Trix.

Vanavond was de dodenherdenking. Ik zat vooraan. Thuis op de bank welteverstaan, maar toch: vooraan. Man-lief en zoon zaten ook gekluisterd en we waren er alle3 stil van.
Trix, in 1 week jaren ouder geworden en van een krachtige vrouw veranderd 'n in 'broos en breekbaar' poppetje. Wanneer ze binnenkort het stokje over doet naar Wim-Lex snap ik dat wel. 71 jaar oud en dan heb je het koekhappen onderhand ook wel gehad. Donderdag deed de zwarte Suzuki haar regeer-emmer misschien wel overlopen. Nou Trix: mijn zegen heb je. Ik ben heel blij met je, maar ga nu maar lekker genieten van je kleinkinderen. Gewoon, lekker 'oma-dingen' doen.
Ik heb met tranen onder m'n oksels, in m'n ogen en in gedachten luidkeels mee zitten klappen voor je, toen iedereen op de Dam dat deed. Ontroerend om te zien.
Leve onze Koningin!