Ik ben nu ruim anderhalf jaar bezig en heb nog nooit zo weinig uit m'n mouw geschud als deze maand.
Ik heb het over het produceren van logjes natuurlijk, what else?
De eerste week van deze maand lag ik met m'n hol op een Turks strand. Niet geheel tegen mijn wil maar toch, het levert een stuk minder smakelijke logjes op als je
Ik zit deze maand toch onder het schamele totaal van onder de 10 logjes! Een dieptepuntje, maar ik log niet als er niet te loggen valt of als ik steeds in herhaling val.
Een ander dieptepuntje is dat ik niet weet wat ik met m'n werk aan moet. De enige reden dat ik niet actief op zoek ben naar ander werk is omdat we zo'n onwijs leuk, gezellig en super team hebben en dat ik die mensen voor geen goud zou willen missen! Het spookt in m'n hoofd en ik weet natuurlijk diep van binnen wel hoe het komt. Vanaf januari valt de Chef volledig terug in de W.AO wat betekent dat er minder inkomsten zullen zijn. Wanneer ik 'gewoon' weer als pleeg op de afdeling ga werken met onregelmatige diensten en regelmatig nachtdiensten, dan houd ik er meer aan over, dan nu in deze leidinggevende functie. Dat klinkt heel krom en dat is het eigenlijk dus ook. Een ziekenverzorgende (3 schalen lager) die net zoveel uur werkt maar met ORT, verdient net zoveel als ik met alleen regelmatige diensten. Als ik weer als pleeg ga werken, heb ik minder stress, verantwoordelijkheid en zorgen aan m'n hoofd dan nu; ik zit nu op zo'n positie dat ik tussen het management en de werkvloer in zit. Niet altijd de prettigste positie om m'n werk naar ieders tevredenheid te kunnen uitvoeren. Ik vind het lastig en dan druk ik me voorzichtig uit... Het enige wat ik wel gedaan heb is m'n CV op M.onster.board gezet...
Afijn, we zien wel waar het schip strand...
De brandwonden van de Chef trekken aardig weg. Er zit een mooi rose baby-velletje op z'n arm nu en de wonden zijn dicht. Tijd voor iets nieuws dacht het krakkemikkige lijf en dus kwam de Chef gisteren thuis (na de voetbal van oudste), met z'n neus op z'n knieën: zijn spierbundels hadden het begeven en het was het dwars in z'n rug geschoten. Luid gejammer, gekreun en gesteun was zijn/mijn deel dat ik hem al ras een diazepammetje in z'n mik duwde. Ja, het blijft spannend hier aan zee.
Ik zou niet zonder en anders willen ook hoor, maar soms...
Tot besluit een alleraardigst stukje tekst waar ik de Chef en mezelf in herken. Het is van Take That (the Flood) en ik vraag me werkelijk waar af waar ik al die jaren ingegraven heb gelegen dat ik als krijsende puber niet helemaal gek van hen was. Ach het is nooit te laat om alsnog uit volle borst
Although no-one understood
we were holding back the flood
learning how to dance the rain.
We were holding back the flood
they said we'd never dance again.
We will meet you where the lights are
the defenders of the faith we are
where the thunder turns around
they'll run so hard we'll tear the ground away.
Although no-one understood
there was more of them than us
learning how to dance the rain.
There was more of them than us
now they'll never dance again
now we'll never dance again.
Alleen met dit verschil: wij zijn van plan om nog heel lang wel te blijven dansen, desnoods in de regen, maar dansen zullen we!
9 opmerkingen:
Oh ja, wat een wereldnummer! Weet je wanneer ik Take That ontdekte? Toen ze in 1995 hun afscheidstour op tv lieten zien. Toen was ik om....maar net te laat. Je begrijpt uiteraard mijn volledige geluk dat ze weer zingen....wát een prachtig nummer!
(En over de rest hadden we het al hè?)
welja joh, nooit te oud om te dansen, en nooit te weinig logjes, dat bepaal je namelijk helegans zelf!
Aldus, gesproken.....
Ik hoop dat je in je hoofd duidelijkheid krijgt over je baan...wat te doen enzo.....weet je uitéindelijk datgene moet doen dat voor JOU het beste is! Wijsheid heet dat...:D.......
Als het er even niet inzit, dan log je toch gewoon niet. Het is geen moet hoor. Het is dat ik tig logjes in klad heb klaar staan, want anders zou er van mij ook niet dagelijks iets staan hoor.
Een heleboel gedoe dus en niet altijd even leuk. Jullie zullen er doorheen moeten, maar gelukkig zijn jullie een sterk team.
Wat een dilemma van je werk zeg, lijkt me heel lastig. Diensten draaien verdient dan wel meer, maar ja, het zijn natuurlijk wel diensten. Wie weet komt via M.onsterboard de job op je pad.
Ik heb ook nooit iets met Take That gehad tot vorige week Ivo Niehe's tv-show en dit nummer. Echt heel gaaf dit nummer (tot groot verdriet van De Man ;-)).
Ja mooi nummer! Ik begrijp je zorgen om je werk, dat is een lastige beslissing. Volg je gevoel, dat is meestal goed. Succes ermee.
Minder verantwoording kan soms heel relaxed zijn ..... moeilijke beslissing
enne dat wrak bij jou op de bank daar die kan wel als ie gewoon zit met zijn pijnlijke rug voeten masseren toch?
dat zei ik hier gisteren , ik zeg je hebt het in je rug toch niet in je handjes?
kreun kreun zei hij
Jeetje... die chef van jou heeft me ook een pech, niet normaal! Balen :(
En wbt het loggen: geen stress. Het moet leuk blijven en geen moeten. (en anders huur je toch een gastschrijver in zo nu en dan? ;) Zie mijn blog van vandaag ;))
Moeilijk als je voor zoiets staat. Ik hoop en bid met je mee dat je de juiste beslissing kan nemen. lieve groetjes
Nou, inderdaad! Altijd wat te doen in huize Zara, ook als je niet logt! Maar meid, er staat niemand met een geweer te controleren of je wel genoeg logjes schrijft en of je wel over alles schrijft, zin of geen zin. Dakomwelweer, of niet, dan niet!
Ja, en weer diensten draaien is ook zowat..... maar ja, het verdient wel lekker..... je komt er wel uit, daar vertrouw ik volledig op!
Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Het is een ingewikkelde keuze, vreselijk....jullie kizen het juiste, vast. Daar ben ik van overtuigd. Je schreef ooit eens dat jullie een sterk setje zijn, en dus is dat ook hierin.
Ik zit ook met een blogdipje...ook omdat wat ik echt wil schrijven wordt meegelezen...ik serieus over ergens komdende weken...
Een reactie posten