What's in a name

Je zal er maar mee geboren zijn.
En dan bedoel ik niet eens van die onuitspreekbare voornamen, waarvan je je soms ook verwondert afvraagt waarom de ambtenaar van de burgerlijke stand niet even op de schouder van de jonge vader of moeder getikt heeft en daarbij minimaal 1 wenkbrauw fronsend heeft opgetrokken bij het registreren van de soms niet uit te spreken en te spellen voornamen.
Namen waarvan je al bij voorbaat kan raden dat de jeugdzorg vroeg of laat absoluut kind aan huis wordt. Of namen waarbij je ook al kan weten dat het kind, laat maar waarschijnlijk vroeg, gepest mee gaat worden...
Wij hebben bij het uitkiezen van de voornamen van onze bloedjes bijzonder goed opgelet dat er niet 3 jongens in de klas dezelfde voornaam zouden hebben of erger nog: 3 kinderen met dezelfde voor en achternaam. Want dat had zomaar gekund.
Wij wonen in een dorp waar onze de achternaam van de Chef zo'n 3 pagina's in het telefoonboek in beslag neemt. Je gaat dus een soort van 'op in massa'. En ik ben niet zo van de massa, integendeel. De Chef was destijds wel al zo slim dat hij vers bloed uitzocht en een Gooisch deerntje trouwde, zodat zijn eventueel te geboren wordende kinderen niet de K.atwijkse ziekte zouden oplopen. Want echt, die ziekte bestaat. Inteelt, inteelt en nog een inteelt en daar knap je uiteindelijk dus niet van op. Onze bloedjes kregen dus een stoere Gooische naam die niet veel voorkomt hier aan zee. De Kezen, Willems, Rubens, Marken, Japen en Dirken zijn niet aan te slepen hier omdat 'vernoemen' ook nog eens erg hip is hier aan zee. Dat hebben wij dus niet gedaan. Alleen oudste is met zijn 2e naam vernoemt naar mijn vader en dus ook naar mij uiteraard en hij is daar erg blij mee. Logisch, wie wil er nu niet naar de liefste moeder opa ooit vernoemd worden?! De jongens gaan nu dus niet op in de massa met allemaal dezelfde naam, want hun combi voor- en achternaam komen niet/nauwelijks voor.

Maar goed, dan heb je nog de vele achternamen die in ons land rondlopen.
Ik zelf ben erg content met mijn achternaam en gebruik die dan ook te pas en te onpas. Officieel sta ik wel geregistreerd met eerst de achternaam van de Chef en daarna die van mijzelf, (22 jaar geleden dacht je/ik daar niet over na) maar de achternaam van de Chef is nou niet wat je zegt: 'daar gaan we de oorlog mee winnen'.
Dat het vele malen erger kan, hoorde ik vandaag. Tijdens een vergadering werd er gediscussieerd over Mw F/V.
Ik durf het bijna niet te zeggen maar de beste mevrouw heet dus echt F/V.u.k.k.i.n.k/g. Haar meisjesnaam is dan weer gewoon 'de Boer' en jullie mogen raden welke naam ze gebruikt: juist ja, de eerst dus.
De directrice van mijn A-opleiding heette van voren G.uusje. Leuk, leuk, leuk, tot je haar achternaam erbij zet: G.eijl.
G.uusje G.eijl dus. (Echt waar, haar handtekening staat op mijn diploma!) Nou, ik wil er niet mee dood gevonden hoor met zo'n achternaam, maar wie ben ik...?
We hadden ook ooit eens een Hr. R.iool op de afdeling en een prachtige fysiotherapeut heet P.oot van achteren. Jammer, jammer, alleen daarom al kan het niets worden tussen ons...
En ondertussen vraag ik me af: ben ik nou zo'n trut dat ik vind dat een achternaam lekker moet bekken en hebben jullie hier geen enkel probleem mee? Zouden jullie hem laten veranderen (ook voor de kinderen) of je meisjesnaam gebruiken als je echt met de achternaam van je man niet over straat durft?
Ben eigenlijk wel benieuwd...