Samoulopoulos

We zagen het voor onze ogen gebeuren tijdens ons ontbijt. Autoladingenvol trokken ze aan ons voorbij. Zusdus keek me alleen maar aan: wij gaan zo ook die kant op. En dat wordt feest, want het loopt dood daar. Na het ontbijt rapide de auto in doorschakelen dat het een lieve lust was. Alleen, de weg loopt dood en alle militairen waren nagenoeg verdwenen. Dan maar cultuur snuiven en de resten van tempel Hera bekijken. Daar aangekomen zaten we er ineens middenin. Verwacht je nog berggeiten of andere diersoorten op de weg, dit soort voldeed aan alle verwachtingen. en aan hun verwachtingen ook: twee blonde stoten in een auto Dus ja, ook foto's gemaakt en heel langzaam langs al het schoons gereden. Raampjes open, voor het zicht en links en rechts 'kalimera' mompelen. Er zaten smakelijke hapjes tussen, dus zusdus en ik keken ons helemaal gek. De een had nog een grotere Kalasnikov in z'n broek op z'n rug dan de ander, maar we hadden afgesproken: 'alleen kijken , niet aankomen'. En het leuke is: het loopt hier gewoon los rond en de natuur; het zou bij de wet verboden moeten worden... Ja, de natuur is hier wonderschoon!

Ik heb m'n trouwring en alles wat om m'n vingers zat, afgedaan. Niet om 't 1 of ander, maar er zit geregeld 2 liter vocht in m'n handen en een trouwring moet niet knellen, heb ik eens gehoord.
Dan nog even over de bedden. Gelukkig maar dat zusdus mee is en niet mijn liefhebbende echtgenoot. We liggen op een soort van 2 lage senioren bedden met een enorme spleet tussen beiden matrassen. Wanneer je onverhoopt met je ega een wilde nacht in de planning hebt, kom je al snel van een koude kermis thuis. Ik, bijvoorbeeld zou al ras verdwijnen in de ruimte tussen beide bedden en manlief zou als gevolg daarvan dan weer zomaar onverhoopt klem kunnen komen te zitten met dat, waar je NOOIT klem mee wil komen te zitten. Nee, het is goed dat manlief thuis is, want we hadden onze relatie in deze bedden niet op kunnen veizelen.
Met de mannen gaat het overigens goed thuis. Ik kan niet anders dan ze hierin stimuleren: zolang het goed gaat, word ik niet node gemist.

En nog even om jullie te troosten: we hebben *^! net een bui regen gehad. We kwamen terug van ons cultureel uitstapje met de auto en we lagen net met factor 20 in ons mik op een strandbedje opgebaard, vertrok de zon achter de wolken! Kwam ook niet meer terug en dat terwijl wij 5 hele euri's hadden betaald aan Lullos, die dat kwam innen. Lullos was er niet van onder de indruk dat het al half 3 was, nee betalen en anders opkrassen. Da's jammer, we zijn dus net maar weer met de auto op pad geweest, want die moeten we morgen inleveren. Dan moeten we weer lopen en dat in de vakantie!
Eigenlijk is het dus best afzien hier op Samos, maar je hoort ons niet klagen.
Als het internet het hier blijft doen, dan volgt er nog een blog anders pech.
Nou landgenoten, houdt jullie haaks! Ja... we missen jullie ook...