Wat nu weer?

Geen idee wat er aan de hand is maar ik heb een heuse ' writersblock'.
Beetje dipje ook en volgens mij komt dat gewoon doordat ik na de zomervakantie die ik me niet eens meer kan herinneren geen vakantie meer heb gehad.
Ja, een dagje extra vrij en die doorgebracht in Harderwijk waar ik trouwens erg van opgeknapt ben. Heerlijk was dat. Maar geen vakantie dus in die zin dat je 'even helemaal niets moet'.
Ik ben intussen wel aan het aftellen, want over 3 weken haak ik even af. Dan heb ik zomaar de dagen voor de kerst vrij. En ik heb er zoveel zin in! De Chef gaat dan met een vriend naar ons optrekje op de camping omdat er nog een stuk aangebouwd moet worden en omdat vriend dan beschikbaar is. Het zal de Chef weer ongetwijfeld een week of wat heel veel meer pijn opleveren, maar soms moet hij wel omdat het niet vanzelf gaat en ik wel veel talenten heb, maar alleen niet kan timmeren. Dus. Dan is de Chef 5 dagen weg en ik vrij, zodat ik dan kan zorgen en waken over onze larfjes want alletwee thuis zonder een biologische ouder in de buurt is niet wenselijk met 2 pubers die elkaar naar het leven staan nog regelmatig in de haren zitten.
Ik heb nog geen plannen voor die week vrij. Ik heb dan geen auto dus ik moet in de buurt blijven. Niet erg hoor, ik ben vooral van plan om te gaan slapen, te gaan lezen en te gaan 'niets doen'. Alleen het feit al dat ik niet om 10 voor 6 m'n bed uit wordt gewekkerd....  Vanmorgen klapte ik reeds om 5 uur mijn luikjes open en draaide mij verheugt op de andere zijde: nog 50 minuten, dus ik kan nog even lekker slapen. Nou, fout hé, ik heb geen minuut meer geslapen. Ja 3 minuten voor m'n mobiel af ging zou ik nog even in een rem-slaap schieten maar dat feest ging dus niet door. Zo jammer.
Wel lekker is dat m'n haar wat langer wordt en dat ik nu niet meer elke ochtend sta te wassen en te fóhnen en te sprayen en te kleien. Het scheelt echt en alleen daarom al wil ik het niet meer zo kort hebben.
Nog even iets: ik doe niet mee aan de woordenloze woensdag. Niets voor mij en anders zou ik nu ook heel vreselijk in overtreding zijn ofzo.
En, last but not least, ook nog even naar aanleiding van het blogje over wel of geen afscheidskus: aan de reacties te lezen ben ik niet de enige die zich in de vroege ochtend op zijn partner stort, zijn bakkes doorspit voor een kusje en bijna bezwijkt door de lucht die daaruit opstijgt. Nee dus, doe ik niet en dat ga ik ook niet doen en bovenal, de Chef verwacht het ook niet van me en ik niet van hem. Wel zeggen we nu voor we aftaaien 'bedankt voor alles hé'. Bijna net zo lief als een afscheidskus op een ontwakend hoofd...
Ik zei het al: een ' writersblock'....