Hij kon niet meer op z'n benen staan, zag dubbel, z'n tenen stonden haaks op z'n voeten en zijn spieren schokten onophoudelijk.
Hij wilde niet in het ziekenhuis blijven want hij kon thuis ook wel op de bank liggen, vond ie zelf.
Niets was minder waar. Wat hij en wij toen nog niet wisten was dat papa nooit meer thuis zou komen.
Binnen een week werd papa zieker en zieker en de dokters hadden geen idee wat er met hem aan de hand was.
Na die week werd papa overgeplaatst naar het UMCU en nog diezelfde avond is hij gereanimeerd om nooit meer wakker te worden.
Nog 4 dagen hebben we naast papa's bed gezeten en zijn we bij hem geweest voor we hem op 1juli loslieten in de handen van de Here Jezus.
Vandaag is het vaderdag.
Voor de 2e keer zonder dat mijn papa erbij is.
Het doet minder pijn dan vorig jaar, maar toch huilt mijn hart om hem.
Ik mis hem nog zo erg en deze periode tot 1 juli zal zwaar worden omdat iedere dag het gemis weer zo tastbaar en pijnlijk aanwezig zal zijn en omdat we toen niet wisten dat we nog maar zo'n korte tijd samen zouden hebben.
En omdat papa er niet meer is fluistert mijn hart vandaag:
'Dag lieve pap, bedankt voor wat je me gaf en wie ik ben geworden door wat jij me gaf; jouw onvoorwaardelijke Liefde, voor altijd'.
10 opmerkingen:
veel sterkte van daag en de komende dagen
Groetjes Eugenie
Dikke knuffel
xxxxx
(meer hoef ik niet te zeggen toch dat weet je wel...)
Sterkte Nicolette, ik herken je emoties.
Groetjes
Brigitta
We zullen aan je denken,
Knuffel, Margot
Heel veel sterkte, liefde, zon...voor deze moeilijke dagen. En wat schreef je weer mooi!
Ik heb tranen in m´n ogen. Tis mijn eerste vaderdag zonder vader en nog niemand die er een woord over heeft gesproken. Dat doet pijn. Ondanks dat ik niet zo´n mooie woorden kan zeggen als jij over je lieve pap, was het toch mijn vader en mis ik hem toch, ondanks alles.
Dikke knuf en wat fijn dat jullie zoveel van elkaar konden houden. Sterkte
Ik ben zo gelukkig dat allebei mijn ouders nog leven, maar ik heb de laatste jaren wel steeds meer het gevoel dat dit soort dagen voor een heleboel mensen ook heel verdrietig kunnen zijn.
Grote knuffel van mij voor jou.
Ik huil met je mee. Ik verloor mijn grootste vriend en niets wordt ooit nog wat het was. Nooit meer Carolientje.....Ik ben blij met jou, en het grote verdriet wat wij delen bindt ons meer en meer samen.Love you, dochter van Nic! Hij was stapel op je!
Geloof me als ik zeg dat ik gisteren in gedachten best veel bij jou en zusdus ben geweest... Juist omdat ik nog zo heb kunnen genieten van mijn papa, maar het met de vader van manlief dus niet zo goed gaat nu...
*knuffel* meissie!!
Ja dagen die vroeger gewoon heel leuk waren krijgen dan nu een zwart randje. Aangrijpend log! sterkte de komende tijd!
Een reactie posten