Op zo'n vrije dag als vandaag -het is tenslotte weer donderdag- dan voel ik me meestal fris en fruitig omdat ik dan het rijk alleen heb.
Meestal ja, maar vandaag niet.
M'n zussen kan ik niet bellen want die zijn aan de arbeid en dus gooi ik het bij wijze van grote uitzondering maar hier neer.
Ik jank de ogen it m'n kop omdat ik het even niet meer weet.
De Chef is nog thuis, ziek van zijn lijf (pijn) en vooral van school en alles wat daar gebeurt -is-. Hij moet eigenlijk deze week eens langs van de bedrjfsarts maar is niet van plan het te gaan doen. Hij vindt dat school maar moet bellen en laat al het initiatief aan hen. Zelf zit ie dus thuis. En dus ook op de donderdagen dat het eigenlijk mijn 'ik heb de ruimte zo nodig om 1 dag alleen te zijn'-dag is.
Ik heb de zenuwen omdat ie geen contact opneemt en ben als de dood dat ze straks weer alles op zijn bordje schuiven en zijn salaris gaan inhouden omdat hij niets laat horen van zich. De bedrijfsarts heeft gezegd dat hij nog niet aan het werk kan, maar langsgaan kan wel. De Chef wordt inmiddels ook boos op mij als ik erover begin en vindt dan dat ik de kant van school kies. Dat doe ik niet maar vind wel dat hij best wel langs kan gaan.
Moeilijk, moeilijk, moeilijk.
Ik mag er niet meer over beginnen maar hij verwacht eigenlijk dat ik het met hem eens ben.
En op dit soort dagen (weken) baal ik echt van alles. De hele situatie hier; ik werk me het ongans in het gesticht en thuis (met alle liefde hoor maar buiten dat, ik moet wel als kostwinner). De Chef die altijd veel pijn heeft en veel thuis is. De stress van nu, mijn moeder die zich zo rot voelt en om wie we ons zorgen maken en m'n vader die we zo missen... En dan heb ik het nog niet eens over de geweldige sch.familie die ons aan alle kanten doodzwijgt. Ik zie er nu al tegenop om volgende week op audientie te moeten omdat sch.loeder 70 wordt...
Sorry voor het zeuren maar het lucht wel even op.
Zo. En nu ga ik nieuwe shirts voor oudste kopen want die groeit de pan uit. Eindelijk. 16 jaar en hij is nu 1 cm groter dan z'n moedertje. Dat gaan we vieren met nieuwe shirts. En taart. En anti-rode-ogen-spul voor mij...
15 opmerkingen:
Zo te lezen heb je meer dan genoeg `recht` om hier ´s even je hart te luchten. Het is ook gewoon een hele moeilijke situatie waarin je je bevind: je man die zich niet laat helpen maar van jou wellicht veel te veel verwacht, stress of z'n centen wel betaald worden of niet, je moedertje, het missen van je vader en dan ook zo'n oude graftak die 70 wordt en waar je langsgaat. Ik kan alleen maar zeggen: pick your battle's: waarom zou je langsgaan als iemand je alleen maar doodzwijgt? Je bent zoveel meer waard dan dat!
En verder wens ik je heel veel sterkte en geef ik je een dikke zoen!
Ik leef met je mee en besef dat mijn man zich ook weleens zo moet voelen. Met dat verschil dat hij natuurlijk sowieso kostwinner was, maar toch...
En schoonfamilie?? Troost je. Wedden dat de mijne minstens net zo erg is ;-))? Liefs Es
Goed hoor om even je zorgen te delen... Ik heb erg met jullie te doen. Wens je sterkte om dit alles te dragen. en hoop dat het met man en school nog goed gaat komen.
Voelde me ook even schuldig omdat ik net vanmorgen een mopperblogje heb geplaatst....
lieve groetjes
Het is niet niks, allemaal.Misschien moet je op je vrije donderdagen wat dingen voor jezelf buiten de deur plannen? Uurtje sporten, bij vriendin op de koffie, winkelen, bibliotheek, ik noem maar wat. Sterkte meis!
Ja zusdus werkt wel maar heeft natuurlijk wél pauze hè? Ik vind onderhand dat je dus volgende week niet naar je sch.loeder moet gaan. Echt, ga maar eens grenzen stellen aan dat kreng, het wordt tijd.
En over G: tja...als ie boos op je wordt zou ik de verantwoordelijkheid van het contact opnemen met school bij hem neerleggen Nicky, je kunt niet álles op je nek nemen, toch?
Het is zíjn baan en hoewel je hem zoveel mogelijk steunt zijn dit zaken die hij zelf moet doen.
Knuffel uit het Verre Oosten! (Als ik spuug zit ik in Duitsland)
Fijn, die groei!! (-;
En verder, gooi het er maar uit hoor, wij lezen en leven mee. MOeilijk verhaal, van je man. Sowieso die pijn en ellende, maar moeilijk ook in die zin dat alles wat jij zegt nu "partij trekken" lijkt... hoe goed je ideeeen en hoe goed bedoeld ook.
Oja, en dat heb je soms echt nodig he, dagje helemaal alleen thuis!
Dikke knuffel, huil maar even lekker uit.
Het is gewoon allemaal te veel wat jij op je nek draagt.
En wat betreft je schoonmonster heb ik dezelfde mening als de dames voor mij.
Lekker NIET heengaan, zijn ze helemaal gek geworden om jullie zo te behandelen, en jij maar opzitten en pootjes geven???
Ik klap zowat plaatsvervangend uit mijn vel ;)
Oh my. Je hebt het nogal voor je kiezen nu. Bleegh. Uiteindelijk is manlief zelf verantwoordelijk voor wat hij doet, maar ik kan me ook goed voorstellen dat je hem wilt helpen, wilt sturen.
En zo'n schoonmonster... niet heengaan. Gewoon niet doen. Niet goed voor man, niet goed voor jou. En jullie hebben genoeg aan je hoofd. Stuur gewoon een kaartje met 'gefeliciteerd' ofzo. Waarom nog meer stress erbij nemen?
Hou je taai!
Man, wat heb je veel te verduren, en chef natuurlijk ook. Dan is het natuurlijk heerlijk als je alles van je af kan schrijven hopelijk helpt het een beetje.
Heel veel sterkte (ook met je sch.loeder)
Dikke knuffel.
Ben het helemaal met je eens wat betreft dat bezoekje aan school. Snap je man wel, maar zou zelf ook net als jij helemaal in de stress gaan dat ze de kraan dichtdraaien (salaris). Leef met je mee!
Jee Nicoletje toch wat een shit toestanden zeg...
Ik heb met je te doen en voel met je mee en ben het met Joel en Madelief eens.
Stop eens met naar dat schoonloeder gaan zeg , dat is toch niet normaal lieverd dat jij je steeds maar weer daar doorheen moet slaan daar spanning van hebt, bij hun doodgenegeerd wordt en zij vergeten je verjaardag of willen er niet aan denken. Laat manlief anders lekker alleen gaan als ie perse wil maar blijf thuis.
En het lijkt me vreselijk die toestand waar je man inzit op die (&^& school maar hij moet natuurlijk wel denken aan de centen he dus gaan ook al wil ie niet.
Dikke dikke knuffel xxx
Dank voor alle lieve reactie's! Wat heerlijk toch om een blog te hebben... *zucht*
Gisteren heb ik op mijn werk hier-en-daar naartoe gebeld oa naar zijn werk. De Chef weet dit niet, maar daarna is hij gebeld (zonder dat ze mijn naam genoemd hebben) en maandag gaat ie even op school langs. Ze hadden hem overigens nog niet eerder verwacht, dus mijn stress was gedeeltelijk ongegrond gelukkig. Maar toch. 't Komt goed uiteindelijk; ik weet alleen nog niet wanneer...
Oh , zo'n baaldag. Niks lastiger dan je ongerust maken om een situatie die je niet zelf in de hand hebt...je kan je alleen maar zorgen maken. Vreselijk!
Dikke knuffel en ik hoop dat je een beter weekend hebt.
<<>>
*proest* moest eventjes stiekem lachen toen ik de term schoonloeder zag staan... Had ik die term maar gekend bij mijn ex-schoonouders! Hahaha
Tja, en voor de rest is er helemaal niet zoveel te lachen voor je, lieverd. Tjonge, wat een ge-emmer... Moeilijk hè, als die mannen ook al niet meer willen praten en luisteren? Maakt het helemaal zo afwijzend en zo straffend... Kop op, hoor. Ik vind je een kanjer en het gaat hopelijk nu weer een stukje beter met je!! *knuf*
Een reactie posten