Dat ik echt misselijk kan zijn van de spanning, maar ik overtref mezelf: ik ben het en niet zo zuinig ook. (Zelfs nog niet gegeten vandaag)
Vanmorgen slecht een uur op m'n werk geweest, toen schoot ik al in een huilbui en collega en ik vonden het beter dat ik maar 'ziek' naar huis zou gaan. Niets voor mij, maar de dag moest nog beginnen en ik zat er al helemaal doorheen.
Vol=vol luidt de spreuk en niets is minder waar momenteel.
M'n blonde brein barst uit elkaar en als je naar me wijst (of nog minder dan dat) ontplof ik of jank ik.
Ik was dus om 8 uur alweer thuis, snoof een oxazepammetje naar binnen en sliep tot begin van de middag, met de kat strak naast me...
Rond half 3 kwam de Chef naar boven met alweer een aagetekende brief van school met een klaagzang dat de Chef zich niet aan afspraken houdt en toen was ik weer helemaal wakker.
Het enige wat ons nu op de been houdt is dat er velen voor minder zijn afgekeurd dan wat de Chef allemaal mankeert. Het is ook niet dat ik me daar zorgen over maak, maar er hangt nu alleen zoveel van af en dát geeft de spanning.
Ik heb net al zijn pillen bij elkaar staan schrapen en de afsprakenkaarten die hij gaf ook in de tas geduwd die morgen mee moet. Want ze willen alles zien van hem, daarom ga ik ook mee ;-) We denken nog even of zijn bi-pap ook mee moet, maar dat weten ze al want dat was in 2006 al bekend bij het UWV.
De Chef zelf maakt zich lang niet zoveel zorgen als ik, hij gaat morgen vol vertrouwen die keuring in dat het goed komt.
En ik weet ook wel diep van binnen dat het goed komt, maar heb nu wel zoiets van: het moet echt genoemd worden morgen dat het 100% afkeuring is en het moet snel op papier komen want dan kan de Chef hiermee naar school en het ze onder hun neus duwen met de mededeling dat er helemaal niet meer gecaoched zal gaan worden, laat staan dat men op zoek gaat naar welke persoonlijkheidsoornis dan ook.
Want pas dan kan ik weer doorademen en vooruit kijken
En omdat er dan een plek vrij komt bij het bureau dat die test zou doen, kan de eikel misschien zélf wel een test laten doen, wat er aan L#lhannes himself kleeft voor persoonlijkheidstoornis...
Morgen mensen, morgen om deze tijd hoop ik weer gezellige logjes te maken en niet meer zo verdrietig te zijn.
Sorry voor het ongemak nu.
15 opmerkingen:
Ik zal voor jullie duimen!!
Sterkte morgen,
groetjes,
Lilian
Veel sterkte en succes morgen!
Zal aan jullie denken!!
Liefs,
Mieke (een lurker)
ach Nicolette, daar ga je op je eigen blog toch geen sorry voor zeggen?! Het is o zo begrijpelijk dat je hoofd uitelkaar knapt van de spanning, juist vanwege die houding van school. Ik denk aan jullie morgen en hoop dat je je na morgen weer wat lekkerder in het velletje zit.
dikke knuf
Lin
Meid, maak van je hart geen moordkuil! Je moet je toch op je eigen blog kunnen uiten? Ik kan me zo voorstellen dat je op knappen staat, wat een mensen daar op die school zeg! Neem nog een oxepammetje en ga morgen niet te gespannen mee naar die keuring. Mijn dochter heeft tegen mij ook gezegd i.v.m. mijn eigen t-mobile zaak:"Het is heel logisch dat je woest bent, het is verschrikkelijk onrechtvaardig, maar mensen luisteren niet meer als je zo fanatiek gaat zitten zijn" en ze heeft gelijk. Meid, ik wens jullie alle sterkte en ik denk dat het wel goed zal komen met die (af)keuring.
Pff wat een gedoe zeg , ik hoop met je mee !
Bedankt voor je lieve reactie op mijn blog Meer Ilse overigens , dat je nog aan mij denkt als je zelf zo ellendig voelt vind ik toch wel bijzonder lief.xxx
Dikke knuffel en ik steek morgen even een kaarsje aan voor je
Moet z'n vader mee??? (bi pap?)
Maar meid, je zou er ziek van worden en dat ben je dus al. Ik hoop, tussen de bedrijven door, dat hij snel en rechtvaardig afgekeurd wordt en dat het zonnetje dan weer gaat schijnen voor jullie! Dikke knuf!
veel sterkte en dikke knuffel
Sorry voor het ongemak? Maar meiske toch, als dit is wat je bezighoudt, dan moet je er toch gewoon over kunnen schrijven.
Pas goed op jezelf hoor. En veel sterkte voor morgen. Krijgen jullie trouwens meteen de uitslag?
Van zoveel spanning word je echt ziek. Pas goed op je zelf. Heel veel sterkte morgen.............
Wat een gehannes zeg. Hoop dat je er morgen vanaf bent. Van de spanning, van de zorgen. En dat je een beetje je gelijk mag krijgen, duim ik.
Ah joh, het is je eigen b-log hoor, totaal geen overlast!
Sterkte morgen voor jullie allebei!
Sterkte!!!
groetjes Eugenie
En?
Pfoe. De keuring is dus al geweest. En ik hoop zo dat jullie daar allebei nu een goed gevoel aan over hebben gehouden. Dat het allemaal goed is gekomen.
Daar hoef je geen sorry voor te zeggen hoor! Het is jouw blog en daar mag je schrijven wat jij wil. En bovendien... Een mens zou van minder ziek worden. En dat je niet volledig ontspannen naar het UWV gaat... Ik begrijp het volkomen.
Ik was al 100% afgekeurd en enorm achteruit gegaan maar bij de herkeuring geloofde ik pas dat het zo bleef toen ik het op papier had staan. Ook al is tijdens het hele gesprek met de arts het woord werk niet gevallen.
Het is gewoon afschuwelijk om afhankelijk te zijn van mensen en regeltjes en de mate waarin men die regeltjes interpreteert. En dan durf je pas te geloven dat het goed komt als het achter de rug en bevestigd is.
Een reactie posten