Gisteren zat ik mijn foto's op m'n pc op te ruimen en kwam bij onderstaande foto terecht.
Vorig jaar zag ik die in de krant staan en was toch met een soort 'stomheid geslagen'.
Omdat ik verder niet zoveel inspiratie heb, omdat ik op de Chef en zoon lig zit te wachten hier het kopie van het blog wat ik er destijds op m'n hyve over schreef.
Er bestaan vele soorten miss verkiezingen maar degene die ik vandaag tegen kwam sloeg echt alles!
Op het werk ligt iedere dag het AD met in die van vandaag een artikel mét foto van de strijd om de titel van Miss Landmijn 2008.
Huh? Ja, echt waar, je moet minstens 1 been missen om eraan mee te kunnen doen. Dat is niet zo moeilijk in Angola: je hebt er meer kans om op een landmijn te stappen dan op een madeliefje. ´Maar liefst 18 vrouwen deden mee en allen zijn ze verminkt geraakt doordat ze met het verkeerde been op een landmijn hebben gestaan. De verkiezing is opgezet om de aandacht te vestigen op hun lot. De vrouwen droegen zowel lange traditionele gewaden als een bikini tijdens de verkiezing die op tv werd uitgezonden´, meld het artikel ongeveer.
Op de afdeling hebben we veel patienten met een amputatie; onderbeen, bovenbeen, bovenbeen + bekken weg, bovenbeen weg maar onderbeen bewaart en omgekeerd in de heup teruggeplaatst zodat de enkel als knie dient, u vraagt het en wij hebben het liggen. Maar om daar nu een missverkiezing aan te koppelen? Het idee was bij mij in ieder geval nog niet boven komen drijven .
Afijn, bij ons worden ze ook niet geamputeerd omdat er in iedere berm een landmijn ligt en dát zal nu net het verschil zijn.
In Angola en in vele andere landen liggen nog teveel van die dingen die hele levens uit elkaar laten klappen. Dus ook benen. Eigenlijk ook best stoer van de dames om dan mét je amputatie mee te doen aan een miss-landmijn verkiezing. Ik vraag me dan weer wel af, hoe dat dan moet met een bikini? Daar heb je toch wel een stukje been voor nodig. Overigens waren de miss-sen zonder prothese : ze hebben de pech dat daar ws geen voorzieningen voor zijn. Bij ons kunnen ze zelf hun prothese samenstellen: wat wilt u kunnen met de prothese? Lopen, fietsen, bowlen, windsurfen, dammen of paardrijden : het kan allemaal verwerkt worden in het super-sonische kunstbeen.
In Afganistan en overal waar 'onze' jongens dan ook zijn lopen/rijden trouwens ook teveel soldaten die vrede komen brengen(?) op een landmijn.
Nog ff en dan hebben we een soldaten-berm-bom-verkiezing. En dan wil ík graag in de jury.
3 opmerkingen:
ik ben hier wel even stil van. ik moest er even over nadenken, maar mijn conclusie is toch dat ik het stoer en dapper vind.
wat een leuk logje dit.
Toen mijn man was uitgezonden naar Bosnië en ik een weekje naar Dubrovnik vloog voor een weekje samen zijn, halverwege zijn uitzending, zijn we een dagje Bosnië ingereden, zodat hij aan mij kon laten zien waarom hij daar was uitgezonden. Nog nooit heb ik zoveel angst gehad tijdens een autorit! Stel je voor: een enkele weg door desolaat landschap. Links en rechts mijnenvelden en in geen velden of wegen huizen, mensen of dieren te zien... Ontzettend indrukwekkend!! Zeker toen ik bedacht wat we moesten doen als we op dat moment autopech zouden krijgen.... of een klapband.... of (erger) een ongeluk! Echt... mijnenvelden zijn angstaanjagend!!
Tja wat ik hier nou van moet vinden? Ach Lucille Werner die doet toch ook miss handicap of zo??
Een reactie posten