Ik het spotje van Postbus 51 wordt vooral de klant daarin afgeschilderd en niet degene die dienstverlenend bezig is.
De meneer van het Postkantoor ofzo. Of de juffrouw van het postkantoor.
Ik noem maar wat hoor.
Ik was zojuist bij het... Postkantoor! Jawel.
Om een pakketje op te sturen. Nee, niet voor de actie van Ciska dat heb ik al gedaan, maar voor een bruidspaar in Zeeland. Ik heb overigens nog niets binnen mensen, mijn pakketje uit de joe-es-of-ee is lang onderweg...
En terwijl ik dus keurig netjes geholpen werd, was er ineens telefoon voor de meneer van het postkantoor. Hij verliet zijn balie en stond 'de andere kant van de lijn' uitvoerig te woord.
Het ging over of hij die nieuwe baan wel of niet gekregen heeft. Zonder dat ik het wilde, weet ik nu dat hij dat vrijdag hoort. Ja, ze waren erg tevreden over hem, maar er zijn in deze tijden van crisis nog meer kapers op de vacaturekust...
De juffrouw van weer een balie verderop haar BH ging ineens af: ringringring klonk het vrolijk vanuit haar borstpartij. Ze viste een gsmmetje tevoorschijn, terwijl de dame die ze aan het helpen was door ging met pinnen of whatever ze aan het doen was en vroeg aan 'de andere kant van de lijn' of het allemaal goed ging. 'Ja, jaah, nee, och echt?, nee, ja ' was haar tekst en ze meldde nog even 'bedankt voor het bellen, bel maar als je meer weet ik heb mn mobiel bij me
Omdat degene die mij hielp gewoon haar klant -c'est moi!- bleef helpen en het mij dus niet direct betrof, heb ik m'n grote mond gehouden. En da's heeeel errug knap van mij, mijn grote mond houden. Ik ken mijzelf en kan nogal 'rood' reageren. Ik heb slechts mijn onderkaak van de grond geraapt en het postkantoor rustig verlaten...
Dus; applaus voor mij en een leermomentje voor degene die dienstverlenen...
5 opmerkingen:
Ja, je snapt het soms zelf niet hè, dat het echt gebeurt wat je met je stomme verbazing ziet gebeuren!
Gisteren moest ik bloed prikken en dan moet je eerst een nummertje trekken. Juist. Gaat er ná mij een vent, zó naar de balie toe en wordt geholpen! Dus ik erheen en vroeg naar zíjn nummer. Helaas, ik was eerder. Hij zei: nou sorry, ik wist niet dat u boos was! Ik zei: ik ben niet boos hoor, ik zeg het gewoon.... Whahahaha! Assertief heet dat, toch?
Irritant! Wat goed dat je je mond hield. Rood reageren.....in de zin van dat je 4 types hebt rood, geel, groen en blauw? En dat ik een gele ben?
Goed gedaan Nicolette , zen heel zen.
Ja, op het postkantoor kunnen ze er wat van! Bij de NS trouwens ook.
Youp van 't Hek deed daar ooit een conference over, dat als je haast had je dat nooit moest laten merken, want dat de mevrouw achter het loket dan acuut 'even iets anders moest doen'.
Je mond valt er toch van open....! Dit is wel één van mijn ergernissen hoor.... Grrrrr
Een reactie posten