Back to basic

Veilig en wel.
We zijn er weer, gisterenavond om 18.45 stipt, meerden we aan in ons kippenhok aan zee.
Vandaag dus de gangbare dingen gedaan die een beetje huisvrouw en moeder doet na een vakantie: wassen, boodschappen doen, gerepareerde mobiel halen voor oudste en Sonja in huis gehaald.
Hoezo Sonja? De Sonja? Ja, de enige echte Sonja B.
Ik ben nl. niet meer alleen. Ik heb tijdens de vakantie kennis gemaakt met mijn alter-ego. Overal waar ik ben of ga ben ik niet meer alleen. Op de bank, in de douche, in bed, op m'n hangmatje en in bikini... Mijn buik is tot ongekende omvang toegenomen; ik heb me nog nooit zo dik gevoeld de zwangerschappen niet meegerekend natuurlijk! Gisterenavond in de spiegel op de slaapkamer was er geen ontkomen meer aan, m'n buik is te groot voor m'n brein. Dit wil ik niet.
Oke, ik ben de 40 reeds gepasseerd, dat zie je overigens niet hoor! dus ik weet dat je hier en daar wat dikker kan worden. Maar het moet wel leuk blijven natuurlijk en dat vind ik het nu niet meer.
Vanmorgen na de ochtendplas alle beetjes helpen nietwaar? heb ik de weegschaal uit zijn schuilkelder gerukt en heb hem zo strategisch mogelijk op tegen nr. 34 en 35, grenzend aan tegen 33 en 36 meegelegd. Er is tijdens 3 weken niets doen een slodig 3,5 kilo bijgeslibt! 3,5 kilo maar liefst! En 3,5 kilo poep je er niet in 1x uit met 2 bisacodlytabletjes.
Dus dan maar aan Sonja. In ieder geval ga ik het proberen, met Sonja als richtsnoer voor de lekkere recepten en tips.

Maar weer thuis, betekent ook dat zusdus weer 180 km verderop zit. Geen getut meer op de bank, geen zussen-dingen doen en alleen hardlopen... Daarnaast heb ik hier ook geen familie in de buurt, (moeders, 2e zus en broer wonen in Huizen) dus het is weer behoorlijk afkicken. Maandag wel weer werken, de dagen zijn dan ook wel weer gevuld, maar toch is het anders.
Ja, de schoonfamilie zit hier wel om de hoek, maar da's een verhaal apart. Er is dinsdag een tante van the Chef (man-lief) overleden en dat lazen we in de krant. We zijn niet gebeld ofzo, dus het arme mens is al begraven en wel.
Jongste was 1 aug. jarig en ook toen heeft DJ niets gehoord van zijn opa en oma. Geen kaartje of telefoontje, helemaal nix.
De verstandhouding is iet-wat gecompliceerd maar i.p is het contact nu 'oppervlakkig stabiel'. Breek me de bek niet open over de sch.familie, ik zou er een apart blog mee kunnen vullen.
Dit alles brengt me altijd weer zo dichtbij mijn liefde en de band die er wel is met mijn familie. Daarom mis ik zusdus ook zo, met 3 mannen en huis kan je als vrouw soms ook het gevoel hebben dat je op een andere planeet zit.
En daarom ben ik ook zo blij met jullie en mijn 'blog-leven'. Gewoon zonder dat je elkaar kent, lekker je verhaal doen en vindt je het nix, click je weer net zo makkelijk naar een volgend blog.
Dus sorry voor m'n gezeur, maar het lucht wel even lekker op.
Zo, nu ga ik Sonja's boek doorbladeren en eens kijken of ik van het lezen alleen al, wat kilo kan kwijtraken.