Af en toe vragen we ons op het werk weleens hardop af hoe en of we wel gelukkig zijn.Vaak kan ik niet eens meteen antwoorden op die vraag, omdat ik bij tijd en wijle me dit zelf ook afvraag hoe gelukkig ik eigenlijk ben ?
Wat voor cijfer geef ik mijn leven en de staat waarin dit leven van mij momenteel verkeerd?
Kan jij zonder na te denken en zonder te stotteren antwoord geven op die vraag?
Want wat is er nodig om echt gelukkig te zijn, zodat je score van 'gelukkigheid' boven de gewenste 8 uitkomt. Of het liefst nog hoger, want dat is toch ieders streven, nietwaar?
Wanneer we om ons heen kijken en het leven van vrienden, collega's of familieleden zien, dan kan het al snel zo zijn, dat je de hemel op je blote knietjes dankt dat jij zelf niet in die omstandigheden je leven moet lijden leiden.
Beïnvloeden de omstandigheden van een ander jouw score van 'gelukkigheid' ?
Wat is er eigenlijk nodig om echt gelukkig te zijn? Gezondheid? Liefde en weten dat je geliefd bent? Een toffe, liefst goedbetaalde, baan? Een groot huis en iedere paar jaar het nieuwst model van je favoriete auto op de oprit? Het hebben van een echtgenoot/partner en kinderen?
Wanneer ik soms niet meteen kan antwoorden op de vraag of ik wel gelukkig ben, dan weet ik heus wel waardoor dat komt. Ik droomde nou niet bepaald van het leven dat ik nu leid toen ik jong was, om de heel eenvoudige reden dat ik geen enkel idee had, dat de dromen van toen, vooral dromen waren en dat die zich niets aantrekken van de werkelijkheid van het hier en nu.
Toch denk ik dat ik wel gelukkig ben.
Klinkt misschien niet zo overtuigd, maar wanneer ik me bedenk dat de jongens opgroeien in een stabiel gezin waar beide ouders aanwezig zijn; G en ik onze vaste grond hebben in God en daarom weten dat niets ons overkomt wat eerst door Zijn handen is gegaan (ook al snap ik er vaak helemaal niets van); de rolwisseling in ons gezin veel heeft gekost, maar dat ons gezin daar uiteindelijk goed doorgekomen is; G wel ziek is maar hier in principe niet direct dood aan gaat... ja dan mag ik toch gewoon wel hardop zeggen dat ik gelukkig ben?!
Mijn score schommelt rond de 7,5 en dat is lang niet slecht, denk ik. Soms iets minder, soms iets meer maar over het algemeen ben ik redelijk gelukkig. Uitzonderingen daar gelaten...
De vlinder uit de tekst hierboven zit inderdaad soms op mijn schouder.
Onverwacht en op momenten dat ik mijn gedachten elders heb, is hij daar en verteld hij me dat ik gelukkig mag zijn.
Wat de omstandigheden ook zijn en wat de score ook is...
En zit ie niet op m'n schouder, dan zit ie altijd nog op m'n been!
Hoe gelukkig ben jij en waar hangt jouw score vanaf?
13 opmerkingen:
Een 7,5 is een mooie score. Ik scoor ook wel zo rond die koers of zelfs nog wat hoger. Waar het van af hangt? Met tevreden zijn en vooral met zien wat je wél hebt en niet wat je niet hebt. En genieten van de kleine dingetjes.
Ik weet niet. Je hebt gelijk met wat je schrijft. Het gaat er juist om op de momenten dat je niet op let. Dat je stofzuigt en door het raam kijkt en dat je dan het uitzicht gewoon vindt en dat er dan een flits door je heen gaat en bedenkt dat dit dus je thuis is en dat je dat op dat moment dus ook even zo hebt ervaren.
Thuis zijn is voor mij denk ik geluk. En dan niet thuis in de fysieke betekenis van het woord. Maar ja, als je nogal de neiging hebt om van huis weg te lopen of je wordt wel eens ontvoerd dan is het goed om je bewust te zijn als die vlinder op je schouder land.
Cijfer....weet ik niet. Kom ik misschien op terug ;-)
Best een moeilijke vraag. 'k Denk dat ik best hoog scoor, maar er zijn ook wel dagen van niet zo. Het bloggen helpt me in ieder geval de dingen van een afstandje te bekijken en dan is het allemaal best ok. Ik denk alleen wel dat als je teveel energie steekt in het perse gelukkig willen zijn het je niet gaat lukken. Dan vang je er alleen maar achteraan en loop je voorbij aan de echte dingen die veel belangrijker zijn. Helaas is het denk ik wel zo dat iemand die het ware ongeluk meegemaakt heeft alles veel meer waardeert nadien. Een vriendin van onze middelste lijdt momenteel aan leukemie. Zij zei laatst al in een gesprek met Mirte dat ze heel anders in het leven zou staan als dit voorbij is....
Op dit moment (en de laatste paar maanden) geef ik mijn leven een dikke 9. Een jaar of 2 geleden was dat een 4.
Dat heeft bij mij te maken met een aantal veranderingen in mijzelf die ik geleerd heb en die ik gezien heb door therapie en door het ontmoeten van Vlam. Mijn therapeut en hij hebben me heel veel verschillende inzichten gegeven. En ze hebben me geleerd weer van mezelf te houden. Me het vertrouwen in mijn eigen kunnen teruggegeven.
En daar ligt de sleutel van gelukkig zijn denk ik: geloven in en houden van jezelf.
De rest om je heen gaat vanzelf meedoen. Alles wordt eenvoudiger, mooier en waardevoller.
Er bestaat een heuse gelukswijzer en een heuse geluksprofessor. Dank zij Haarvan.wordpress.com vul ik nu iedere maand een gelukswijzer in en kan ik mezelf en mijn geluk vergelijken met dat van anderen in dezelfde situatie. Ik scoor een dikke 9 en ben net iets gelukkiger dan anderen in dezelfde omstandigheden. Er zijn een aantal grote geluksindicatoren. Het hebben van een partner is er een en het hebben van dagbesteding/werk wat je graag doet is een andere en gezondheid ook. Rijk zijn is een hele lage indicator voor geluk trouwens (geld maakt niet gelukkig is helaas maar al te waar). Zoek maar eens op gelukswijzer.nl
Maar natuurlijk heeft zuster Klivia ook gelijk. Het ligt aan de manier waarop je in het leven staat en in hoeverre je jezelf en anderen accepteert als Werk in Uitvoering. Geloof kan daarbij een belangrijke rol spelen, zo voel ik dat zelf tenminste ook heel sterk. Leuk logje Zara!
Gezondheid, liefde en rust zijn de belangrijkste factoren voor mij. De zorgen om onze kinderen drukken mijn score ietsje naar beneden. Ik kom ook uit op een 7,5.
Ik voel me prettig, met mijn gezondheid gaat 't naar omstandigheden erg goed. Ik heb weinig reden tot klagen: 'n dikke 8.
Ik geef mijn leven 8. Iedereen in mijn gezin is gezond, ik voel me heerlijk in mijn vel en dat merken de mensen om me heen dan ook wel.
Ik ben tevreden en kan stilstaan bij die kleine momenten dat het even tot je doordringt hoe goed je het hebt. Ik denk dat ik een 8 scoor.
Een cijfer kan ik niet op mijn geluk zetten, geluk is een gevoel van voldoening: Als mijn gezin gezond&gelukkig is dan geeft mijn dat voldoening:geluk: als ik lekker in mijn vel zit:geluk Geluk is een moment even diep adem halen en beseffen, dit is het leven: hier&nu: geluk kan betekenen dat we beseffen dat er stiekem een engeltje over ons waakt. Geluk schuilt zich in zoveel dingen, een liedje vol mooie herinneren, een geur van vroeger :) Ik ken mensen die tig mensen om zich heen verzamelen maar zich toch nog ongelukkig voelen, ik denk dat geluk in jezelf zit :)Vind je geluksvlinder prachtig.
wat een prachtige log.
redelijk ademloos gelezen.
je wordt nooit gelukkig als je je continu afvraagt of je wel gelukkig genoeg bent...
je score is prachtig en je tattoo ook
en oh, ik wil jouw benen hebben...
Die beentjes aan dat strand heb ik eerder gezien! Ja, echt! Ik ben niet van Jetje: dat is ons eigen strand!! Scoorden we daar niet een 11? Ik vind je blogje mooi en real-life. Het is niet altijd makkelijk, daarom gaan we er straks ook weer lekker tussenuit! xxxx Annemarie
Geluk. Ik kan daar geen cijfer aanhangen, maar over het algemeen voel ik me een gelukkig mens. Ben (meestal) gelukkig getrouwd, heb 3 gezonde kinderen, ben zelf gezond, doe werk waar ik blij van word, heb een Vader in de hemel waar ik altijd terecht kan. Ik ben een positief ingesteld mens, dat scheelt misschien ook.
En zoals Running Rapunzel zegt:
je wordt nooit gelukkig als je je continu afvraagt of je wel gelukkig genoeg bent...
Mooi logje!
Een reactie posten