbrengen. De Chef heeft Houdini gisteren onopvallend gadegeslagen en nu weet hij hoe hij in het niets verdwijnt. Meneer vouwt zich zo'n beetje dubbel om vervolgens door de houten betimmering heen, onder de veranda te verdwijnen... Dat ziet hij de katten namelijk ook doen en dus kan hij dat ook wel!

Tja, mijn vakantie gaat ook beginnen en morgen vroeg rijden oudste en ik mee met vrienden die een weekend naar Duitsland gaan en ons er in D.oetinchem uitgooien.

Kan nog niet echt zeggen dat ik er zin in heb, dat komt waarschijnlijk maandag pas als ik echt het gevoel heb dat ik vrij ben. Nu ben ik nog in dezelfde staat van opwinding als de afgelopen 3 weken. Zo druk als nu, hebben we het in jaren niet gehad in de zomer op het gesticht, maar ik/we hebben het overleefd... zonder slachtoffers gelukkig.

Dan ging ik bij wijze van hoge uitzondering naar de kapper om de landingsbaan van m'n struik te verven, want normaal doe ik dat zelf. Ik wil er straks een beetje knap bij liggen in de regen mijn hangmatje. En omdat het blond geleidelijk aan was veranderd in por.nobl.ond heb ik lowlights laten trekken in mijn struik. Het is nu een stuk donkerder maar dat kleurt nog wel wat terug de komende weken. Op twitter kreeg ik louter complimenten, dus ik kan de straat nog op. O ja mensen, de struik groeit en groeit. Nog even en L.inda de M.ol kan wel inpakken. Onbegrijpelijk maar de Chef draait z'n hoofd bijna van z'n romp als zij op tv is. Gelukkig ben ik zeker 9 maanden jonger dan haar en minstens 20 kilo lichter...

Zo, nu het laatste wasje in de droger en alles klaar zetten, dan kan ik aan de Sangria en/of rosé.

Tot snel, want ik blijf natuurlijk uitgebreid bloggen in de regen vakantie in Nederland...

Minitraining

Een minitraining 'hoe geef ik mijn kat een pil' in 15 stappen.

1: Pak uw op en leg hem in de ronding van uw arm alsof u een baby vasthoudt.
Zet uw rechter wijsvinger en duim aan beide zijden van het snoetje van de kat en oefen voorzichtig wat druk uit terwijl u de pil in de andere hand gereed houdt.
Zodra uw het bekje opent gooit u de pil naar binnen en geeft u de de gelegenheid om te slikken.

2: Zoek de pil van de vloer en haal de achter de bank vandan. Leg de opnieuw in de ronding van uw arm en herhaal het proces.

3: Haal de uit de slaapkamer en gooi de in middels vies en vochtig geworden pil weg.

4: Neem een nieuwe pil uit het doosje, pak de weer in uw arm terwijl u beide voorpoten stevig vasthoudt. Duw de kaken van elkaar en duw de pil naar binnen met uw rechter wijsvinger. Houdt het bekje tenminste 10 tellen dicht.

5: Vis de pil uit het aquarium en haal de van de bovenkant van de kast. Roep uw echtgenoot uit de tuin.

6: Kniel op de vloer en dwing uw tussen uw knieen, neem tevens de pootjes in een ferme greep. Negeer het lage gebrom uit de keel van uw . Laat uw partner het kopje stevig vasthouden en dwing met een houten lineaal de bek open. Gooi de pil via de lineaal naar binnen en wrijf de kattenkeel stevig om het slikken te stimuleren.

7: Haal uw van de gordijnrail en neem een nieuwe pil uit het doosje. Maak een notitie om een nieuwe lineaal te kopen en de gordijnen te laten repareren. Veeg de kapotte beeldjes en vaasjes aan de kant om later op te ruimen of eventueel te lijmen.

8: Draai uw in een grote handdoek en laat uw partner geheel op de liggen, zodanig dat alleen de kattenkop zichtbaar is, van onder uw partners oksel. Zuig de pil met een rietje op en forceer de bek open. Blaas de pil door het rietje in de kattenkeel.

9: Controleer de bijsluiter om zeker te zijn dat deze pillen onschadelijk zijn voor mensen en neem een biertje om de smaak weg te spoelen. Ontsmet de arm van uw partner en doe er een verband om. Verwijder de bloedvlekken uit de vloerbedekking.

10: Haal uw van het schuurdak van uw buurman. Pak een nieuwe pil en neem nog een biertje. Zet uw in het keukenkastje zodanig dat het kattenkopje net buiten steekt. Forceer nogmaals de bek open en schiet de pil naar binnen met een elastiekje.

11: Haal de schroevendraaier uit de garage en hang het deurtje van de keukenksat weer terug in het scharnier. Zoek de whiskyfles. Neem een flinke teug en leg een koud whiskycompres op uw wangen om te ontsmetten. Controleer of uw tetanusinjectie nog geldig is. Gooi uw gerafelde trui weg en trek een nieuwe aan.

12: Bel de brandweer om de uit de boom te halen. Maak uw verontschuldiging bij de buurman die, terwijl hij uw kat ontweek, door zijn eigen schutting reed.
Neem de laatste pil het doosje.

13: Tape de beide voorpoten van uw ettertje tesamen en bind hem stevig aan de poot van de eettafel. Pak uw zware werkhandschoenen en trek deze aan. Duw de pil naar binnen direct gevolg door een stuk vlees. Pak vervolgens een glas water. Houdt de kop van het huftertje verticaal en giet het water naar binnen om hem zo tot slikken te dwingen.

14: Neem het laatste beetje whisky en vraag uw partner u naar de Eerste Hulp te rijden . Laat daar uw vingers en onderarm hechten en de restanten van de pil uit uw rechter oog verwijderen. Bel onderweg naar huis de meubelzaak om een nieuwe eettafel te bestellen.

15: Bel de dierenambulance of ze een gemuteerde 'hellekat' willen ophalen en informeer daarna bij de dierenspeciaalzaak of ze hamstertjes hebben...

Schijt.zooi

Ik geniet.

Da's op zich geen wereldnieuws, maar wel het vermelden waard.

Waar ik zo enorm opzag tegen deze week en de komende 2 weken tot 23 juli, valt het tot nu toe heul erg mee.

O ja, ik loop de benen onder m'n hol vandaan, maar het loopt als een tiet op de afdeling.

Dat dacht ik overigens niet, toen maandagmorgen om 8 uur een avonddienst zich ziek meldde... Zoek dan maar eens iemand die a: niet op vakantie is en b: extra en onverwacht wil/kan werken met thuiszittende schoolkinderen. Het lukte al bij de eerste poging en het probleem was dus snel opgelost.

Dan hebben we op de afdeling een soort van uitbraak van een soort van ranzig soort virusje. Een aantal patiënten is namelijk aan de dunne. Niet 'gewoon' aan de dunne maar heel vreselijk aan de dunne: gordijnen moesten gewassen worden (begrijpt u ws. wel waarom...) en een aantal kamers en toiletten tot op ooghoogte schoongemaakt en ontsmet. Het was collega K's eerste werkdag na zijn 4 weken Sitges vakantie en toen ik hem in de gang zag staan, gehuld in handschoenen, mondkapje en geel schort, hoefde hij niet uit te spreken of hij blij was weer terug te zijn... Soms is het werken bij de gemeentereiniging minder vies dan werken in de gezondheidszorg, kan ik vertellen; ze sch.ijten over je schoenen heen (zoals bij collega die ochtend onder de douche)

O ja, gevomeerd discreet woord voor kot.sen werd er ook door de patiënten en de cardioloog voelde aan zijn water tijdens de visite, dat er niets ergers bestaat voor een man dan te moeten overgeven. Hij bleef angstvallig uit de buurt van welke spetter dan ook en ging de patiëntenkamers niet in, om besmetting en verspreiding te voorkomen. Hij overgoot zich met handalcohol en als het gekund had, had hij het nog opgedronken ook.

Vanmorgen moest hij zich helaas ziek melden: diarree en overgeven... Of de duvel ermee speelt... Wij hebben er smakelijk om moeten lachen uiteraard.

Ik hoop dat de andere collega's en ik de dans ontspringen en gelukkig bleek vandaag ook dat er onder de patiënten geen nieuwe 'slachtoffers' bij zijn gekomen.

Verder gaat het goed... ben benieuwd of ik dat vrijdag om 12 uur ook nog vind...

Trouble

Beweerde ik in het vorige logje nog luidkeels dat ik enkel en alleen 'voor de Chef ging', heeft diezelfde Chef dat afgelopen dinsdag nou niet bepaald tot meerdere eer en glorie van zichzelf proberen te behouden.

Het is niet mijn bedoeling dat ik hier mijn huwelijksproblemen in het rond ga spreiden want die hebben we net als iedereen natuurlijk niet, maar soms moet je het meest irritante toch even kwijt.

Dinsdag was een drukke dag. Dat mag ik rustig zeggen wanneer je 's ochtends om half 7 het pand verlaat en er pas om half 6 's avond weer inrolt.

Ik zal niet teveel in detail treden maar het scheelde niet veel of ik had andere sloten op de deuren laten zetten die avond, terwijl de Chef naar een bbq was en ik nog eens om eten moest gaan.

Je hebt van die dagen dat alles samenvalt en dat zo'n dag dan met stip op 1, in het rijtje kudt-dag komt; dinsdag was zo'n dag, ook omdat op het gesticht het een en ander hoog opliep. Het is maar goed dat er niet teveel van die dagen zijn, want dan laat me headhunter of begin ik voor mezelf.

Afijn, toen ik gisterenochtend wakker werd, schoot het door mijn brein dat het pas woensdag was, nog 2 dagen te gaan deze week... Da's niet lekker wakker worden kan ik zeggen en dat gevoel bleef gisteren dan ook hangen, tot ik besloot om mezelf vandaag een vakantiedag cadeau te doen. Nu kan het nog, want de komende 3 weken ben ik de enige leidinggevende op de afdeling omdat de andere 2 van het andere team, met vakantie zijn. Dat is niet erg, maar wel druk en betekent vaak ook dat ik op m'n vrije vrijdag ook present ben.

Vandaag kon ik dus uitslapen en schoot pas om 8.15 uur wakker! H E E R L I J K !

Ik sleurde de hond over straat, douchte uitgebreid en betaalde de belastingdienst rekeningen.

Morgen ga ik een dag naar m'n moeder omdat het de sterfdag van m'n lieve vader is. Daarom ook is het goed om vandaag thuis te zijn, want anders zien de jongens me nauwelijks waardoor ik me weer schuldig zou voelen omdat ik al zo weinig thuis ben.

Ik geniet dus de komende dagen. De finale van Wimbledon is in aantocht; jammer dat George niet een beetje knap kan tennissen, maar ach Nadal in de finale mag ook.

Zondag start ook de tour de France: mannen aan het werk is altijd leuk om naar te kijken.

Toch fijn dat ik zo'n sportief typje ben!

George...

Het schijnt dat George C.looney weer vrijgezel is?!

Komt dat even goed uit, dacht ik een split second, want het weekend ben ik ook alleen...

Ja, ik heb een ruim hart, je kan zo'n man ook niet aan zijn lot overlaten natuurlijk; waar moet zo'n vent heen zonder vrouw...? Dus, ik offer me wel op hoor, als George met zijn ziel onder z'n arm loopt en niemand heeft om een kopje N.espresso mee te slobberen. Ik ben de rotste niet op vrijdag en heb er wel een weekje ruzie voor over...

Toen wij nog onze oude stacaravan hadden, heb ik in een poging om het geheel prettig op te fleuren een geweldige foto van George opgehangen in de caravan. De Chef fronste zijn wenkbrauwsels bij het aanschouwen van de foto en vroeg zich af waarom, in vredesnaam, die foto aan het plafond boven de echtelijke sponde moest hangen...? Ik vond het een belachelijke vraag: het oog wil ook wat en ik ben gek op een prettig uitzicht, waar ik mij ook bevind. Dus ook als ik met mijn ogen naar het plafond lig te staren in de vakantie of eenweekendje weg. De foto heeft er een paar jaar gehangen, want de Chef... he knows me!

Bij het slopen van de caravan 2,5 jaar geleden heeft de Chef per ongeluk/expres George mee-gesloopt. (...)

Ik verdenk hem van enig maniakaal gelach tijdens het slopen, maar heb hem er niet op kunnen betrappen. Overigens heb ik nog niet de neiging gehad om in de nieuwe stacaravan weer een foto van George boven het bed te spijkeren. Eigenlijk heb ik al een eigen George!

Want ach... die Chef van mij, hij lijkt ook wel een beetje op George. Behalve dat mijn George Chef ook helemaal duifgrijs is een grijze gloed over zijn haardos heeft, beginnen beide voornamen ook met een G. Ik noem hem hier wel 'Chef' maar zo heet hij gelukkig/natuurlijk niet.

De Chef en George... alletwee gek op koffie, maar ik denk dat daar de overeenkomsten dan ook wel stoppen.

Dus laat ook maar... doe mij maar mijn eigen G (Chef)... na het weekend...

Was me een weekje wel...

Weer die tand weg!

En omdat J.an S.mit (?) stond te zingen strak voor me, heeft hij hem er weer aangetimmerd ook....

Dit droomde ik vannacht dus. Geen idee waarom, maar het blijkt dus wel dat die hele tand-affaire en het optreden van J.an bij de Toppers een oneindige indruk op me hebben achtergelaten deze week... En dat terwijl ik niets heb met Jan, integendeel...

De afgelopen dagen waren een soort van rete-druk op het gesticht. Niet erg maar ik ben gevloerd dan 's avonds en gisteren (hemelvaartsdag en dus vrij) heb ik eigenlijk de hele dag liggen vegeteren op de bank. Niet helemaal lekker maar ook niet echt ziek; gewoon moe. Denzel vond het prima en lag strak naast me. Ik weet niet of hij dat doet omdat hij een 'man' is of een puppy, maar gezellig was het wel!

De Chef zit weer een paar dagen op de camping helemaalalleeninzijneentje om de veranda Denzel-proof te maken en nog wat timmerwerk te doen. Hij ging woensdagochtend weg en komt vanavond weer terug, zegt ie...

Afijn, dan las ik net haar blogje en acuut schiet ik weer in de heimwee-modus: zij was 10 dagen daar, waar ik 3 weken geleden de lekkerste, mooiste en relaxte week van dit jaar had: Ephesia/Turkije. Leuk om te lezen en de foto's te zien en daarbij te roepen 'daar was ik ook!' En omdat ik zeker weer terug wil, spaar ik me het rambam, wat helemaal nog niet meevalt maar ach, het maakt me bewuster voor wat ik pin en uitgeef aan zaken die eigenlijk niet noodzakelijk zijn. Een week naar de zon is namelijk wel noodzakelijk voor mij, dus dat helpt wel bij het extra sparen hiervoor.

Zij schreef in haar laatste blogje dat ze in een luttele 3 minuten een blogje uit haar mouw schud. Nou, ik vind het knap; ik schud me het ongans maar in 3 minuten wil het niet lukken. Daarbij merk ik dat ik soms ook teveel nadenk of men het wel interessant genoeg zal vinden dat geleuter van mij. Alsof ik dus niet voor mezelf maar voor anderen zit te schrijven hier. Het diepste van m'n ziel schrijf ik nergens op, ook niet op een gesloten blog. Die weet ik alleen en dat houd ik graag zo...

Jullie mogen al blij zijn dat ik hier zo vrij over mijn tand-crisis heb geschreven hier... Pfffttt....

;-}

Toppers!

Met de tand kwam het gisteren helemaal goed.

De dienstdoende weekend tandarts bakte in 45 minuten en voor 97,10 euro een pracht van een nieuwe tand in mijn smoelwerkje en toen ik het resultaat zag kon ik wel janken: als nieuw!

Het enige wat ik niet meer kan zeggen, is dat alles echt is aan mij... maar het zal mijn reet roesten.

Het hoogtepunt van de dag was gelukkig niet mijn bezoek aan de tandarts maar het uitje naar de Toppers!

Het. Was. Gaaf!

2e ring, rij 7: we zagen alles en zo niet dan brachten de grote schermen uitkomst.

Overal waar je keek, mensen in wit/goud, de een nog vreemder opgetuigd dan de ander...

We hebben de stembandjes uit onze kelen gezongen, onder het genot van baco en rosé... je moet wat om de sfeer erin te houden (nee hoor Floor, dat hadden wij niet nodig maar lekker was het wel!)

Voor mij was K3 alles een hoogtepunt, maar vooral de kerstmedley... ;-}

Nog nooit in mei 'Do they know it's Christmas-time' luidkeels mee staan schreeuwen.

En oke, hier dan een foto van 5 meisjes, voor het feest begon.

Na het feest stonden we er niet meer zo fris en fruitig bij...

Meer ga ik er niet over zeggen, dan val ik in herhaling, maar...

had ik al gezegd dat het super gaaf was?

Het was GE-WEL-DIG!

Loesje

Oudste heeft deze week de laatste examens.

Waarvan akte.

Omdat de Chef een paar dagen de hort op is (die gaat maar weg... en gaat maar weg...) dacht ik gisterenmorgen laat ik Larf eens bellen en hem veel succes wensen. Aldus geschiedde, het was tenslotte al 8.05 uur en om 8.30 uur zou het examen beginnen.

Ik bel Larf dus op, neemt hij met een slaperige stem op waarop ik pols waar hij uithangt. Op bed.

Op de vraag of het niet eens tijd wordt om eruit te komen omdat hij over 25 minuten examen heeft zucht hij vervolgens diep en antwoord 'Jaahaa'... Geen enkele stress dus, maar zo relaxed trek ik dan weer niet.

Wel zat Larf onder de uitslag op zijn lijf. Echt waar. Beetje jeukerig ook en spikkels all-over-the-place...

Ik duwde er een anti-hystaminepil in tegen de jeuk en verbood hem zo'n pil te snuiven voor z'n examen want dan zit hij te trippen daar en dat staat zo slordig.

We verwachten dat de uitslag weg is zodra hij klaar is met z'n examens ;-}

Dan nog een paar leuke Loesjes, zonder al teveel tekst van mij...

Goed idee voor een volgend tripje!

En ik vind ook dat ik na 3 keer, in het vervolg best een gratis visum mag krijgen als ik Turkije in wil....

Op Schiphol moesten we namelijk door een scanner (!) met onze armen en handen in de lucht en de benen wijd. Ach ja, 't is weer eens wat anders...

Hier laat ik behang van drukken!

Heel hip ja, maar voor mij dan maar geen bont.

Dichtbij...

Het was toch werkelijk waar een heerlijk dagje!

Vanmorgen liet ik mijn huisvrouwtalent rond waaien hier in huize Zara en vanmiddag had ik zodoende voldoende tijd om mij op te baren in een tuinstoel en mijn lijf en gezicht richting de zon neer te leggen. Ik zat namelijk al 5 hele dagen zonder zon na Turkie en het werd toch verdeurie de hoogste tijd dat ik weer een streepje mee zou pakken. Aldus geschiedde: ik heb liggen zweten genieten en na een uur of 2 vond ik het welletjes want het moet natuurlijk ook niet te gek worden. Morgen ga ik in de herhaling, want dan komt de zon terug, heeft ze me beloofd, maar dan smeer ik me toch maar even in, want dat is beter voor de laag die er al op zit.

Trouwens, kennen jullie haar? Zij zit/ligt/hangt (ik wil het niet weten) momenteel in hetzelfde hotel aan dezelfde bar waar ik net vandaan kom... Grappig idee en uiteraard ben ik helemaal NIET jaloers...

Dan kwam ik al rondneuzend op YouTube een hele voorraad M.arco B.orsato tegen. Collega is naar z'n concert geweest waar oa onderstaande clip 'live' werd uitgevoerd. Ik zeg: das hartstikke knap! Ik wordt al ramgek van zand op mijn handdoek laat staan dat ik er mee kan tekenen!

Daarnaast is het nummer ook weer eens van ouderwetse Marco J.ohn E.wbank kwaliteit dus luister en geniet zou ik zeggen...

Fijn weekend!

Nu ik er nog ben

Laatste was draait zodat de mannen schone onderbroeken en sokken hebben de komende week...

Eigenlijk moet ik nog een broek en 2 topjes strijken voor ze de koffer in gaan en da's heel bijzonder want ik strijk namelijk nooit. Nou ja, bijna nooit want als je alles strak opvouwt trekt het ook glad... ik zelf ben daar het levende bewijs van: iedere avond vouw ik mezelf strak op en kijk toch eens: 's ochtends ben ik steeds weer strakker dan ooit...

Dit jaar geen berichten van vulkanen die uitbarsten en rook en as de lucht in werpen, dus het beloofd een ongestoorde reis te worden. O.sam.a is ook niet meer in het land der levenden dus ik duw alle literflessen vloeistof gewoon weer in m'n handbagage, net als mijn messenwerpsetje. Ik hoorde al dat de olieprijs omlaag gaat en als ik dat hoor dan denk ik: had die knakker maar eerder omgelegd, want wat wij betalen aan de pomp is natuurlijk van de gekke.

Gisteren haalde ik m'n 2e handsparelmoerwitte scooter (Sym, Fly25) op en scheurde ermee al reeds een aantal rondjes door ons kustdorpje. Ik ben er blij mee, het scherm wat erop zit is super want m'n haar verandert niet direct in een windhoos als ik 50 meter onderweg ben. Na de vakantie wordt de 8 km naar het gesticht een fluitje van een cent op het verhicle. Het is dat Turkie ietwat te ver is, anders had ik gewoon met de scooter op vakantie gegaan.

Afijn landgenoten, geen ruzie maken; iedereen IPban installeren bij ongewenst gedrag en handen wassen na het plassen.

Dagdag...

Mocht ik nu iets beleven komende week dan volgt er nog wel een blogje en anders zeg ik 'tot volgende week zondag'!

Mazzel

Zij twitterde met haar over een of ander concert.

Ik dacht, das leuk, doe eens gek en doe ook een poging.

En oh, oh, oh, het is gelukt!

This is my lucky day, want ik ga naar de Toppers op 28 mei!

In een opwelling een bod gedaan en verrek voor ik het in het snotje had, waren de kaartjes voor mij! Voor een lullige 45 euri's! Nou, dat is bijna voor niets, helemaal als ik het 2e kaartje nog even vet kan verkopen ;-}

Onderling wordt druk gesproken over de juiste dress-code wat zo over-the-Top(pers) mogelijk moet zijn. Gelukkig heb ik voor morgen ook een beeldig over-the-top jurkje klaar hangen voor het huwelijk van Wills en Kate, dus het komt helemaal goed.

En vandaag begon dan ook eindelijk mijn lang verwachte vakantie van ruim 2 weken!

Omdat je nooit van te voren weet of je plane wel in de lucht blijft hangen en ik het dan zonde vind mijn overuren die ik nog heb staan, nam ik er 2 op en kon ik zodoende lekker een paar uur eerder naar huis.

Ja ja, ruim 2 weken vrij dus. Ik ga genieten, niets doen, uitrusten, lezen, hangen en chillen...

Eerst ga ik met de mannen vanaf zondag een dag of 5 naar de camping en daarna, zonder mannen een week naar de turkse mannen zon. Op moederdag nog wel zeg! Ik zeg, dat is nog eens een leuk cadeautje!

Dus als jullie de komende tijd je afvragen waar ik gebleven ben, dan hebben jullie daar nu al een beeld bij... net als ik!

Dekbedhoesperikelen

Ik ben een proper meisje.

Soms

Maar vooral dol op 'gemak dient de mens'...

Zo gooi ik bijvoorbeeld mijn dekbedhoes vanaf de waslijn meteen weer op de echtelijke sponde, want dat scheelt een hoop opruim en strijkwerk. Zo kan het voorkomen, dat de Chef en ik rustig jaren maanden lang onder dezelfde dekbedhoes liggen. Zie je niks van in het donker hoor, dus zo erg is het niet. En bovendien, het betreft momenteel een prachtige hoes, met tulpjes erop, die na iedere 2-wekelijkse wasbeurt er meer en meer fris en fruitig bij staan.

Helaas prikte ik vorige week tijdens het omdraaien van het lichaam, zomaar ineens met mijn strak geveilde nagels dwars door de tulpendekbedhoes heen! Najaaah!

Bij nadere inspectie mijnerzijds blijkt dat mijn C.inderella niet het lulligste merk he?! tulpendekbedhoes aan het verslijten is. Afgrijselijk ja, want ook al kunnen de Chef en ik iedere tulp bij naam en ook nog eens in detail uittekenen... je raakt er toch aan gehecht.

Gisterenmiddag 2e paasdag waste ik de tulpjeshoes en haalde ik mijn winter opdekmatrasje van mijn bed -daarom sliep ik zo rot de laatste dagen... ws van de warmte...- en deed ik bijna het meest ondenkbare: ik trok een oud H.ema streepjes dekbedhoes over de sponde! Ja, ja... applaus ja. Nog geheel zonder slijtgaten, dus die kan nog jaren maanden mee!

Het zal even wennen zijn, maar het komt vast goed. Ik houd m'n ogen gewoon dicht de komende nachten!

Ben alleen wel nieuwsgierig of ik de enige ben die de dekbedhoezen gebruikt tot de gaten erin vallen. Wisselen jullie iedere keer van hoes, of gooi je hem ook na het wassen weer op bed?

En eehhh... nee, meer detail hoef ik niet... ;-}

Waar blijft de tijd...

De zon schijnt!

Heerlijk.

We trekken de vele kledinglagen die ons in de barre winter warm hielden uit en genieten van de zon die dit voorjaar zomerse waarden bereiken.

Met een enigszins bang voorgevoel, dat dit misschien wel al het mooie weer zal zijn dit jaar kan ik vandaag pas wat meepakken van de zon, omdat deze week op het gesticht wel valt onder de drukste week van het jaar, tot nu toe.

Afijn, nu de zon dan schijnt wil ik iedereen de tip geven, om het uittrekken der kledingstukken toch met enig beleid te doen.

We denken soms dat we nog jong, fris en fruitig zijn net als vroeger...

Sommige van 'ons' hebben er ooit rete strak bijgestaan als de meiden hieronder...

Ik moet eerlijk zeggen: mijn spijkerbroeken waren langer... ja ook in de zomer...

Voor je het weet denk je dat je nog in de categorie hierboven valt,

maar de waarheid is...

Iedereen veel plezier in de zon, op het strand... in de tuin... op het balkon... op het terras... of achter het glas.

Je bent zo jong als je je voelt en daarom ga ik nu eerst m'n spijkerbroek afknippen...!

Zomertijd

Het is wederom zover. Ieder jaar weer kijk ik reikhalzend niet bepaald uit naar het laatste weekend in maart, omdat dan mijn nog nauwelijks aan de wintertijd gewende bio-ritme weer om moet. De klok wordt een uur verzet met alle gevolgen van dien...

Sommigen hebben er niets mee, anderen juist wel...

Kijk, vroeg wakker ben ik toch altijd dus voor een uurtje langer of korter slapen draai ik in principe mijn enkels niet om... De katten stonden me vanmorgen om 5.45 uur heel onnozel aan te staren toen ik hun voerbakjes volgooide. Vorige week was het namelijk nog 4.45 uur om-deze-tijd. Leg het de katten maar eens uit wat 'zomertijd' inhoud. Zijn ze er, net als ik, net aan gewent moet je het hele riedeltje weer herhalen eind oktober, maar dan de andere kant op: wintertijd...

Geef me een week mensen, dan hoor je mij ook niet meer. Dan is het lijf en bio-ritme gewent aan de nieuwe tijd en lig ik 's avonds niet eerst een uur wakker voor ik in slaap stort. Geef me 1 week...

Waar meer tijd voor nodig is, is het brein van een man. Ik kwam onderstaande röntgenfoto tegen en printte hem uit voor op de koelkast: ze kunnen er gewoon echt niets aan doen, die kerels op deze aardkloot: het is er gewoon niet!

Dan nog een quote waar ik ook wel om moest lachen. En ook hier kunnen wij vrouwen niets aan doen...

Toch?