Vandaag was een echte ouderwetse rustdag.
Vanmorgen naar de kerk geweest: er was een doopdienst waarin 4 mensen zich hebben laten dopen; altijd weer een feest om mee te maken!
Thuis hebben we ons daarna laten vollopen met koffie, cappuccino en nog meer koffie wat het nieuwe apparaat ons geeft. Ik kan al bijna geen koffie meer zien...
Daarna heb ik mij geïnstalleerd op de bank met op de achtergrond de WK-Sprint aan op de tv en las ik het onderstaande boek uit.
Een bijzonder boek. Niet alleen omdat P.ieter tot zijn transplantatie een paar maanden bij ons op de afdeling heeft gelegen tot er een hart beschikbaar kwam maar ook om van een ex-patient te lezen hoe hij deze periode en alles rondom de transplantatie heeft beleefd. Dat het zwaar was, hebben we gemerkt aan hem in de periode dat hij bij ons was. Dat je het uiteindelijk nooit echt goed kan doen, blijkt dan ook uit het boek, hoewel 'de Hel van Haarlem' er slechter afkomt dan ons gesticht . Toch was het goed om te lezen, want het bepaald mij er weer bij wat een impact een opname voor iemand toch heeft. Gelukkig gaat het nu goed met hem mede dankzij de donor en zijn/haar familie die de organen afstond.
Al jaren draag ik een donorcodicil bij mij. Niet alleen omdat ik er 'straks' na mijn overlijden zelf niets meer aan heb, maar ook zou ik, wanneer het onverhoopt nodig blijkt te zijn, graag een donororgaan ontvangen om verder te kunnen leven. Ik vind zelf dat je het niet kan maken om wel een orgaan te willen ontvangen, maar zelf geen donor wilt zijn als je komt te overlijden.
Het donor-systeem in ons land is dusdanig geregeld, dat er een steeds langere wachtlijst ontstaat voor mensen die wachten op een orgaan. In België is iedereen donor, tenzij je aangeeft dit niet te willen, de wachtlijsten zijn hierdoor korter.
Het is een precair onderwerp, maar ik denk dat je er goed over na moet denken. Laat je voorlichten als je vragen hebt en vul vandaag nog een codicil in. En heb je moeite met bepaalde organen die je toch niet 'kwijt' wil? Ook dat kan je apart aangeven op het codicil en men zal deze wensen respecteren.
Want zeg nou zelf: in de hemel heb ik mijn organen niet meer nodig: ik sta ze graag af!
9 opmerkingen:
Er kan niet genoeg aandacht besteed worden hieraan. Ik heb er zelf ook al vrij regelmatig over geblogd. En uiteraard ben ik (bloed-)donor.
Hear hear. Van mij mogen ze ook alles hebben, ik ben alleen bang dat ze het niet (meer) willen. Misschien moet ik dat toch eens navragen.
Goed zo! Ik heb sinds de jaren 90 ook een codicil. Heb er ook al eens over geblogd.
http://silly73.blogspot.com/2010/12/donor.html
Registreren kan heel eenvoudig via www.jaofnee.nl
Doen!
Wat speciaal dat je de man in persoon kent dus! Donor ben ik al jaren en dat is helemaal oké! ;-)
Het jammere in België is wel dat als er ook maar één iemand van de familie 'nee' zegt, dan gaat het ook niet door. Zo kan bv een man zijn vrouw beslist hebben van ja - als zijn moeder dan zegt nee, dan is het nee. Het enige wat je kan doen is je toch officiëeel laten registreren als donor in het gemeentehuis - dan pas ben je zéker...
Dat lijkt me heel bijzonder om zo'n verhaal te lezen, als je er zelf in hebt gefigureerd!
het is dat mijn meiden het een "eng"idee vinden nog, dat ik er geen heb...dus nog even geduld met zn allen, tegen de tijd da tze het gaan begrijpen maak ik het goed.
Ben wel "op pad"geweest om bloeddonor te worden, maar ze wilden me niet.....transfusie gehad ooit...dus dan ben je niet meer "veilig"he...en bedankt dan....
koffie??
Groetjes
Lynda
Jaaah, dit is zo belangrijk! Ik ben al donor sinds mijn twaalfde.
En het WK sprint, dat mis ik dus he. Schaatsen kijken op de zondagmiddag.
Ik heb om exact dezelfde reden een donor bij me.....mooi idee.
Lijkt me enorm bijzonder om dit boek te lezen: jij kent ook de andere kant....
Een reactie posten