De Chef is zo gek nog niet!

Vanmorgen was het zover:
deel 2 in het uitgebreidde onderzoek dat de Chef moet ondergaan in het kader van het coachingstraject van school.
En dus togen wij naar Voorburg om ons het rotje te zoeken naar naar een of ander F.eithplein.
Daar aangekomen meldden we ons bij de balie van het desbetreffende bureau en de Chef noemde zijn naam en op verzoek zelfs zijn geboortedatum.
Het wicht kon het zo snel niet vinden bij wie de Chef een afspraak had, maar gelukkig... ze vond zijn naam terug in de agenda van de psychiater en krijste dit vervolgens ook door de wachtkamer met de woorden: 'Oh, u moet bij de psy-chi-a-ter zijn!' Ik keek haar verbijsterend aan en zei dat het niet zo netjes is om dit luidkeels door de wachtkamer heen te bleren en dat dat ook wel wat zachter en met gevoel voor privacy kan. Dan zeg ik toch niets geks toch? Of wel?
Het wicht stamelde iets wat leek op 'sorry' en wist niet zo goed raad met zichzelf.
Terwijl we een gratis beker koffie trokken uit het D.E apparaat bekeek ik de diverse 'persoonlijkheidsstoornissen folders' die de tafel prijkten. Zat nou niet echt iets bij waar ik de Chef in herkende, but you never know wat ze ontdekt hebben de afgelopen 1,5 week.
Even later kwam Dr. M.ascini himself naar ons toe en dirigeerde Chef en mij naar zijn spreekkamer. Echt, ik zweer het je, deze psych leek sprekend op P.eer himself, inclusief het warrige haar en zijn ietwat chaotische voorkomen. Aardige man verder hoor, die vervolgens het hele rapport met ons doornam met wat er uit de 600 vragen en een 2 uur durend gesprek is verzonnen gekomen die de Chef 1,5 week geleden heeft gehad toen ik met m'n kont in Turkije op het strand lag.
De Chef en ik keken elkaar regelmatig aan terwijl P.eer ratelde. Af en toe onderbraken we hem om iets toe te voegen of te wijzigen.
Conclusie is 1: de Chef heeft geen persoonlijkheidsstoornis. Amen.
Niet dat wij er zelf aan twijfelden maar de school wel vandaar dit onderzoek.
2: de Chef ondervindt door alle diagnose die hij rijk is veel belemmeringen maar zeker geen psychische afwijkingen die hem hebben verandert in een onberekenbaar projectiel, die ten alle tijde 'zomaar' tot ontploffing kan geraken.
3: de Chef heeft idd Adhd. Ja, dat wisten we al. Duh, dat roepen we geruime tijd en was ook de uitkomst van het vorige onderzoek waarop de school steeds zegt: nee hoor, weten we nix van dat ie Adhd heeft. Zaak is dat school hem een gestructureerde werkplek biedt en hem aanstuurt en daar ligt wat ons betreft het hele eieren eten, want dat doen ze niet.
Afijn, niets nieuws onder de zon dus en uiteindelijk ook zonde van alle tijd en energie want de Chef stopt met werken zodra de arbeidsdeskundige van zich laat horen en de WAO-afkeuring op papier staat en de uitkering wordt omgezet naar volledig.
Dit alles voelt 'goed'. We hebben op de terugweg lekker tegen elkaar aan zitten uitrazen over alles en voelen iets wat lijkt op 'rechtvaardigheid'. Het wordt tijd dat school nu de hand in eigen onderbroek boezem gaat steken en over de oorzaak van het al dan niet functioneren van de Chef, eens bij zichzelf en zijn leidinggevende te rade gaat.
De stand voelt 3-0, voor de thuisploeg.
Helaas wel in blessuretijd...