Ik trek een beerput open maar ik zit met een dilemma.
Schoonouders. Mijn schoonouders welteverstaan.
Die van zusdus zijn reeds overleden, die van mij gedragen zich al jaren zo.
Volgende week zijn ze 50 hele lange jaren getrouwd.
En dat die jaren 'heel lang' hebben geduurd hoorden wij wel eens van schoonvader.
Maar goed, 50 jaar dus.
Laat ik eerst even melden dat de band stabiel goed/slecht is.
Er is zoveel gebeurt in de jaren dat de Chef en ik bij elkaar zijn; ik zou er 3 dagen mee kunnen vullen.
Wat zeg ik? Ik zou er een aparte blogsite vol van kunnen schrijven en jullie verbijsteren dat 't allemaal echt gebeurt is en nog gebeurt.
De Chef keek z'n mooie blauwe ogen uit, toen hij 25 jaar geleden in onze familie kwam: zo kon/kan je dus ook met elkaar omgaan?!
Bij het overlijden van papa vorig jaar zei hij zelfs dat het nooit méér pijn kan doen als zijn ouders ooit overlijden (...) dat zeg je toch ook niet 'zomaar'?
Tipje van de sluier? Komt ie.
DJ was 01 aug. jarig, nog niets gehoord van ze en ze wonen 2 straten verder. Oke, we waren op vakantie, maar een kaartje of telefoontje was blijkbaar ook teveel gevraagd. We zijn overigens alweer een kleine 6 weken thuis...
Wanneer er ooms of tante's overlijden: wij lezen het in de krant en kunnen dus niet normaal afscheid nemen en/of onze deelneming door aanwezig te zijn, laten blijken. (Goh, G&N waren er weer niet!)
10 jaar geleden waren ze 40 jaar getrouwd: uit eten geweest (waren we bij aanwezig) en daarna zijn ze 'met z'n allen' een mid-week weggeweest. Zonder ons.
Wanneer we met kerst kwamen na de kerk stond de tafel voor 'allemaal' gedekt. Niet voor ons.
JN was geboren. Ze zijn 1x geweest de dag erna en 6 (!) weken later kwam zwager met een flopje met geld namens
De Chef heeft gelukkig altijd mij geloofd in dat wat er gezegd werd over mij. Bv: 'je moet eens weten wat zij doet, als jij er niet bent'.
Komt het mischien omdat de Chef een import-bruid uit het reservaat "het Gooi" getrouwd heeft niet 'van het dorp'? Geen idee... Het is niet alleen kommer en kwel geweest. Soms, heel soms hebben we ook korte goede periode's gehad.
'Tipje' zei ik, anders blijf ik gaan en daar knap ik niet van op; het heeft al zoveel energie gekost.
Afijn, over 8 dagen dus 50 jaar.
De Chef hoorde via z'n (tweeling)broer dat 'we' uit eten gaan de 17e.
Sch.moeder heeft ons wel gebeld maar krijgt ons niet te pakken. Raar hoor, met al die nummerherkenning dat hun nr. er toch echt niet tussen staat. We zijn trouwens altijd bereikbaar omdat we alleen mobielen in huis hebben en al jaren geen vaste aansluiting meer.
Maar goed, de 17e dus 'uit eten'. Officieel weten we van niets.
Wat nu?
De 12e -de dag zelf- langs met een
Bellen en vragen wat de bedoeling is?
Het is lastig. De Chef en ik zit een wel op 1 lijn en ik ben vaak juist degene die man en kinderen beweegt om even langs te gaan. Maar omdat DJ nog niets heeft gehoord voor z'n verjaardag en wij het te makkelijk vinden om hem een flop in handen te laten duwen als wij er langs gaan (O ja, Dj... nog voor je verjaardag... net als bij mij in maart) hebben we zoiets: we gaan de 12e ws. wel langs en dan zien we wel.
Het enige leuke aan die 50 jaar is dat ik er een Bijzonder Verlof-dag voor krijg.
En die plan ik later het jaar in, als Tuttemerull een open-dag heeft ofzo.
Kan ik tenminte echt iets leuks doen, waar ik wel van opknap...
6 opmerkingen:
Doortrekken die hap en flink aanstampen. Maar ja, dat doe je niet hè? We blíjven netjes...
Nou ik zou mooi niet gaan , lekker laten die handel, bah wat zijn mensen soms toch vreselijk tegen elkaar brrrr....
ja het ligt natuurlijk ook allemaal aan jou tuurlijk jij bent een gooische kakmadam hahahahahahahaha , komen je sch. ouders soms uit Volendam van origine???
Tafel voor iedereen gedekt behalve voor jullie dat zou voor mij the bloody limit zijn echt...
Ik geloof helemaal niet dat de mensen na de dood weer terugkomen als schoonouders. Maar nu ik dit zo lees ben ik daar niet meer zo zeker van.
Of is jouw man soms een doodgezwegen zoon van mijn ex-schoonouders? Ik las dit aan mijn man voor en hij was er bijna net zo zeker van: Je hebt het hier over mijn ex-schoonouders!
Ook een tipje van de sluier? Ex-schoonma tegen mijn zoontje ( toen 5) "Papa gaat veel werken he iedere ochtend. Komen er dan vaak andere mannen bij mama op bezoek?"
Grrrrrrrrrrr
Ooooh wat irritant. Niet gaan! Maar ja: voor 'eer aan jezelf' is ook wat te zeggen. Als je lansgaat met een blommetje heb je kans dat ze van schaamte niet weten wat te zeggen want ze weten dat ze fout zitten!
Wat verdrietig... Bij het lezen van het verhaal kreeg ik letterlijk tranen in mijn ogen. Zo verdrietig als mensen niet een BEETJE moeite willen doen om van hun kinderen en kleinkinderen te houden. Ik weet ook wel dat zij het meeste missen (ik neem aan dat jullie zoon niet een hele goede band met zijn grootouders heeft), maar het is ook voor jullie verdrietig. Mijn advies is toch om het te blijven proberen, al is het alleen maar omdat je dan weet dat je er zelf alles aan gedaan hebt. Maar het is niet makkelijk als je steeds zo gekwetst en min of meer doogezwegen wordt. Sterkte en wijsheid toegewenst!
Laatste ontwikkeling:
we kregen over de post een uitnodiging voor te feliciteren op de dag zelf (maandag dus) In de enveloppe bijgesloten zat een stukje papier met daarop dat we ook de 17e uitgenodigt zijn vanaf 7 uur voor de feestavond. Dat zal een feest worden zeg!
We gaan wel, de Chef is in alle staten die blijft het liefst thuis, want al jaren komt het initiatief van onze kant vandaan. we gaan ons best doen, beloof ik en het levert vast weer een blog op...
Een reactie posten