Victorie!

Mijn iPhone brult zijn huidige ringtone luidkeels over tafel en ik neem met het noemen van mijn voor en achternaam het gesprek aan.

"Goedemiddag, u spreekt met Lulhannes, sectorhoofd bouw, van het A...college."

~Ah goedemiddag, reageer ik zo opgewekt mogelijk.

"Wij hebben uw mail ontvangen en gelezen en vervolgens zijn we de feiten die u noemt gaan controleren'.

~Ja, dat is fijn... en?

"Nou ik kan u vertellen dat u GELIJK heeft en dat dit een ernstige fout is die niet had mogen gebeuren".

*ik slik de woorden 'ik wist het!' in en zwijg slechts...*

"Het klopt inderdaad dat uw zoon Larf met een 5,8 ipv een 5,3 zijn eindexamen in is gegaan en dat wij dit vergeten zijn om te veranderen, waarvoor onze welgemeende excuses, het had nooit mogen gebeuren..."

~Dat kunt u wel zeggen ja, het is allemaal heel vervelend! Bovendien was een herexamen dan ook niet nodig geweest!

"Wij gaan ervoor zorgen dat het goede cijfer op zijn eindlijst bij zijn diploma komt en nogmaals excuses dat dit is gebeurt en dan ook net nog bij Larf..." snikte zegt Lulhannes diep vanuit het stof.

Hij vervolgde zijn relaas met de woorden die haaks staan op wat zijn mentor gisteren zei: "het is onze verantwoordelijkheid dat de cijfers goed verwerkt worden en wij zijn er dan ook erg blij mee, dat u meedenkt en deze fout onder onze aandacht brengt". "Nogmaals, dit had nooit mogen gebeuren en ik biedt u nogmaals tot vervelens toe mijn excuses aan dat dit is gebeurt".

~Ik aanvaard uw excuus en ben blij dat het cijfer verandert zal gaan worden, zodat Larf de juiste cijfers op zijn eindlijst zal krijgen en zonder onvoldoendes zijn examens afsluit.

"Dank u wel dat u het zo oppakt en bij de diploma uitreiking zullen de juiste cijfers vermeldt zijn."

~Prima, dat is fijn, goedemiddag en geen dank bedankt.

Zo.

Wat een pittig mailtje al niet kan doen!

Lulhannes benoemde ook dat het uitgerekend net bij Larf mis is gegaan en verwees daar stilzwijgend mee naar de toestand die we gehad hebben met de Chef daar op school.

De Chef heeft Larf in de 3e nog les gegeven en is in dienst geweest tot 1 januari 2011, dus ze balen er nu enorm van dat het uitgerekend bij ons zo uit de klauw loopt, met een fout door nalatigheid van wat ooit de Chef's naast collega was. De Chef heeft nooit iets gehoord van oa deze collega; nooit een afscheid gehad of iets van meeleven tijdens de afgelopen 2,5 jaar dat die toestand speelde. Hij is doodgezwegen en genegeerd en nu gebeurt er dit 'geintje' met onze zoon...

In mij kraait het 'Victorie', maar veel liever hadden we dit niet gewild, wanneer Lulhannes & Co gewoon hun werk goed hadden gedaan.

Volgend seizoen zit DJ ook bij deze heren in de klas; ze kunnen hun borst alvast nat maken, want ik ga ieder cijfer tot op een honderdste punt nauwkeurig controleren...

Zonder dat wij het willen, zullen we op school tot in lengte van dagen, een onuitwisbare indruk gaan achter laten...