Kinderliefde

Terwijl ik in een soort van snotverdronken roes in mijn bed verkeerde en ik toch niets anders te doen had, trok mijn leven zich aan mij voorbij.
Ik bleef steken in mijn kleutertijdperk en die was enerverend genoeg om in te blijven steken.
Ik was vanmorgen gewoon aan de arbeid gegaan, maar heb om 11 uur een halve vakantiedag opgenomen om naar bed te kunnen. Geen zin om me ziek te melden en vanavond weer een vergadering op de fabriek waar ik heen moet, dus het kwam geweldig uit: ik lag op bed en dacht aan mijn jeugd.
En iets specifieker: aan de mannen in mijn jeugd.
En dat waren er velen voor de leeftijdsfase waar ik mij toen in bevond.
Zo begon mijn liefdesleven op de Gooische kleuterschool met Peter v B. te N.
Waarachtig een apeteitelijk exemplaar voor zover ik daar op 4 jarige leeftijd verstand van had. Dat het dik aan was tussen Peter v B. en mij bleek aan het feit dat ik herhaaldelijk op zijn rug mocht bivakkeren. En dan als een echte prinses rondgedragen worden, als zat ik op een kameel in de woestijn. Peter v B. de eikel heeft op hardhandige wijze onze relatie verbroken: toen ik weer eens op mijn vaste plek op de uitkijk op zijn rug zat, boog hij voorover en liet mij van zijn rug zo op de grond sodemieteren waardoor mijn halve gezicht zich openreette en mijn neus dwars op mijn kop stond. Met de neus is het niet meer goed gekomen, die staat nog steeds ietwat dwars en met onze relatie kwam het ook niet meer goed. Ik geloof dat ik onze relatie per sms heb uitgemaakt...
Maar niet getreurd, als klein Gooisch matrasje was daar reeds een ander slachtoffer waar mijn oog op viel. En niet alleen mijn oog; zusdus en ik ontfermden ons toen over Dickie T. te N.
Dickie T. was jonger dan dat wij waren en dat was lekker praktisch: dan luisteren mannen nog enigsinds. Zusdus en ik waren zo begaan met Dickie T, alsof we het ei zelf hadden gelegd. Onze moeders konden ook prima met elkaar overweg en Dickie woonde op spuug loopafstand van ons optrekje. Waar Dickie was, waren wij en waar wij waren was Dickie. Dat Dickie nu homo geworden is verbaasde ons zeer: het had zo leuk kunnen zijn... Of had die jongen een trauma opgelopen in zijn kleutertijd doordat 2 dezelfde vrouwen zich zo intensief om hem bekommerden?
Geen idee. Die Dickie toch...
Dan schiet nog ene Roeltje T. te N. door mijn brein. 't Jong zag er niet uit vind ik nu dus wat, waarom en hoelang ik daar mijn oog op had laten vallen heb ik gedelete. Echt geen idee meer wat ik met die kleuter heb uitgespookt. Wellicht dat zusdus nog enig licht op Roeltje T. kan werpen.
Leefde ik me dus als Gooische kleuter uit op het kleutermatrasje, als puber waren daar mijn ouders die mij na de ontspoorde kleutertijd aan banden legden.
Niets meer kunnen uitvreten door mijn ietwat over-bezorgde vader die thuis de scepter zwaaide. Zijn dochters; daar was hij zuing op, knappe man die daar mee weg mocht.
Dat ik uiteindelijk aan de Chef ben blijven hangen, is een wonder vond pa goed. Hij heeft me zelfs 'weggegeven' op onze trouwdag. Met een gerust hart gaf ie me in de kerk aan de Chef. En de Chef? Die is nog steeds erg gelukkig met zijn Gooisch matrasje...
En ik met hem!