De langste dag

21 juni is het vandaag.
Na vandaag hebben we het leukste eigenlijk wel gehad van dit jaar, want vanaf morgen worden de dagen weer korter.
Dus vanavond gaan we massaal buiten zitten en genieten dat we tot 22.30 uur minstens zonder bouwlamp in de tuin nog gewoon een boek kunnen lezen. Alleen jammer dat het weer niet erg meewerkt, want dan was het feest compleet.
Welk feest ook compleet is, is dat van de Chef.
Vrijdagavond toog hij met vriend, auto en overvolle aanhangwagen richting camping om in het zicht van de haven te stranden met diezelfde vriend, auto en overvolle aanhangwagen. De ANWB-meneer vertelde vervolgens wat zijn vaderdagkado ging worden dit jaar: een nieuwe distributieriem. Bofkont. Da's al snel namelijk een paar honderd euro en dus gans niet misselijk als vaderdagkado!
Omdat de auto uitviel voor een stoplicht heeft mijn wrak de auto met overvolle aanhangwagen en al, weg moeten duwen om veilig ergens aan de kant van de weg te wachten. De ANWB was er al ras en ook onze geweldige zwager die getrouwd is met zusdus en onder zijn auto een trekhaak heeft. Die combinatie kwam prima van pas, want zwager hielp de Chef uit de brand en heeft zelfs zijn vrije zondag opgeofferd om de Chef, de vriend en de aanhangwagen weer richting zee te brengen. de schat aardige zwager die man van zusdus.
De auto is vandaag teruggebracht en bij de garage afgeleverd door de ANWB.
Toen de Chef uiteindelijk gisteren uitademde en alles achter zich dacht te laten, dacht zijn lijf daar even anders over: het schoot hem als een Ariane-raket in zijn spierbundels die zich over zijn hele lijf verspreid hebben en 'krak' zei de Chef.
Vanmorgen kon hij geheel en al niet meer bewegen en de huisarts kon hem niets extra's bieden omdat hij al zoveel pijnstillers slikt, duwt en snuift.
Ik ben om redding te bieden om 13 uur naar huis gegaan om er vakkundig een van het werk meegejat diazepammetje in te duwen zodat hij in ieder geval weer kan doorademen. En ademen doet ie! De hele dag l a n g... Want het is de langste dag. En met zo'n pijnlijk gespierd lijf duurt zo'n langste dag dan errug lang. Hij kreunt en steunt dat het een lieve lust is, maar ik weet en zie aan hem dat het niet van genot is. Jammer, want dan zou zo'n langste dag nog enig nut hebben en dan zouden we op zo'n dag als vandaag eens niet het licht aan te hoefen houden...
Afijn, ik denk dat het wel weer bijtrekt. Ik hoop het maar want dit is ook niets.
Morgen horen we van de garage wat het defecte verhicle ons gaat kosten, ik houd m'n hart vast...

Dan nog even iets anders.
Ik zie aan dat verrekte handige tellertje dat mijn blogje goed bezocht wordt de laatste dagen. Ruim 800x in 3 dagen! Dat zie ik dan weer niet terug in de reacties' maar ala, ik klaag niet, het zou ook zomaar zo kunnen zijn dat jullie hier 40x per dag hetzelfde komen lezen. Mag hoor, gezellig, ik ben al blij dat jullie niet allemaal tegelijk bij mij thuis op de bank langkomen, dus blijf komen en voor de bangepoeperds onder ons: ik bijt niet op maandag, dus reageren moet mag.