Zit ik niet in Harderwijk voor 1-of-andere open dag dan ben ik aan het werk.
En op dat werk gisteren hadden we het o.a. het afscheid nemen met een kus van je lief voordat je op een onzalig tijdstip in de nacht/ochtend naar je werk gaat.
Afijn, de meesten kachelen dus voor ze vertrekken, terug naar de echtelijke sponde om hun lief af te lebberen en gedag te zeggen.
Sommigen gaan ook hun bed uit als lief eerder weg moet en zwaaien hem/haar dan uitgebreid uit.
Ik niet.
Ik kijk wel uit.
En dat vonden sommige collega's 'vreemd'. Ik leg het even uit:
Mijn lief slaapt met een masker op z'n welgevormde hoofd ivm slaapapneu en zou van mijn afscheidskus een bijna-dood ervaring oplopen als ik het masker van zijn schedel trek terwijl hij net zijn laatste rem-slaap inschiet. Wellicht zou hij mij dan weer wel tegen komen tijdens die bijna-doodervaring maar ik denk niet dat het onze relatie dus echt zal gaan verdiepen zo'n afscheidskus.
Kijk, ik ben echt wel gek op de Chef, al 23,5 jaar maar wij zijn niet afhankelijk van een afscheidskus voor ik ga werken of voordat ik moet poepen en 5 minuten uit het zicht ben.
'Ja maar, als er nu iets gebeurt dan heb je geen afscheid genomen', zeiden de collega's.
'Nou, dan moeten we het doen met de kus van de
Als ik op donderdag vrij ben dan ben ik al wakker en uit bed voor de Chef vertrekt. Want ja, ik zit dan nog in het ritme van 'vroeg op' en half 8 is al uitslapen voor mij.
En ja, O Glorie, ik zwaai hem dan wél uit: Ik moet er nl. zéker van zijn dat ie echt weg gaat en dat ik het rijk alleen heb. (grapje, grapje mensen, ik zwaai hem uit en wens hem sterkte
Gisteren toen ik thuis kwam heb ik eerst de Chef gedag gezegd. Met een zoen overigens. Want ja, je weet maar nooit... Gisterenavond ook en vanmorgen voor hij wegging heb ik hem weer gezoend en hij mij en om geen enkel risico te lopen heb ik hem ook bedankt 'voor alles'.
Gekkigheid met een knipoog, want sommigen van ons weten wat het is, als je geen afscheid kan nemen van een geliefde. Ik heb bijv. niet met woorden afscheid kunnen nemen van papa. Maar dat hoefde ook niet want we waren niet afhankelijk van die laatste 4 dagen aan zijn bed terwijl hij er al niet meer echt bij was; we wisten dat we onuitsprekelijk van elkaar hielden. Een laatste kus of woorden zou daaraan niets veranderen.
De Chef en ik weten ook dat we niet, van een wel of niet gegeven kus in de ochtend afhankelijk zijn om onze liefde te bevestigen.
Wat doen jullie? Geef je altijd een zoen voor je gaat
13 opmerkingen:
Poe, volgens mij geef ik af en toe wel een kus als ik weg ga. Maar net zo vaak niet. Kom zeg, als onze relatie daar op zou moeten drijven.....
Ik geloof niet dat de dood van een geliefde minder erg wordt als je 'm 's ochtends nog hebt gekust.
Feit is ook dat ik het behoorlijk onsmakelijk vind om een ongewassen bek af te lebberen 's morgens als ik naar m'n werk ga. Dat doe ik dus niet, ik zeg hem wél gedag. En dan heb ik het nog niet eens over de meur die er 's morgens van af slaat. Dat zou voor mij dan een bijnadoodervaring zijn. Maar goed, mijn kerel belt overdag meestal wel even en als ie van z'n werk naar huis komt, belt ie ook zodat ik kan gaan koken. Genoeg zo of wil je nog meer weten?
ik geef de BAAS een wang, dat telt toch ook? Kus hem daar dan wel in tegen vol op de bek als 'ie thuis komt. Ben wel een beetje jaloers op dat masker,lijkt me heerlijk rustig. Ik heb, in gedachten, mijn hubbie al vaak op zeer wrede wijze omgebracht. Ik lig vreselijke moordplannen te bedenken, zo zorgvuldig mogelijk natuurlijk, want ik heb 2 kids en kan geen celstraf uitzitten. Heb ook nogeens een hele leuke baan die ik dan zou verliezen. En ik wil uiteraard zijn levensverzekering opstrijken! Wat kost zo'n masker??
@Natas: dat vind ik nou ook!
@Mar: Meer dan genoeg zelfs! ;-)
@Desi: Dat masker kost niets. Hij heeft flink slaapapneu en ligt daarvoor aan een Bi-Pap = semi beademing. Als hij stopt met ademen neemt het apparaat het over. Het is idd lekker stil naast me nu. Hij heeft door jarenlang apneu dan ook flink orgaanschade opgelopen die zich ws ook niet meer helemaal gaat herstellen. Bij verdenking slaapapneu moet je naar dehuisarts en die stuur je door naar een longarts die slaaptesten kan doen. Belangrijk want uiteindelijk kan je van slaapapneu hartstikke dood gaan...
Hè wat een akelig gedoe, met die slaapapneu. Gezellig, een vent aan de semi beademing naast je. Romantisch ook ;-). Maakt dat geen herrie, dat ding? (Zo van: hij maakt teveel herrie, o ik heb hem even uitgezet.. o oeps).
Wij kussen meestal wel. 's Ochtends komt ie me altijd een kus geven. Als ik nog in bed lig en hij gaat werken. Waarop ik standaard "welterusten" schijn te mompelen, terwijl hij moet gaan werken.
En ik kak niet, dus daarvoor hoeven we geen kus te geven.
Wij zoenen 's morgens bij het weggaan de hele familie en 's avonds bij het thuiskomen weer. Heerlijk klef he?
Ik probeer het wel, maar het lukt niet altijd. En we weten het toch wel, net als jij...het hoeft niet. Wel hebben we de traditie dat we elkaar elke dag bellen. Wij zijn geregeld dagen van elkaar gescheiden, maar bellen doen we wel. Al 10 jaar lang is er geen dag geweest dat we elkaar niet spraken, waar we ook waren. Dat is nog belangrijker dan die kus.
mijn jongens hebben het wel nodig, die kus. Papa mag niet naar werk (24) uur zonder die kus. Ik mag geeneens boodschappen halen zonder mijn jongens te hebben gekust.
Ik vond dit trouwens een heel mooi logje. En 23,5 jaar....poeh, dat is nogal wat. Zonder de verplichte kus, maar wel met de vrijwillige liefde. Mooi.
Ik heb deze discussie al een paar keer gehad in mijn leven met wisselende mensen. Ik vind wel dat je ruzie moet hebben goedgemaakt voor het werk en evt. ook het kakken, maar een zoen is echt niet verplicht om je 'beter' te voelen als er iets misgaat. Dit is net zo'n discussie als het samen slapen, of dat een beter huwelijk is dan apart slapen. Wij slapen wel samen onder een dekbed(soms berg-en-dal), maar zoenen doen we niet zo veel. Dat wil niet zeggen dat onze relatie slechter of beter is, het is gewoon onze manier.
Hij komt me altijd een kus geven voordat ie vertrekt en zegt dan meteen dat de kust veilig is (alle kids naar school zijn) en ik dus rustig kan opstaan :)
Ik zoen de hele dag door! Voordat ik uit bed stap, voordat ik naar mijn werk ga, als ik weer thuis kom, als ik naar boven ga, als ik naar bodybalance/vriendinnen/fotografie cursus, etc.... ga, ik ik naar bed ga, als ik ga slapen.... gék worden ze van mij hier!! :-)
Ik kus mijn lief wel altijd als ik wegga, andersom ook. Maar dat komt misschien omdat lief vaak dagen achter elkaar in het buitenland zit voor zijn werk. Dat we kussen wanneer we kunnen zeg maar. Maar niet: straks ga je dood en dan weet je niet dat ik van je hield. Maar gewoon: ik hou van je. Bezegeld met een kus ;). Maar ik snap je wel, zodra het zou gaan voelen als een verplichting ofzo zou het voor mij ook snel klaar zijn.
Goed dat je blogt. Ik realiseer me dat we echt te weinig afscheidszoenen. Meestal is het haast-haast, vlug-vlug. En ik heb meestal ook nog een ochtendhumeur. En als ik 's avonds meestal eerder naar bed ga dan hij, dan moet ik bukken en dan ben ik zo mooooooeeeee, dat ik het maar niet doe en een soort halfslachtig zwaaitje naar hem doe.
Verkeerd.
Heel verkeerd.
Hier ook geen gezoen in de ochtend. Ik hoor hem niet eens opstaan als z'n wekkerradio ineens luid begint te spelen. Gaat allemaal totaal langs me heen. Vind ik wel best ook, want ik ben 's ochtends vroeg niet op m'n best.
Jij bent dus volstrekt normaal vind ik. En al die andere ochtendkussers zijn gek. Want inderdaad, ook die meur... ;-)
Een reactie posten