Op de wallen

Het merendeel van de blog-collega-dames zijn niet meer zo piep qua leeftijd als dat we allemaal wel zouden willen zijn. Ik ook niet en volgende maand wordt dat weer eens akelig duidelijk als ik verjaar. Denken we soms nog massaal dat het allemaal wel meevalt, vanmorgen dacht ik er echt anders over.

Ik stapte de douche uit op een tijdstip dat iedereen nog licht te knorren en droogde mij zorgvuldig af. Ja zorgvuldig want als je even niet oplet heb je al ras paddenstoelen en schimmels groeien op plekken waar je geen weet van hebt en dus moet je goed opletten tijdens het afdrogen of je wel 100% droog bent achter je oren.
Terwijl ik mij fluks voorover boog ging het licht uit. Voor mijn gevoel tenminste, want in werkelijkheid was het vele malen erger. Mijn wallen die zich gedurende de nacht onder mijn hemels blauwe ogen hadden gevormd benamen mij het licht en dus ook het uitzicht. Mén, ik struikelde haast over mijn wallen en wierp een gewalde blik in de spiegel. Dit ging niet goed komen binnen een uur, want dan werd ik op het werk verwacht. Dus je redt wat er nog te redden valt en het ergste is: ik ben mijn tubetje super anti wrinkle creme kwijt. Dan maar iets wat erop lijkt maar het zette geen zoden aan de dijk. Dus.
Ik toog vanmiddag naar het K.ruidvat want daar hadden ze een leuke aanbieding van N.ivea. Alle soorten visage nu met 5 hele euri's korting. Ik rukte dus zo onopvallend mogelijk een grote pot oogcreme tegen wallen, rimpels en overige soorten ongemakken uit het schap en stelde mij op in de rij bij de kassa.
Moest ik volgens het onnozele wicht gewoon de volle mep betalen want mijn potje viel buiten de aanbieding.
Snotverdesnotver. Ik terug met die rotpot antiwallencreme en terug bij het schap gekomen bleek dus dat mijn antiwallencreme-of-hoe-heet-dat-spul wel binnen de actie valt. Ik rukte het aanbiedingsbordje van de stelling en toog opgewekt en reuze assertief terug achteraan (*&%$#) de rij bij dezelfde kassa. 'Zit wel in de actie, kijk maar' zei ik, terwijl ik mijn wallen naar achteren klapte en de pot en losgerukt aanbiedingsbord op de toonbank smeet legde.
'Oh', bracht het wicht enkel uit en las de tekst op het bordje diverse malen hardop voor, voor zichzelf en de andere wachtende klanten achter mij in de rij(!) Ze riep er nog een collega bij want ze kwam er niet uit. Het leek wel een orgie daar voor de toonbank en dat voor een lullig potje antiwallencreme. Ik had uiteraard gelijk en rekende 5 euri minder af. Scheelt toch weer. Alleen jammer dat nu heel het dorp weet dat ik aan de antiwallencreme ben, maar ja binnen kort ga ik als een ander mens over straat want niemand herkent mij meer zonder die enorme wallen.
Hoop nog wel dat ik die andere tube terug vind want die was reteduur. We shall see, als het aan mij ligt. Nu mijn wallen nog...