Filmpje...

Gisterenavond trakteerde de Chef ons op een film. Meestal haak ik af als hij een film aanzet: ik kijk ze vaak niet af omdat het me na een uur verveelt of houd sowieso niet van het type film dat hij kijkt. Gisteren was het anders. Ten eerste was daar mijn eigen Denzel Washington en ik moet zeggen, je kan je zaterdagavond met een slechter uitzicht doorkomen... Al doet het verhaal niet veel, van Denzel krijg ik klamme oksels en klotsende liezen dus ik bleef zitten.

En, oh wat heerlijk dat ik ben blijven zitten, want het was de beste film die ik in jaren gezien heb! En niet alleen door mijn eigen Denzel, maar het verhaal en de diepere betekenis erachter vind ik subliem!

The book of Eli is een post-apocaliptische film warren Denzel je raadt het al the book of Eli probeert te beschermen omdat hij daartoe opdracht heeft gekregen. In het boek staan de geheimen voor het redden van de mensheid: some will kill to have it, he will kill to protect it...

Het is een film waaruit hoop spreekt; het verschil duidelijk wordt tussen geloof en religie...

Het maakte mij weer bewust voor dat waarvoor ik leef en vooral het laatste gedeelte van de film, herhaalt zich in mijn hoofd...

Dear Lord, thank you for giving me

the strength and the conviction to

complete the task you entrusted to me.

Thank you for guiding me

straight and true, through the many

obstacles in my path.

And for keeping me resolute when

all around seemed lost.

Thank you for your protection and

for your many signs along the way.

Thank you for any good that I may have done.

I'm so sorry about the bad.

Thank you for the friends I made.

Please watch over them as you

watched over me.

Thank you for finally allowing me to rest.

I'm so very tired.

But I go now to rest in peace knowing that I

have done right with my time on

this earth.

I have fought the good fight.

I have finished the race.

I have kept the faith.