Vandaag is het al de 2e keer dat we zijn verjaardag niet meer vieren.
Het is sinds ik me kan herinneren ook de 1e keer dat ik aan het werk was op zijn verjaardag. Normaal was ik al op de camping en vierden we zijn verjaardag want pa en ma stonden 'gewoon' 1 veldje verder...
Maar het is niet meer gewoon, want hun plekje is nu leeg, hun sta-caravan staat nu op onze plek en ma is thuis. We hoeven zijn verjaardag niet meer te vieren.
Nu vier ik zijn leven dat geweest is: hij is het waard want hij was heel bijzonder.
Hij is het waard.
Bedankt pap.
3 opmerkingen:
Gefeliciteerd met je vader. Hij is er dan lijfelijk niet meer maar wel in je hart en gedachten en zo kan je het ook een beetje vieren. En ik kijk naar boven en zeg ; Gefeliciteerd papa van zus en zus en bedankt dat u deze vrouwen aan ons leven heeft toegevoegd !
Ik schrok van de foto, dan is het net of ie er nog is.
Nou, vanaf vandaag heb je lekker vakantie, geniet ervan, over een week ben ik ook weer terug.
Dat blijft dus een moeilijke dag. Heel dubbel, je viert zijn leven maar hij is er niet bij.
Ik ben twee dagen te laat, maar ik denk dat ik begrijp hoe moeilijk het is...sterkte...
Een reactie posten