Samos

Dag 2 zit er inmiddels op en het valt tot nu toe niet tegen. Vandaag in volle vaart het westen van het eiland overgescheurd met de bolide, van Pythagorion tot Manolis en weer terug. Samos Stad viel tegen, morgen gaan we uitgebreid Pythagorion onveilig maken.
Mar had al gemeld dat we gisteren pas laat de kamer op konden en daar aangekomen was ze not amused: geen zeezicht, terwijl we dat toch al in januari gevraagd hadden. Becky -jammer van de beugel die ze nooit gehad heeft- had onze teleurstelling in de gaten en belde naar de phone op onze kamer. Mar neemt hem op en brult: 'Flikkerop' en gooit de hoorn er weer op. Ik had het niet meer! OK, er zat geen woord Grieks bij, maar ik zou het niet durven. Wederom ging de telefoon. Becky-dear. Ze legde uit waarom alle zee-zicht kamers bezet waren en verontschuldigde zich. Nu zijn we blij dat we zitten waar we zitten, want er is schaduw in de avond en de tuin beneden is prachtig.
Het eten dan: gisteren hadden we iets waarvan we nog steeds niet weten wat het geweest zou kunnen zijn, vanavond hebben we 'zwaardvis' naar binnen zitten schuiven. Kijk, dat hebben we nl thuis niet en zo-wie-zo hadden we nooit eerder in ons jonge bestaan zwaardvis gegeten. Het was heerlijk en de natuur eromheen nog beter. Testosteron bediende ons en, eerlijk is eerlijk, het is een zeer smakelijk hapje om te zien. Prototype Griek, bloedmooi dus. Hij legde het 1 en ander uit, waarop Mar mij verward aankeek: 'ik begrijp hem niet'. Meid, ik kijk in zijn ogen en we spreken dezelfde taal. Ik snapte hem helemaal, ik vertaalde voor haar alleen dat wat echt van belang was.
De bedden. Vorig jaar kwamen we na een week Kreta als rugpatient terug, nu had ik m'n voorzorgsmaatregelen genomen. 50 Brufen in de koffer geduwd en nog wat paracetamol. De dag begon met 2 Brufen en ik heb het er de hele dag op gedaan. Het matras is goed te doen en het kussen ook. Toch haalt het bed het niet met thuis, maar ach, een week moet gaan lukken.
Straks gaan we onderuitgezakt op bed met een liter rose tv kijken of lezen. Het songfestival is er, wie weet gaat Griekenland wel winnen! 12 points please. thuis zou ik m'n avond echt nuttiger besteden
De vliegtuigen zijn een ware happening. Je ziet ze opstijgen van de baan en dan scheren ze vlak over ons hotelletje en strand de lucht in. Tenminste... tot nu toe. Het is een ernstig korte baan en het is te hopen dat ze zo pittig blijven optrekken deze week, want gisteren deden we het bij het 1e vliegtuig wat opsteeg bijna in onze string. Crisis wat een pokke herrie en je denkt echt dat je straks een neuswiel of vleugel in je giecheltje krijgt.
Morgen gaan we er weer op uit met de auto de 'natuur' in. En het strand op, want het moet wel te zien zijn dat we weg zijn geweest deze week.