It's freezing

Een enkeling heeft het ook de gaten gehad vandaag: het was KOUD!

Ik schrok me een rilling toen ik vannacht de luxaflex opentrok ( ja 6 uur noem ik nog nacht want zo voelt het ook) en zag dat alles gans wit bevroren was.

Ik rukte dus m'm lange donzen winterjas van zeker 4 jaar oud uit zijn schuilkelder en liet hem opwarmen door de poes. Sjerril is gek op dons en duikt altijd in jassen die onder pootbereik liggen. Vanmorgen dus in die donzen boerka van mij.

Ik deed mijn laarzen aan en zette mijn pet op mijn kapsel en trok m'n met dons gevoerde winterboerka aan. Handschoenen, capuchon over de pet getrokken: als een zombie verliet ik het nog slapende huis. Brommertje deed het maar moest even op gang komen.

Ik kwam gans bevroren 17 minuten later en 8,5 kilometer verderop in Leiden aan: Koude klauwen handen, echt niet normaal meer. Maar ik wist nog wel wie ik was en wat ik kwam doen, dus het viel uiteindelijk nog mee. Dan moet ik dus ijskoud al m'n kleren weer uitpellen en een uniform aantrekken. Vest eroverheen want ik wil tijdens het werk geen pleurisje oplopen. Tegen de tijd dat ik was opgewarmd begon de ellende van voren af aan want ik moest weer naar huis ook...

Het is meestal zo dat het aan zee minder snel en minder hard vriest dan landinwaarts. Als heel het land staat te krabben op de autoruiten, kan je hier zo in je karretje stappen en wegrijden. Voordeel van aan zee wonen mensen, want iets verderop in ons kustdorpje staan ze ook gewoon al vloekend te krabben in de ochtend.

Nu lijkt die tussenperiode overgeslagen: het vriest dat het kraakt en is overdag niet boven 0 geweest!

Conclusie: ik ben niet gemaakt voor onder het vriespunt. Heb een hekel aan kou en bevroren vingers, tenen en benen.

Morgen ga ik in de herhaling, nog 2 x dan hoef ik even niet meer vroeg op...