Het zit erop mensen.
Of liever gezegd: 'het ligt eraf.'
Lief haalde mij op van het werk -da's nl. vlak bij het hospitaal- en ik begroette hem met een welgemeend 'heb je er zin in?' Nou nee, mompelde Lief en dat is wel logisch ook.
Het was een ware bevalling, hoewel ik geloof dat dat nog meer pijn doet. Alleen levert een bevalling meer op dan de ingreep aan pielemoos.
In het hospitaal stonden ze hem al op te wachten -ik snap waarom!- en hij kon direct doorlopen naar de slachtbank behandelkamer. Ik kon hem nog net 'sterkte' achterna roepen, waarna ik mij in de wachtkamer nestelde...
Het zou een krappe 20 minuutjes duren. Dat vind ik persoonlijk razend snel. Ik hoopte maar dat ze voorzichtig en discreet zouden zijn, want er wacht pielemoos nog een lange staat van dienst.
Na 40 minuten had ik de lectuur uit en keek eens om mij heen; geen spoor van Lief of dat wat ooit des Liefs' was.
Na bijna 1 uur -ja 1 uur, u leest het goed- kwam Lief de wachtkamer inkruipen lopen.
Wat bleek: normaal is een gemiddelde pielemoos na 2 spuiten totaal verdoofd, bij Lief hadden ze er 4 nodig en nog was het karwei niet pijnloos. argh, doe mij toch maar een bevalling!
Ik zal u verdere details besparen want daar knapt niemand van op.
Mijn zorgvuldig uitgezochte mutsjes gaan trouwens niet passen wil ik nog melden: te klein, ja véél te klein.
Ik had het kunnen weten natuurlijk...
En nee Mar, ook niets op sterk water, geen potje was groot genoeg.
Zo dat was onze gehaktdag, de rest welke rest weet ik nog niet moet indrogen en uitharden.
Hij heeft beloofd niet aan de hechtingen te frunniken...
8 opmerkingen:
Mijn lief zit hiernaast me mee te lezen en met zijn bek te trekken en zucht nog maar eens van opluchting dat dit leed hem tot dusver bespaard is gebleven. Maar wat niet is kan nog komen natuurlijk...
En het lijkt me verdraaid smerig dat het geheel nu moet 'uitharden en opdrogen'. Ik zou zeggen: er zit maar 1 ding op om het Moosje soepel te houden...
Gefeliciteerd met zijn bar mitswa! ;-)
Dat die hoesjes veel te klein bleken moet een oppepper voor zijn wellicht toch wat gekwetste manelijkheid betekenen!
Nou ja, wel heel stoer dat hij zo gigantisch geschapen is dat de normale verdovingsdosis niet genoeg was. Die wetenschap zal hem vast troosten.
Foto graag Nicolette want zo'n enorme pielemoos wil ik natuurlijk wel zien waar 4 spuiten voor nodig zijn en nu mutsloos door het leven moet voortaan.
Dank voor jullie oprechte medeleven. Tenminste, daar ga ik dan maar van uit.
Nee, geen foto. Heb geen breedbeeld lens... Enige privacy is gewenst in deze toch zo hekele kwestie. Trouwens, (ik heb om het hoekje mogen kijken): 't ziet er niet uit nu, hoop dat 't bijtrekt...
Mooi dat het achter de rug is. Of achter de ...
na ja, laat ook maar. En nu maar verwennen, die man van je. Want zielig is het wel.
Gelukkig dat het nog pielemoos is en niet piemelloos.
Ehhh... wat een lol zullen jullie normaal gesproken hebben, met zo'n wakkere/gevoelige piemelemoos.... (zoals wij 'hem' hier noemen... hihihihi)
Beterschap hoor!!
Een reactie posten