Koken en strijken: mijn favoriete bezigheden

Ik was van de week iets kwijt. Kan gebeuren.
Alleen durf ik het hier bijna niet te vertellen omdat het wenkbrauwen zal doen fronzen. I know you. Maar ja, ik ben ook maar een mens met haar beperkingen. Gelukkig ben ik me van de meeste beperkingen zelf goed bewust.
Maar goed, wat ik dan wel niet kwijt was deze week? Mijn verstand? Nee hoor veel minder erg. Ik was mijn strijkbout kwijt.
Dat zeg ik: fronzenden wenkbrauwen alom.
Naast het feit dat ik weet waar ik niet goed in ben, weet ik ook wat wel nuttig is om tijd in te steken. En strijken behoort niet tot die categorie. Niet dat ik er niet goed in ben ik kan alles! maar ik heb er gewoon geen zin in. En weinig tijd voor, die ik doorgaans wel beter kan besteden. Met bloggen bijvoorbeeld.
Maar van de week bedacht ik me wat ik aan zal gaan trekken in Barcelona zondag en maandag. Ik kwam uit op een broek die ik nog wel even moet strijken want het is toch een select groepje waarmee we naar Barca afreizen. En dan moet ik er wel een beetje apeteitelijk bijlopen. In een gestreken broek dus. Gelukkig vond ik de strijkbout terug op de droger en hij deed het nog ook. Applaus dus voor mezelf want ik streek de broek alsof ik dit tot mijn wekelijkse bezigheden behoort!
De andere 2 broeken die mee gaan hoef ik niet te strijken dus da's mooi makkelijk.
Ik heb er zin in, kan niet wachten zelfs en bij terugkomst zal ik jullie laten meegenieten dmv een fotootje hier en daar.

Nu alleen nog even de foto uitleggen die boven dit logje prijkt.
Het is namelijk een echte Gooische Vrouwen keukenschort. Rechtstreeks uit de serie en een winkeltje daar in de neeboerhoed. Voila: een echte Gooische Vrouwenschort van mijn vriendinnetje voor mijn verjaardag. Aan huis bezorgd gewoon door de brievenbus. Bedankt Inge! Ik ga erover nadenken, waar en wanneer ik het collectus-item aan ga trekken, want u raadt het al: ik ben geen kookwonder. Wellicht trek ik hem aan als ik ga strijken...