Hij komt, hij komt...

Vandaag is het alweer de eerste dag van de laatste maand van het jaar.
December spreekt toch altijd om meerdere redenen tot de verbeelding.
Wanneer het hartje zomer is en je hebt het over december, dan lijkt het alsof je het hebt over iets wat heel ver weg is en voorlopig niet aan de orde. Niets is minder waar; je draait je een keertje fluks om en je staat met beide benen middenin december.
17 jaar geleden zou ik voor het eerst moeder worden in december en heb ik de dagen tot de 8e letterlijk binnen op m'n kindje zitten wachten. Er was geen doorkomen aan die maand in 1993, want meneer stelde zijn komst gewoon nog eens met 10 dagen uit tot de 18e. Het werd toen wel een bijzondere kerst een week nadat de Chef vader geworden was en ik moeder...

December... vaak zet de winter dan pas echt door. De temperatuur zakt vandaag tot ver onder nul en met het pittige voorspelde briesje voelt het verdeurie wel alsof het -15 graden is! De Chef de schat heeft me vanmorgen naar m'n werk gebracht omdat hij de auto ook nodig heeft en het echt te koud is zonder Uggs op de brommer.
Maar goed, dan hebben we zondag eerst nog Sinterklaas. Hij komt, hij komt... er is geen houden aan.
Ouders rennen heen en weder in het dorp en pinnen zich een gewrichtsontsteking in de rechter wijsvinger omdat de verlanglijstjes van de gezinsleden geen einde lijkt te kennen. Sint mag wel oppassen dat hij met z'n Pietermannen geen pleurisje oploopt dit jaar want het is toch akelig koud voor een man op leeftijd. Maar ja, Sint liever dan ik. Ieder z'n vak, denk ik dan maar...
Dan is hier en daar ook de uitverkoop in kledingwinkels al begonnen en daar moet je natuurlijk ook niet het risico lopen dat 6 december alles weg is wat je zo beeldig zal staan tijdens het kerst-diner, incl. nieuwe schoenen, pumps of laarzen. Ik moet eerlijk zeggen: ik doe er niet aan mee. Ik heb een hekel aan officiële kerstkleding en trek het liefst een warme trui met lange broek aan. Zelfs naar de kerk 's ochtends zal je mij niet in iets 'Kersterigs' aantreffen; allemaal poppenkast waar ik me ook nog eens zeer ongemakkelijk in zou voelen. En buiten dat alles: het is me vaak ook veel te koud in die doorluchtige zwarte, snel-vlamvattende niemandsdalletjes die op 27 december voor minder dan de helft in de rekken hangen.

Wat ik al wel bij mezelf bespeur is de drang om het in huis alvast gezelliger te maken. De kunstboom ligt boven al voor het grijpen klaar en zal eind volgende week weer staan te pronken in de kamer. De olielampjes, kaarsen en waxinelichtjes staan al dagen parmantig te branden en de katten willen nauwelijks nog naar buiten...
Toch best gezellig die koude decembermaand. Helemaal nu er ook al een laagje sneeuw ligt en de autoruiten dichtgevroren zitten bij het krieken van de dag.
Ja, ja december... gezellig. Voor mij vooral vanaf de 21e, want dan gaan de dagen weer lengen en staan we, als we ons nog een keer fluks omdraaien met 2 benen tussen de krokussen in het voorjaar.
Kannietwachtenniet...