De eerste 10 jaar van mijn bestaan woonden we aan een doodlopende straat net buiten N.aarden-vesting in een 2-onder-1-kap-woning die het eigendom was van het bedrijf waar mijn vader werkte.Naast ons woonde een gezin met 2 bijna volwassen zoons en boven in een van de slaapkamers woonde ook de moeder van de buurman.
Net zoals dat onze oma ook bij ons in heeft gewoond de eerste jaren van ons leven, maar met dit verschil dat onze oma na een paar jaar in een bejaardenwoning ging wonen en de oma van de buren bleef tot zij het lood legde.
De oma van de buren noemden wij 'oma-boven' omdat ze -u raadt het al- boven woonde!
Op de foto zit ze als 3e van links in haar blauwe bloemetjesgordijnjurk tegen het stenen muurtje aan.
Dat oma-boven op deze foto buiten zat is een waar mirakel!
Ik herinner me oma-boven vooral omdat ze altijd boven zat en als wij dan eens buiten speelden en oma-boven had een goede dag, dan klapte ze een raam open en gooide een snoepje naar benee...
Als je kind bent, maakt het niet uit op welke manier je snoep krijgt, als je het maar krijgt en oma-boven voldeed regelmatig aan die wens.
Oma-boven was bijzonder.
Ik zei het al, dat ze op de foto staat is 1, maar dat ik bij nadere inspectie toch ook een enigszins zuinige glimlach op haar bejaarde lippen ontwaar is ook een waar mirakel! Oma-boven is in mijn herinnering namelijk een soort van ongrijpbare en vaak onvriendelijke eh... ik gooi het er gewoon uit heks.
Wanneer oma-boven de buurvrouw -tante Cockie- nodig had dat bonkte ze met haar wandelstok (zou ook zomaar het dressoir geweest kunnen zijn) op de houten vloer en kon schoondochter Cockie op komen draven om aan de wensen van oma-boven te voldoen. Ze kon flink tekeer gaan en dan was ik, achter de aan elkaar grenzende slaapkamermuren toch ook wel een beetje bang van haar.
Het huis waar we in woonden sprak sowieso tot de verbeelding, want het was groot, oud en erg gehorig. Vaak lag ik met mijn hoofd en al onder de dekens om oma-boven maar niet langs te zien komen op haar bezem...
Ineens was oma-boven er niet meer.
Gans versleten en dood gegaan aan ouderdom.
Denk ik.
Ik weet het eigenlijk niet.
Het zou ook zomaar zo kunnen zijn dat ze er op haar bezem vandoor gegaan.
Die oma-boven toch...
9 opmerkingen:
Ik denk het laatste.
Mijn oma was ook van het type: ik-floep-eea-er-gewoon-uit-want-dat moet-toch-kunnen? Ik ben toch alleen maar eerlijk?
Zo schijn ik een heel leuke vrouw te zijn. Jammer alleen dat ik zo dik ben. Whahahaha! Idd > heks.
Had ze een zwarte puntmuts?
Sommigen mensen laten een onuitwisbare indruk achter ;-)
Wat grappig, ik had ook een oma boven vroeger! Alleen was dat mijn eigen oma (moeder van mijn vader) die gewoon bij ons inwoonde op de eerste verdieping! Wij woonden in een herenhuizen en bewoonden de begane grond en tweede verdieping en oma boven dus de eerste...
Mijn eerste loopje 's morgens vroeg uit bed was toch al snel richting oma, voor een kopje thee met een kaneelbeschuitje.
Ik word er helemaal nostalgisch van nu ik dit zo opschrijf... *zucht*
Alle zegen komt van boven....pfffttt...
Fijne dag verder, Lieve groet, Margot
En toch gooide ze snoepjes, dus zo 'hekserig' was ze al met al toch niet? ;-)
ja hoor was vast een heks ze meste jullie vet ik weet het zeker met snoepjes. Ik moet altijd zo ♥♥lijk lachen om dit soort kinder angsten die om de donder echt zijn. bah je zoo\u maar naast een heks wonen ...Eng zou mijn kleindochter van ander half zeggen . Geweldig verhaal .
♥♥lijk dank.
hahaha geweldig verhaal !
ik noemde een van mijn oma's de oma met de een voor een kousen ! die had nl nooit een panty aan maar van die kousen die tot bovenaan je been lopen ...
Schitterend verhaal. De herinnering van een kind met de reflectie van de volwassen versie van dat kind.
Achossie, die arme schoondochter ook...
Ik moet er niet aan denken dat mijn moeder de oma-boven van mijn buren wordt, trouwens....(maar dat heb ik niet gezegd!)
Een reactie posten