Morgen breekt er het hier in huis het jaarlijks terugkerende dieptepunt aan.
Voor de mannen-pubers welteverstaan, niet voor de verwekker van de monsters en/of hun liefhebbende biologische moeder. Integendeel.
De mannen gaan namelijk weer naar school.
Ein-de-lijk! Na 7 weken en daarvoor ook al 2 weken nauwelijks of geen les gehad te hebben moeten ze morgen weer aan de bak.
Vrijdag moesten ze al opdraven omdat de boeken gehaald moesten worden. Jongste kreeg daarbij meteen z'n lesrooster en had alles daarmee in huis. Oudste moest vrijdag ook boeken halen en vanmorgen pas z'n lesrooster. Ik heb werkelijk geen idee waarom dat vrijdag niet in ene keer kon, want het is natuurlijk onzin dat het rooster op vrijdag niet al bekend zou zijn.
Daarbij komt dan ook nog eens dat oudste vanmorgen ins hospitaal verwacht werd alwaar hij in aanwezigheid van de Chef, de uitslag kreeg van de MRI-scan van de rare pijnlijke en dikke knie. Hij kon dus geen rooster halen maar geen paniek: dat rooster staat sinds vanmorgen ook op internet en dat is vroeg genoeg omdat morgen pas de lessen beginnen. Uitslag scan was overigens goed: niets te zien behalve dat wat er hoort te zitten, dus men houdt het op overbelasting in combinatie met snelle groei. PdH, prevelde ik want met het gammele lijf van de Chef weet je maar nooit wat de kinderen daarvan in hun genen mee krijgen...
Het boekendebacle valt verder erg mee hier: van ieder kind hoefde er maar 4 (spreek uit als 'vier') boeken gekaft te worden, de rest van de boeken zijn 'werkboeken' waar in geschreven dient te worden. En die werkboeken pletter je aan het einde van het leerjaar weg dus een kaft is niet noodzakelijk of al dan niet nuttig.
En ook ik-zei-de-gek kaftte hier de boeken van de mannen-pubers. Dat is misschien onnozel maar vooral 'slim'!
Want. Aan het einde van het schooljaar moeten de boeken weer worden ingeleverd en worden ze aan een nauwkeurig onderzoek onderworpen of de boeken nog een volgend schooljaar gebruikt kunnen worden. Een beetje puber is reuze handig in het slopen van alles wat niet uit hun portemonnee komt en/of waar geen moeite voor is gedaan. Wanneer er dus een boek wordt afgekeurd krijgt niet de slopende puber de rekening hiervan thuis maar hun ouders. En laat ik dat nou zijn! En dat ben ik natuurlijk niet van plan: voorkomen is nog altijd beter dan genezen...
Na het kaften tape-te ik alle boeken van links naar rechts, van boven naar beneden en van onder naar opzij met plakband in. En wanneer ik beide stapeltjes nu zo keurig op tafel zie liggen ben ik geheel en al in m'n nopjes met mezelf: knappe puber die hier gedurende het schooljaar de kaften afpeutert. En waarschijnlijk zit het zaakje zo goed in-ge-plakband dat ik het er in juni 2011 zelf ook niet afkrijg. Da's niet erg hoor, want daar heb je dan weer pubers voor in huis die het mogen doen.
Ik ben tenslotte wel goed, maar niet gek!
13 opmerkingen:
* neemt zich heilig voor nooit de boeken van haar kinderen te kaften en kapotte boeken direct op hun zakgeld in te houden *
:-)
Kijk, dat wou ik nou net zeggen, wat Natasja hierboven schreef. Onze kinderen moeten zelf hun boeken kaften (of hun oma, zie mijn logje) en zijn daar redelijk zuinig op want ze moeten zelf de voor de kosten opdraaien als er boeken beschadigen. En tot nu toe is er nog geen boek beschadigd. Verbazingwekkend, dat wel, met pubers. Als er maar geld bij te pas komt......
Maar ook van jou vind ik: je bent gewoon een lieve moeder!
En gelukkig dat er niks mis is met die knie van je oudste. Wel weer een opluchting voor je.
groetjes
Het is ook overal hetzelfde...
Liefs Claudia
Wat fijn dat er niets aan de hand was met de knie.
En kaften, dat gaan we hier over een jaar ook doen!
Dat was een goeie tip hè, van dat plakband! En hoe krijgen ze het voor elkaar: maar 4 (vier) boeken ieder!
En fijn dat z'n knie nog niet onder de artrose zit, volgende keer toch maar ergens anders tegen aan schoppen..
boeken kaften....man wat had ik daar een broertje aan dood!!
maar gefeliciteerd: kinders weer op school: iets van rust terug?
In mijn tijd had je nog geen boekenfonds. MOest alles aan het eind van het jaar verkocht worden. Wij werden dus ook zo ongeveer met de dood bedreigd rondom het slopen van die boeken ;-)
Ik heb niks gekaft moeten ze zelf doen en beschadigde boeken moeten ze ook zelf betalen , dat is de regel.
enne hier zijn ze nog geen twee uur naar school geweest , rooster halen en naar de schoolfotograaf ,en ze zijn uitgeput na zo'n intensieve dag tssss
oooh, die pubers.
Ik heb vanavond met manlief de 8 boeken van jongste dochter van n fleurig papiertje voorzien en we verheugen ons al op morgen want dan mag onze brugpieper z'n boeken halen en z'n rooster (wat idd al sinds vrijdag op t internet staat) ze zijn niet zo efficiënt op die scholen maar ik ben zo blij dat ik morgen voor t eerst sinds eind juni weer eens een dagje het huis voor mezelf heb!
Fijn dat dr niks bijzonders was met die knie, want wij moeders mopperen wel maar intussen zijn ze wel t liefste wat we hebben!
Ook hier boeken-kaft-gestress. Na de rekening van afgelopen jaar (jawel...109,00 euro!! wel ingeleverd maar zonder inlever-papiertje!!!!!!) heeft manlief vanavond zijn best gedaan. Met rose kaft-papier! Ik heb dus alleen maar jongens... Nou ja, hij heeft het zelluf gekocht, maar ik lag dus in een deuk.
Ps. Die 109,00 euro!!!!! Ja, die betaald hij dus zelf. Kben gekke garretje niet!
Liefs,
Gé
thanx voor de tip....zoonlief gaat voor 't eerst.... Dacht dat ik overal aan gedacht had, dus niet! Boeken kaften; jak.. mogen man en zoon lekker samen doen. Goed voor de vader/zoon relatie..
Groeten marielle
Inderdaad het kaften komt er weer aan. Wij doen het 1x voor en daarna mogen ze het zelf doen.
Wahahaa, wat een heerlijke herkenning toch in je blogjes. Ook deze "zot" kaft de boeken van puber. En dan ook goed. Dus slopen zit er niet in. Behalve dan van zijn werkboeken, want oh wat waren wij blij dat die weggeknikkerd konden worden. Er was ook weinig meer van over, nadat puber ze stelselmatig met een passer had mishandeld.............. zucht.
Ondanks dat ik bijna nooit reageer, lees ik wel regelmatig je blog. Heerlijk je laat me lachen, genieten en met je meeleven. Volgens mij hebben jullie een mooi gezin.
Lieve groet,
Claudi@
Een reactie posten