Dat u het weet

Dat je dan in je vakantie iedere dag een joekel van een splinter in je handen rechtop, diep in het vlees hebt staan... dat geeft toch te denken? De Chef heeft ze er stuk voor stuk met nauwkeurige precisie eruit gesneden met een willekeurig mes wat voorhanden lag. De oorzaak van dit leed ligt in de bezem. En in onze monster-pup Denzel. Zodra ik de bezem pak duikt meneer erop en is het met goed fatsoen onmogelijk om te bezemen zonder de hond om te brengen. De gekste capriolen haalt hij uit en ik dus ook om hem niet van het leven te beroven, met als gevolg dat de stukken hout m'n handen in schieten... Het is me wat.

Afijn, het was vandaag ook eigenlijk de bedoeling dat ik met m'n bakkes in de zon zou liggen. Niets is minder waar... ik lig op de bank in de caravan met de monster-pup ter hoogte van m'n knieën. Het slaapt. Ik niet want ik draai een wasje. De tweede al vandaag zodat de hand- en theedoeken hier kunnen blijven als wij morgen weer naar huis gaan. Het manvolk waar ik mee getrouwd ben en die we zelf gemaakt hebben zijn (zoals echte mannen betaamd) nogal makkelijk: pakken zo een paar keer een reeds gebruikte handdoek en denken dat als je em in de zon laat drogen dat ie dan ook weer schoon is. Jaja, niet dus.

Waar ik ook nogal frusti van raak is het feit dat ik hier in de Achterhoek een heel slecht bereik van internet op mijn aaifoon heb. Twitteren is haast onmogelijk en als ik al bereik heb en hier en daar een blogje kan lezen, kan ik niet reageren. Het hardop reageren op wat ik lees en vind en denk, doet bij mijn manvolk hier en daar een wenkbrauw optrekken. Laten ze vooral niet tegen mij zeggen dat ik verslaafd ben, dat ben ik namelijk NIET, ik wil gewoon graag alles weten en ook overal van op de hoogte zijn. Daarom dus.

Najah... verslaafd.

Hoe durven ze!