Crasch

Dinsdagmiddag op weg naar huis, zit ik fris en fruitig in de zon op m'n witte scootertje.

Ik kwam net bij een zieke collega vandaan en was nog enigszins onder de indruk van haar pruik en het gemak waar ze over haar "chemo-coupe '40-'45" spreekt. Enorme bewondering heb ik voor haar om de kracht die ze uitstraalt als ik bij haar aan tafel zit en ze verteld over wat ze voelt en de volgende chemokuur die voor vandaag op het programma stond.

Afijn, ik rijd dus naar huis en terwijl ik bijna stapvoets een straatje uit kom rijden, want er komt een kruispuntje aan, gebeurt het.

Een puber met 3 hersencellen, waarvan er zeker 2 hersendood blijken te zijn, komt van links en voor ik hem uberhaupt in het snotje heb, (er staat een huis voor) zit ik er boven op.

De l.ul.

Ik klap met mijn prachtige smoelwerk op m'n scherm; m'n knieën klappen tegen m'n kuip aan en ik sodemieter met scooter en al om. Terwijl ik struikelend van die scooter schiet, staat de hersendode puber al naast die van hem en achter hem staat een evenzo hersendode puubster te krijsen dat ik best had kunnen remmen. Nou meid, dat had jouw hersendode pubervriend beter kunnen doen, want ik kom van rechts.

Uit alle hoeken en gaten komen er mensen aan en ondertussen maak ik foto's van de crash met mijn o-zo-handige-alles-kunnende-onmisbare-iPhone, om de situatie goed op beeld te hebben voor de hersendode puber zijn aan gort gereden scooter uit beeld sleurt.

We wisselen gegevens uit; ik negeer de hersendode vriendin van de puber omdat zij hard genoeg schreeuwt en dus voorlopig wel in leven zal blijven. Ze mankeerde echt niets hoor, in ieder geval niet aan haar stembanden.

's Avonds komt de veroorzaker met zijn vader bij mij thuis om het schadeformulier in te vullen. Aan alles blijkt dat hij (de vader) vindt dat het eigenlijk wel MIJN schuld is dat zijn hersendode zoon op mij is geklapt. Ik had 'dit' niet gedaan en ik had 'zo' gedaan en dus had zijn zoon er niets aan kunnen doen dat hij mij geen voorrang had gegeven.

Ik zei alleen maar dat ik de discussie niet aan wilde gaan en dat de verzekering het uit mag zoeken, daar worden ze tenslotte voor betaald. Het bleek dat deze aanrijding niet de eerste is van de hersendode puber en vaders vroeg of ik all-risk verzekerd was/ben en of we het op een akkoordje konden gooien. Wat een eikel zeg! Ik ben trouwens niet all-risk verzekerd en buiten dat, ga ik niet mezelf naaien door m'n no-claim ervoor op te geven.

Gisteren ben ik bij mijn verzekering langs geweest en zij zeggen: gelijkwaardige kruising, rechts heeft voorrang. Appeltje-eitje, wat hun betreft en ze schreef een aansprakelijkheidsverklaring voor me die de verzekering van de hersendode puber vandaag binnen heeft gekregen.

Mijn schade is zeker 800.- euro, want het verhicle is ontzet, m'n voorkap is gescheurd en er is veel krasschade.

De scooter van de hersendode veroorzaker ligt meer aan gort, want de brokstukken vlogen eraf. Ik zeg: 'dat heb je toch nog goed gedaan Zara!'

Mijn lijf is blont en blauw en op de raarste plekken ontdek ik kleuren en bulten die er normaal niet zitten. Het lijf en dan vooral mijn armen zijn stijf (voor een vrouw echt heel onhandig!) en m'n lip is geschaafd rust is gewenst maar mijn brein heeft niet onder de klap geleden. Dat is fijn.

Gelukkig kan ik nog wel rijden met m'n scooter en dus ging Zara de volgende dag gewoon weer naar het gesticht.

Vanaf morgen lekker 4 dagen vrij om verder op te knappen.

'k Ben er aan toe, mag ik wel zeggen.