Beestenspul

Ja ook wij hebben dieren in huis.
Dat is een gen-defect: vroeger hadden we nl. ook altijd dieren in huis. Meer dieren dan kinderen zelfs.
Je kan het noemen en wij hebben het gehad: katten, hond x2, muizen in een kooi, hamster, tamme dwergpapegaai, parkiet voor ie werd opgevroten door de kat van de buren, landschildpad, waterschildpadjes en wat dies meer zij...
Gijs en ik zijn er ook gek van. Dieren mensen, want daar hebben we het over.
Momenteel hebben we heel veel huismijt maar die kan je niet tellen en reken ik even niet mee 1 konijn tot de kerst en 1 poes en 1 kat. De kat is in dienst van de poes, hoewel kat eerder in huis was dan poes. Kat wast altijd poes' kopje maar terugpoetsen is er niet bij. als vrouw moet je natuurlijk ook duidelijk je grenzen stellen en daar zo consequent mogelijk in zijn
Hieronder ziet u dus geen siamesetweelingpoes/kat maar Noach die Sjerril haar nek en kop poetst.

Dat ze voor het gemak even bovenop elkaar en de tafel buiten liggen is niet erg: poetsen doe je overal als dat zo uitkomt.
We hadden ook een hond, een Tibetaanse terrier tot hij bijna 2 jaar terug door een noodlottig ongeluk een spuitje moest hebben.
Dat noodlottige ongeluk was veroorzaakt door Sjerril-dear. Die sprong nl op een mooie oktobernamiddag van het schuurdakje op de muur, op de fiets, op de grond. Vaste route, niets mis mee. Alleen.... Robbie (R.I.P) lag naast de fiets en toen Sjerril-dear van de fiets op de grond sprong, viel de fiets om. En tijdens het omvallen, schampte de bagagedrager de hondenheup van onze hond (R.I.P). Het was direct foute boel.
Hij kon niet meer op z'n poot staan en wij hebben de hele avond bij de dierenarts gezeten. Heup uit de kom. En een hondenheup kan je niet terug in de kom zetten, want dan schiet ie er zo weer uit. Opereren kon wel voor een slordige €1000.- maar dan moest ie daarna ook opgesloten worden in een bench omdat z'n hele hondenheup eruit gehaald zou worden.
Het was overigens zijn 'goede' heup die er uit lag, zijn 'slechte' heup zou dan helemaal overbelast en nog slechter worden.

Op de foto de laatste ochtend, onderste poot ligt gestrekt onder het hondenlijf: hij kon er niets meer mee en hij had veel pijn. Hoe die met die rotte poot op de bank is gekomen 's nachts hebben we nooit gesnapt.

Wij hebben er een nacht over geslapen en besloten hem een spuitje te geven. Om te janken ja, maar: het is een hond en niet m'n tante. Da's toch anders. Dieren gaan dood vaders ook en je weet dat het er ooit van komen gaat. Toch is het jammer.
Maar gelukkig krijgt zij binnenkort hele kleine, lieve, op kattenbak plassende puppy's.
Gijs wil geen hond meer, gelukkig valt Elvis ook niet in de categorie 'hond'.
Tot die tijd genieten wij van onze huismijt kat en poes en konijn tot de kerst