Blote voeten door de branding

Beeld bij ons op de boulevard

Het strand lag gisteren vol met half blote mensen.

Dat is toch enigszins ongewoon.

Niet omdat ik hier aan zee in een nogal hoezegikhetnetjes, zedig en vroom dorp woon waarbij toch zeker nog de helft van de dorpsbewoners zich des zondags in zedig, zwart kleden omdat G.od enkel en alleen de kleur zwart schiep. (kijk maar om je heen in de natuur: alles zwart, zwart en nog eens zwart) ((ik besef, dit is een andere discussie))

Nee, die half blote dorp- en landgenoten op het strand waren niet de oorzaak van mijn verwarring gisteren waar het om ging. Het was de temperatuur mensen, de zomerse temperaturen welteverstaan!

Boven de 25 graden was het en dus liep ik gisteren met blote onderbenen en voeten door de branding in de zee. Ondertussen met een goede vriendin kletsend, die een middagje lang kwam, terwijl onze Larfjes zich vermaakten met aangespoelde kwallen, kreeftjes in schelpjes al dan niet het leven latend door zoveel voeten in de branding in deze tijd van het jaar; garnalen (te weinig en te dood om te koken en te eten); en ander spul wat aanspoelt.

Mijn hele zomervakantie lang heb ik niet zulk mooi weer gehad in de rimboe, dan dat het de afgelopen weken was. Ik was niet de enige, dat scheelt dan wel weer een beetje.

Heb ik net de meeste zomerkleding ritueel verbrand gewassen en opgeruimd, komt de zomer ineens terug alsof er nog iets goed te maken valt na het debacle van juli ende augustus...

Ik klaag niet hoor, ik zou niet durven. Maar vreemd is het wel.

Velen kunnen het zich de afgelopen 90 jaar dan ook niet herinneren dat het eerste weekend van oktober zo warm is geweest en als gevolg daarvan, ik met m'n blote voeten door de branding liep te banjeren.

Ons kikkerlandje vestigt dit jaar het ene record naar het andere: die 90 jaar dus o.a. dat het niet zo warm was op 1 en 2 oktober; de natste zomer in zoveel-tig jaar; de mooie aprilmaand die warm was...

De was hangt vandaag dus nog eenmaal buiten; de winterjas ruil ik nog een keer om voor m'n spijkerjack en m'n teenslippers wonen weer aan mijn voeten i.p.v m'n met bont gevoerde winterlaarzen.

Ik geniet, want wat moet je anders? Een verregende zomer kan je niet terug halen en dat is maar goed ook.

De laatste zonnestralen vullen mijn vitamine A tekort aan en die heb ik wel nodig want mijn volgende vakantie staat pas in mei gepland.

En als ik door mijn wimperharen kier, zie ik dat ik aan het eind van week gratis-ende-voor-niets, weer ouderwets gescrubd kan worden op het strand en de boulevard: storm en regen wordt voorspeld...

tenzij de herfst en de zomer zich bedenken...