"t Is weer voorbij die mooie zomer

Wanneer je denkt dat je dan eindelijk de zomer achter je hebt gelaten en je je crocpantoffels weer uit het stof hebt getrokken om er weer warmpjes bij te zitten krijg je dit: 1 oktober met een temperatuur van 20 graadjes minstens en de zon strak aan de wolkenloze hemel. En laat ik nou net vandaag vrij zijn om hiervan met volle teugen van te kunnen genieten! Ik ging gek. Vanmorgen al hyper door het duin lopen rennen waar ik tot de ontdekking kwam dat het goed gaat met mijn pijnlijke scheenbenen! Ja ja, ijs erop en compressiekousjes aan, doen wonderen. En terwijl ik moederziel alleen, de duinen aan mij voorbij zag trekken trok er een pijnscheut door mijn linker achillespees. Scheisse, shit, defeacatie... wat is dit nu? Ja hoor, mijn achillespees protesteert bij zoveel aanhoudend lichamelijk geweld en niet zo'n beetje ook. Afijn, ik liep m'n parcourtje uit en deed er maar 10 secondjes langer over dan maandag. Pootje in het ijs en uiteindelijk ben ik vanmiddag langs de hardloopwinkel geweest en in overleg met hen besloten de cursus te laten voor wat het is en m'n eigen tempo, tijd en snelheid maar aan te gaan houden. Verstandig want anders is de kans groot dat ik binnenkort afbreek en lange tijd geen poot meer kan verzetten en dat wil ik niet.
Er is ook goed nieuws hoor: ik roeide een behoorlijke kolonie huismijt uit, ik poetste dat het een lieve lust was, maar stopte net op tijd voor ik er echt plezier in begon te krijgen. Grenzen mensen, grenzen. En buiten dat: ik heb andere talenten dan schoonmaken en die moet ik wel scherp houden natuurlijk. Daarna trok ik de kussenhoesjes van de vulling af en drapeerde er een paarse hoes omheen, waarna ik de gordijnen tussen de kamer en de keuken ook verving voor paarse exemplaren. De Chef keek eens en zag dat het goed was. Overmoedig geworden trok ik ook de grand foulards van de bank en pletterde daar ook paarse voor terug. En dat alles van de B.lokker! Ik hartje B.lokker. Soms, moet natuurlijk niet overdrijven, want ik loop al 2 dagen te zeuren daar voor de PinkRibbon-plu, maar die komt maar niet binnen.
Ook kocht ik 2 PR-armbandjes voor de prijswinnaars van mijn mooie mannen-logje. Dit weekend ga ik de gelukkigen trekken en adressen vragen.
En als ik dan denkt dat m'n dag niet meer stuk kan, had ik het mis. Ik liep met m'n bakkes in de zon in het dorp en wie zie ik daar aankomen scheuren in de scootmobiel? Juist ja: schloeder. Al maanden niets meer gezien noch gehoord van schloeder en erger nog: ook jongste niet toen hij vandaag precies 2 maanden (!) geleden 14 jaar werd... Ik had dus geen zin in een beleefd gesprek en zei neutraal 'hallo/dag' toen ze voorbij scheurde. Ook zij deed geen poging om te stoppen en ik vond het wel best.
Ik besteed m'n tijd en energie liever aan jullie dan aan haar, maar echt wennen doet het nooit. Ze mist een hoop denk ik dan maar. Niet aan mij maar wel aan de jongens.
En nu de zon weer in, vandaag doe ik niets meer behalve eten, drinken en vrolijk zijn!