Frisse neus

Nadat we gisteren op audientie waren geweest bij de schoonfamilie, wat overigens desastreus verliep, is de Chef met D.ion naar het strand gestiefeld voor de nieuwjaarsduik 2010 @ Katwijk/beach.

En ooh die Chef van mij, die filmde alles met zijn mobiele telefoon. Ze kwamen na een uurtje terug met een originele Unox-nieuwjaarsduik-muts zonder dat ze ook maar 1 teen in het koude Noordzeewater hebben gestoken. Hoe 'ie het doet, doet 'ie het; het lukt hem altijd wel om iets te scoren waar een halve dorpsbevolking een hartinfarct voor moet oplopen door eerst het water in te gaan. Het zullen zijn charmes wel zijn; ik weet er alles van.

Vandaag heb ik een nieuwe cartridge gekocht bij het K.ruidvat en in de verpakking zat maar liefst een hele printer bij. Asjemenou, dacht dit schepsel en belde de Chef. Die zei -uiteraard- 'nou ja, dan doe je toch het hele pakket?!' Dus voor 30 euri's heb ik een nieuwe printer gescoord. Deze staat nu in de kamer, die ander staat nl. op de zolder bij de Chef.

Ik ruik enige nieuwsgierigheid bij jullie, lieve lezers. Niet naar de printer maar naar de audientie bij de sch.fam. Ik zal het kort houden want ik was er alweer ziek van. Het jaar moest nog beginnen en wij hebben het alweer gehad. Wij hadden -voor het eerst in 21 jaar huwelijk- een uitnodiging voor 2e kerstdag bij de sch.fam. Omdat 17 okt. het etentje ter gelegeheid van hun 50 jr huwelijk niet door was gegaan, had sch.ma dit nu op 2e kerstdag gepland. Daarna pas belde ze de Chef en die meldde dat wij al een afspraak hadden die dag. (...) 3 weken terug belde ze nogmaals en toen vertelde ik hetzelfde: 'wij kunnen die dag niet, want we hebben al een afspraak bij de liefste moeder van de wereld en zussen, broer en aanhang en nichtje een neefjes in H.uizen'.
Gistermiddag 13 uur stipt: wij togen met de moed der wanhoop met ons 4-tjes 3 straten verderop om nieuwjaar te wensen. Nog voor de Chef zijn moeder op de bek had kunnen zoenen de beste wensen kon geven, beet zij hem toe dat 'ie ze flink had laten zitten voor hun 50 jr huwelijk'. Nou mooi niet, vond de Chef en zeeg neer op 'n stoel. Ik had het allemaal gemist omdat ik niet in de buurt stond. Na 1,5 uur genegeerd te zijn door almost everyone, hebben wij discreet het pand verlaten. Met een diepe zucht welteverstaan, want het went nooit.
Zo dat was voorlopig weer het hoofdstuk sch.fam. Tijd voor iets anders, tijd voor iets waar we van opknappen. Ik ben benieuwd wat de rest van het jaar ons brengt.
In ieder geval een terrasjesweekmiddag met medeblogsters als het aan haar ligt.
Laat maar komen...