Dion deelde 2 jaar geleden al mee: 'ik ga niet op schoolkamp hoor in groep 8'.
En begin van dit schooljaar zei het hetzelfde: 'ik ga niet mee'.
Geen woord wilde ik er meer over horen; 'je gaat gewoon mee, het is altijd hartstikke leuk'.
En nu is het bijna zover.
Dion heeft niet meer gemeld dat hij 'niet mee wil' en weet zelfs al met wie hij in de tent slaapt.
Vanavond was er infoavond voor de ouders.
Ik zat met dichtgeknepen strot achterin.
Ja echt, Dion heeft nergens last van, maar ik zak al in een depressie als ik eraan denk:
'Mijn kind gaat 3 dagen op kamp en ik mag niet mee'.
Er gaat geen 1 ouder mee, alle leerrachten ontfermen zich over het gespuis en brengen ze na 3 dagen weer veilig thuis op de fiets.
Maar 3 dagen zonder mijn jongste, mijn plakplaatje, mijn knuffeltje, mijn KIND.
Ik had in eerste instantie vrij geregeld om hem uit te zwaaien, maar dat heb ik inmiddels veranderd: ik ga 'gewoon' werken want anders sta ik hem jankend en over de rooie uit te zwaaien en ben ik in staat om hem na te rennen als alle fietsen uit het zicht verdwijnen...
Dat ziet er dan natuurlijk niet uit: een moeder die zichzelf niet in de hand heeft, arm kind, arme moeder...
Ik vroeg nog aan zijn meester vanavond: 'wat doen jullie met moeders met heimwee?'
Ik mag altijd bellen als ik het niet ga trekken, we hebben de nodige 06 nummers klaar liggen, want 3 dagen zonder DJ: het wordt heel zwaar voor mij...
Nog 8 nachtjes en dan gaat ie... Nog 10 nachtjes en dan komt ie terug!
En begin van dit schooljaar zei het hetzelfde: 'ik ga niet mee'.
Geen woord wilde ik er meer over horen; 'je gaat gewoon mee, het is altijd hartstikke leuk'.
En nu is het bijna zover.
Dion heeft niet meer gemeld dat hij 'niet mee wil' en weet zelfs al met wie hij in de tent slaapt.
Vanavond was er infoavond voor de ouders.
Ik zat met dichtgeknepen strot achterin.
Ja echt, Dion heeft nergens last van, maar ik zak al in een depressie als ik eraan denk:
'Mijn kind gaat 3 dagen op kamp en ik mag niet mee'.
Er gaat geen 1 ouder mee, alle leerrachten ontfermen zich over het gespuis en brengen ze na 3 dagen weer veilig thuis op de fiets.
Maar 3 dagen zonder mijn jongste, mijn plakplaatje, mijn knuffeltje, mijn KIND.
Ik had in eerste instantie vrij geregeld om hem uit te zwaaien, maar dat heb ik inmiddels veranderd: ik ga 'gewoon' werken want anders sta ik hem jankend en over de rooie uit te zwaaien en ben ik in staat om hem na te rennen als alle fietsen uit het zicht verdwijnen...
Dat ziet er dan natuurlijk niet uit: een moeder die zichzelf niet in de hand heeft, arm kind, arme moeder...
Ik vroeg nog aan zijn meester vanavond: 'wat doen jullie met moeders met heimwee?'
Ik mag altijd bellen als ik het niet ga trekken, we hebben de nodige 06 nummers klaar liggen, want 3 dagen zonder DJ: het wordt heel zwaar voor mij...
Nog 8 nachtjes en dan gaat ie... Nog 10 nachtjes en dan komt ie terug!
5 opmerkingen:
Oh zo herkenbaar, vorig jaar reed ik (nou zie je ben ik toch nog hulpmoeder geweest MARISKA hoor je dat??) de kids naar de boot, ze gingen met school naar Schiermonnikoog en ik reed met een mega brok in mijn keel terug naar huis en had hem het liefst na 3 minuten al gebeld maar de juf die kende mij en zei: Ilse niet bellen dan staat dat kind voor schut want geen ouder die belt hoor. Dus heb ik niet gebeld (o wat was dat moeilijk heb 6 zakken chips leeggevreten van de stress ). Hij had de tijd van zijn leven gehad kwam kapot thuis plofte in bed en sliep 14 uur.
En toen had ie pas even tijd voor mij om alles te vertellen, ik hing aan zijn lippen...Moeilijk loslaten...
Dus wat ik dus wilde zeggen: STERKTE en niet bellen.
Waarom wil hij niet?
Whaaha, nu snap ik waarom Ilse op dieëet is als ze 6 zakken chips heeft weggewerkt!
Maar dit terzijde...
Meid, als ie 2 dagen weg is, hoop je dat ie nog een week of 2 weg blijft want je zult genieten dat er dan eindelijk eens geen ruzie in huis is!
Hé, en een week Griekenland en twee dagen Zwitserland zonder Dion is niet erg? Ik denk dat ik wel weet wat het verschil maakt: je kind hoort gewoon thuis, in zijn eigen bed, bij zijn eigen ouders te zijn. Of een zelfgekozen logeerpartij, maar niet iets met een hele klas. Zo'n kamp is maar iets tegennatuurlijks! Of zo.
Ik heb hetzelfde hoor, maar ik geniet er enorm van als de boys een paar dagen weg zijn...
Dat is het idd: als hij thuis is met 1 van ons is het prima, daar hoort hij. Maar 'alleen' op kamp in een tent met een klas waar hij zich niet geheel veilig voelt emotioneel... Dat vind ik moeilijk. Nog 9 nachtjes, dan is ie weer thuis...
Een reactie posten