Ringetje

Ik heb een ringetje gekocht.
Nou ja, ringetje... zeg maar gerust RING.
Zomaar, tussendoor, zie ik jullie denken?
Nee, eigenlijk niet.
Dit is een hele speciale ring.
Van papa voor mij...


Mijn moeder heeft bedacht dat alle kinderen en kleinkinderen een x bedrag krijgen, nu alle kosten betaald zijn en de belasting is langsgeweest 1 jaar na het overlijden van papa.
En ik moet zeggen ik zat er niet eens op te wachten. 'Alles' staat gelukkig op de 'langst levende' en we zouden niet willen dat ma het huis bv uitmoet omdat de kinderen het erfdeel opeisen of iets dergelijks.
Maar mama wilde het. De helft bewaren zusdus en ik voor een vakantie volgend jaar met z'n tweetjes. De andere helft heb ik erg over na lopen denken.
Een aandenken aan papa...? Maar wat dan?
Ineens wist ik het!
Een ring.
Donderdagmiddag heb ik een ring gekocht en ik vind hem prachtig!
Wit en geel goud.
Omdat het symbolisch is voor pa en mij.
Wij behoren nu niet meer tot dezelfde wereld en daarom wilde ik 2 kleuren goud.
Ook lopen de 2 kleuren niet in elkaar over maar stoppen ze en raken elkaar aan om toch nog een eenheid te vormen: spreekt voorzich he?!
Dan een heus diamantje, beschermd in de ring zelf: ik voelde mij beschermd door papa en dat gevoel koester ik nu symbolisch.

Donderdag de 30e zou papa jarig zijn. Zijn 2e verjaardag al die we niet meer vieren.

Ik mis hem vandaag weer zo, maar donderdag zal ik zijn leven vieren en dat wat hij voor mij betekend heeft.

Met de ring om mijn vinger.

En ik als papa's diamantje...

Bedankt mam.