Trots op Larf

Een varken is het. Zijn het, bedoel ik want ik ben niet de enige bofbil met een varken in da house.
Zodra er ook maar 1 hormoon zich in het puberlichaam nestelt, gaat er iets mis: het lieve, kleine, aller schattigste larfje; het evenbeeld van de verwekker, verandert in een varken. Overal troep en het lijkt wel, hoe meer troep, hoe beter het varken functioneert en zich thuis voelt in diezelfde troep.
Ik sommeerde gisteren dat Larf zijn varkenstal kamer eens geheel en al zou uitmesten opruimen. En aldus geschiedde: Larf ruimde op en trok zelfs een stofzuiger door z'n heiligdom. God zij geprezen; mijn opvoeding werpt vruchten af, het komt goed, het komt GOED!, dacht ik in een split-second. Ik was ben zo blij met die gozer: helemaal alleen z'n kamer opgeruimd!
Tot ik de wasmand zag.
Larf had gewoon alle kleding die op de grond slingerde niet uitgezocht en gekeken 'wat is er nog schoon en wat niet', maar gewoon alles in zwaai in de wasmand gepletterd. VOL! Maar ja, dan klaag ik niet natuurlijk, anders doet ie het nooit meer.
Dus. Ik waste me het ongans vandaag en haalde ook nog maar het beddengoed van de puberbedden om ontsnapte hormonen te elimineren. En nu is alles weer schoon, opgeruimd en begaanbaar. Ik kan weer ramen openen zonder dat ik onderweg naar het raam (want luchtten op puberkamers is nog meer van levensbelang!) verongeluk.
Jongste Larf heeft mazzel dat hij op de camping hangt, want nu ruimde ik voor deze ene keer zijn kamer op. Bij hem viel het mee want hij is een stuk properder dan zijn broer.
Terwijl ik van oudste Larf vanmorgen zijn bed verschoonde trof ik daar nog een ander wereldwonder aan.
BOEKEN!
Aan het voeteneind van z'n bed, tussen de muur en z'n matras in.
Ik v.loekte er haast van want dit kon maar 1 ding betekenen: Larf heeft in een donkerbruin verleden boeken gehaald uit de bieb en die dingen vind ik nu 3/4 jaar later terug in z'n bed: vergeten terug te brengen en met een boete van hier tot Tokio inmiddels. Niets bleek minder waar, toen ik Larf confronteerde met de gevonden, vergeten terug te brengen boeken, vertelde Larf dat hij ze deze week bij de bieb heeft gehaald om te lezen. L.E.Z.E.N! Doetieandersnooit!
Komt goed met Larf, ik weet het zeker; komt goed met hem. En met mij, want als ik eens in de 3/4 jaar bedden zou verschonen zou er iets niet goed zijn. Dat valt dus ook wel mee... Ik ben best proper maar het moet geen hobby worden denk ik altijd. Dus het is bij ons in huis dusdanig schoon dat we er net niet ziek van worden.
Maar goed; Larf leest dus en ik? Ik ben zo blij en trots op Larf als zette hij zijn eerste stapjes. Ik zie hem nog gaan op die wankele pootjes door de kamer rennen en voorover klappen met z'n oog op de tafelpunt... Komt goed met die jongen!

(Nagekomen bericht: de foto boven dit logje is van internet getrokken. Natuurlijk. Voor alle duidelijkheid. Wat denken jullie wel... Tsss...)