Zus en zo

Weer thuis!
Voor zolang het duurt, want maandag begint het Grote Genieten echt.
Niet dat ik afgelopen week niet genoten heb met z'n vieren een weekje er tussen uit, maar dan loop je toch al snel net als thuis, te moederen, te wassen, te opruimen, te verzinnen wat we eten moeten en te verzorgen.
Komende maandag ga ik echter met zusdus en oudste zus een hele week op sjouw naar het zonnige Turkije!
Het is er rond de 30 graadjes, dus het wordt afzien genieten!
Wondel twitterde dat ze niet van het bestaan van nóg een zus op de hoogte was.
Mijn nederige excuus Wondel dat ik niet eerder heb laten blijken dat ik nog een geweldige zus heb! Ik heb het nu over mijn oudste zus. Laat ik haar voor het gemak 'Carolien' noemen. Ze heet niet echt zo, maar ze heeft wel iets met die naam; dat komt omdat onze vader haar liefkozend zo noemde en dat houden we erin als het zo uitkomt. En nu komt het even zo uit.
Carolien is de oudste van de zussen+ er zit zo'n slordige 4,5 jaar tussen haar en ons.
Daarboven zit ook nog een broer maar da's een ander verhaal.
Omdat Carolien zoveel iets ouder is dan ons en wij altijd met z'n 2-en waren als tweeling heeft het lang geduurd dat ik met haar net zo'n band heb als ik met Madelief heb.
De jaren hebben ons gevormd en ik weet dat we ongeloof'lijk veel van elkaar houden; ik kan haar altijd bellen als dat nodig is en zij is het ook, die mij door de meeste dipjes hier thuis heensleurt. De band die ik nu ook met haar heb is speciaal: we hebben heel veel aan elkaar gehad (en nog) toen onze papa overleed. Met haar heb ik een dag en nacht aan papa's bed gezeten toen hij op de IC lag. Terwijl Madelief en ik elkaar afwisselden om thuis ook nog te kunnen zorgen voor ons gezin, bleef zij al die dagen dicht bij papa. Hij heeft het vast geweten!
Nu papa er niet meer is zorgt Carolien onvermoeibaar voor onze moeder. Ze sjouwt mama naar de bieb, regelt thuiszorg, haalt boodschappen en boent de wc uit. Vooral de afgelopen maanden toen mama zo ziek was, liep zij haar benen uit haar kont naast haar baan die zij ook nog heeft. Ja die zus van mij is een zus waar iedereen jaloers op zou zijn, maar het is MIJN zus en ik ben heel trots op haar.
Daarom ben ik ook zo blij dat we dit jaar met z'n 3-tjes een weekje naar de zon gaan.
Bijkomen, uitrusten maar vooral genieten van elkaar en ouderwets helemaal plat liggen van het lachen. Want er moet wel gelachen worden de komende week, maar dat gaat wel lukken.
Dus Annemarie Carolien: ik ben erg dankbaar dat je m'n zus bent en dat je er altijd bent voor mama en voor mij.
Ik houd van je!