Wie wat bewaard...

...die heeft wat.
Dat moet tante (De)Ment ook gedacht hebben, in haar makkelijke stoel.
Voor alle duidelijkheid; de Chef noch ik hebben/hadden een tante (De)Ment.
Vrienden van ons wel. En tante M.ent die was oud (92), stijf en stram en had geen man meer toen zij 1,5 jaar gelee het lood legde.
Omdat ze ook nooit de vreugde van bloedjes van kinderen mocht smaken, ging de inboedel en de erfenis naar haar 2 neven.
En 1 van die neven is die vriend van ons. Dat u dat weet.
Wij kenden tante Ment wel van verjaardagen en andere hoogtepunten. Een gezellige dame, nooit om een praatje verlegen maar wel ietsiepietsie in de war. Ietsiepietsie maar, maar net genoeg om haar van tante M.ent om te dopen in tante De-Ment.
Afijn, toen tante De-Ment het tijdelijke voor het eeuwige inruilde moest haar huisje leeg. De Chef hielp mee voor de grote spullen en zag in de bak die klaar stond voor de kraak, een oude makkelijk fauteuil voor-op-de-camping liggen. Om een lang verhaal kort te maken: hij mocht die afzichtelijk stoel uit de bak vissen voor de camping.
Ik had die stoel al een poos in de garage zien staan en bedacht me, dat ik het nou niet bepaald een aanwinst vond, maar snap ook wel dat de Chef met z'n gammele lijf, lekker wil zitten en dat lukt niet 5 weken lang in een klapstoel. Nou kan je een stoel wel 'fauteuil' noemen, maar daar wordt ie niet mooier van. Maar ach, ik ben ook de rotste niet en lekker zitten is ook wat voor de Chef, dus de stoel het fauteuil werd verscheept naar de camping.
En toen.
Had de Chef 1,5 week terug een brainwave en trok de stofzuiger door de gekregen stoel fauteuil, terwijl ik nog aan de arbeid was en met oudste thuis verkeerde. Vraag me niet hoe of wat, maar een luttel kwartiertje later had de Chef 30 briefjes van 10 gulden uit de stoel het fauteuil gefrutseld. Ja, gulden ja, helaas geen euro's... Hij wist niet wat hij zag en sloopte het hele fauteuil uit elkaar belde mij op mijn werk.
Die tante De-Ment, die doet haar naam eer aan dacht natuurlijk: ik ben handig, ik ben slim en bewaar m'n papier geld binnen in... mijn meubels! Ze is alleen vergeten ze er ooit nog eens uit te halen, maar heeft ze waarschijnlijk niet gemist ook. Het zal mij toch niet gebeuren dat ik m'n overtollige geld in m'n bank ga bewaren! Ik heb namelijk nooit geld over om te bewaren. Vandaar, anders zou ik het direct doen natuurlijk! Niets geen oude sok, gewoon in het fauteuil stoppen!
En nu vragen jullie je af...
We kunnen de briefjes opsturen naar de Nederlansche B.ank met een aantal formulieren en dan zullen ze het bedrag in euri's overmaken als alle kosten voor het werk van de ambtenaren van de Nederlansche Bank daar dan weer afgehaald zijn.
Kunnen we vast wel een ijsje van kopen deze vakantie!
O ja, bedankt tante De-Ment! *Smak*smak*smak*